¹Começamos outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou, porventura, necessitamos, como alguns, de cartas de recomendação para vós, ou de vós?

¹Почињемо ли се опет сами хвалити вама? Или требамо као неки препоручене посланице на вас или од вас?

²Vós sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens,

²Јер сте ви наша посланица написана у срцима нашим, коју познају и читају сви људи;

³sendo manifestos como carta de Cristo, ministrada por nós, e escrita, não com tinta, mas com o Espírito do Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne do coração.

³Који сте се показали да сте посланица Христова, коју смо ми служећи написали не мастилом него Духом Бога Живога, не на каменим даскама него на месним даскама срца.

⁴E é por Cristo que temos tal confiança em Deus;

⁴А такво поуздање имамо кроз Христа у Бога,

⁵não que sejamos capazes, por nós, de pensar alguma coisa, como de nós mesmos; mas a nossa capacidade vem de Deus,

⁵Не да смо врсни од себе помислити шта, као од себе, него је наша врсноћа од Бога;

⁶o qual também nos capacitou para sermos ministros dum novo pacto, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.

⁶Који и учини нас врсним да будемо слуге новом завету, не по слову него по духу; јер слово убија, а дух оживљује.

⁷Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, veio em glória, de maneira que os filhos de Israel não podiam fixar os olhos no rosto de Moisés, por causa da glória do seu rosto, a qual se estava desvanecendo,

⁷Ако ли служба смрти која је у камењу изрезана словима, би у слави да синови Израиљеви не могоше погледати на лице Мојсијево од славе лица његовог која престаје:

⁸como não será de maior glória o ministério do espírito?

⁸А камоли неће много већма служба духа бити у слави?

⁹Porque, se o ministério da condenação tinha glória, muito mais excede em glória o ministério da justiça.

⁹Јер кад је служба осуђења слава, много већма изобилује служба правде у слави.

¹⁰Pois na verdade, o que foi feito glorioso, não o é em comparação com a glória inexcedível.

¹⁰Јер и није славно што се прослави с ове стране према превеликој слави.

¹¹Porque, se aquilo que se desvanecia era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece.

¹¹Јер кад је славно оно што престаје, много ће већма бити у слави оно што остаје.

¹²Tendo, pois, tal esperança, usamos de muita ousadia no falar.

¹²Имајући дакле такву наду с великом слободом радимо;

¹³E não somos como Moisés, que trazia um véu sobre o rosto, para que os filhos de Isra desvanecia;

¹³И не као што Мојсије меташе покривало на лице своје, да не би могли синови Израиљеви гледати свршетак онога што престаје.

¹⁴mas o entendimento lhes ficou endurecido. Pois até o dia de hoje, � leitura do velho pacto, permanece o mesmo véu, não lhes sendo revelado que em Cristo é ele abolido;

¹⁴Но заслепише помисли њихове; јер до самог овог дана стоји оно покривало неоткривено у читању старог завета, јер у Христу престаје.

¹⁵sim, até o dia de hoje, sempre que Moisés é lido, um véu está posto sobre o coração deles.

¹⁵Него до данас кад се чита Мојсије, покривало на срцу њиховом стоји.

¹⁶Contudo, convertendo-se um deles ao Senhor, é-lhe tirado o véu.

¹⁶А кад се обрате ка Господу, узеће се покривало.

¹⁷Ora, o Senhor é o Espírito; e onde está o Espírito do Senhor aí há liberdade.

¹⁷А Господ је Дух: а где је Дух онде је слобода.

¹⁸Mas todos nós, com rosto descoberto, refletindo como um espelho a glória do Senhor, somos transformados de glória em glória na mesma imagem, como pelo Espírito do Senhor.

¹⁸Ми пак сви који откривеним лицем гледамо славу Господњу, преображавамо се у оно исто обличје из славе у славу, као од Господњег Духа.