¹Pelo que, tendo este ministério, assim como já alcançamos misericórdia, não desfalecemos;

¹Зато имајући ову службу као што бисмо помиловани, не досађује нам се;

²pelo contrário, rejeitamos as coisas ocultas, que são vergonhosas, não andando com astúcia, nem adulterando a palavra de Deus; mas, pela manifestação da verdade, nós nos recomendamos � consciência de todos os homens diante de Deus.

²Него се одрекосмо тајног срама да не живимо у лукавству, нити да изврћемо реч Божију, него јављањем истине да се покажемо свакој савести човечијој пред Богом.

³Mas, se ainda o nosso evangelho está encoberto, é naqueles que se perdem que está encoberto,

³Ако ли је пак покривено јеванђеље наше у онима је покривено који гину,

⁴nos quais o deus deste século cegou os entendimentos dos incrédulos, para que lhes não resplandeça a luz do evangelho da glória de Cristo, o qual é a imagem de Deus.

⁴У којима бог света овог ослепи разуме неверника, да им не засветли видело јеванђеља славе Христове, који је обличје Бога, који се не види.

⁵Pois não nos pregamos a nós mesmos, mas a Cristo Jesus como Senhor; e a nós mesmos como vossos servos por amor de Jesus.

⁵Јер себе не проповедамо него Христа Исуса Господа, а себе саме ваше слуге Исуса Господа ради.

⁶Porque Deus, que disse: Das trevas brilhará a luz, é quem brilhou em nossos corações, para iluminação do conhecimento da glória de Deus na face de Cristo.

⁶Јер Бог који рече да из таме засветли видело, засветли у срцима нашим на светлост познања славе Божије у лицу Исуса Христа.

⁷Temos, porém, este tesouro em vasos de barro, para que a excelência do poder seja de Deus, e não da nossa parte.

⁷Али ово благо имамо у земљаним судовима, да премноштво силе буде од Бога, а не од нас.

⁸Em tudo somos atribulados, mas não angustiados; perplexos, mas não desesperados;

⁸У свему имамо невоље, али нам се не досађује; збуњени смо, али не губимо наду;

⁹perseguidos, mas não desamparados; abatidos, mas não destruídos;

⁹Прогоне нас, али нисмо остављени; обаљују нас, али не гинемо.

¹⁰trazendo sempre no corpo o morrer de Jesus, para que também a vida de Jesus se manifeste em nossos corpos;

¹⁰И једнако носимо на телу смрт Господа Исуса, да се и живот Исусов на телу нашем покаже.

¹¹pois nós, que vivemos, estamos sempre entregues � morte por amor de Jesus, para que também a vida de Jesus se manifeste em nossa carne mortal.

¹¹Јер ми живи једнако се предајемо на смрт за Исуса, да се и живот Исусов јави на смртном телу нашем.

¹²De modo que em nós opera a morte, mas em vós a vida.

¹²Зато дакле смрт влада у нама, а живот у вама.

¹³Ora, temos o mesmo espírito de fé, conforme está escrito: Cri, por isso falei; também nós cremos, por isso também falamos,

¹³Имајући пак онај исти дух вере као што је написано: веровах, зато говорих; ми верујемо, зато и говоримо.

¹⁴sabendo que aquele que ressucitou o Senhor Jesus, nos ressuscitará a nós com Jesus, e nos apresentará convosco.

¹⁴Знајући да ће Онај који подиже Исуса, и нас подигнути с Исусом, и поставити с вама.

¹⁵Pois tudo é por amor de vós, para que a graça, multiplicada por meio de muitos, faça abundar a ação de graças para glória de Deus.

¹⁵Јер је све вас ради, да благодат умножена изобилује хвалама на славу Божију.

¹⁶Por isso não desfalecemos; mas ainda que o nosso homem exterior se esteja consumindo, o interior, contudo, se renova de dia em dia.

¹⁶Зато нам се не досађује; но ако се наш спољашњи човек и распада, али се унутрашњи обнавља сваки дан.

¹⁷Porque a nossa leve e momentânea tribulação produz para nós cada vez mais abundantemente um eterno peso de glória;

¹⁷Јер наша лака садашња брига доноси нам вечну и од свега претежнију славу.

¹⁸não atentando nós nas coisas que se vêem, mas sim nas que se não vêem; porque as que se vêem são temporais, enquanto as que se não vêem são eternas.

¹⁸Нама који не гледамо на ово што се види, него на оно што се не види; јер је ово што се види, за време, а оно што се не види, вечно.