¹Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,

¹А у Ћесарији беше један човек по имену Корнилије, капетан од чете која се зваше талијанска.

²piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,

²Побожан и богобојазан са целим домом својим, који даваше милостињу многим људима и мољаше се Богу без престанка;

³cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!

³Он виде на јави у утвари око деветог сата дневи анђела Божјег где сиђе к њему и рече му: Корнилије!

⁴Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;

⁴А он погледавши на њ и уплашивши се рече: Шта је, Господе? А он му рече: Молитве твоје и милостиње твоје изиђоше на памет Богу;

⁵agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;

⁵И сад пошљи у Јопу људе и дозови Симона прозваног Петра:

⁶este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica � beira-mar. [Ele te dirá o que deves fazer.]

⁶Он стоји у неког Симона кожара, ког је кућа код мора: он ће ти казати речи којима ћеш се спасти ти и сав дом твој.

⁷Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;

⁷И кад отиде анђео који говори Корнилију, дозвавши двојицу од својих слугу и једног побожног војника од оних који му служаху,

⁸e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.

⁸И казавши им све посла их у Јопу.

⁹No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.

⁹А сутрадан кад они иђаху путем и приближише се ка граду, изиђе Петар у горњу собу да се помоли Богу у шести сат.

¹⁰E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,

¹⁰И огладне, и хтеде да једе; а кад му они готовљаху, дође изван себе,

¹¹e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,

¹¹И виде небо отворено и суд некакав где силази на њега, као велико платно, завезан на четири рогља и спушта се на земљу;

¹²no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.

¹²У коме беху сва четвороножна на земљи, и звериње и бубине и птице небеске.

¹³E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.

¹³И постаде глас к њему: Устани, Петре! Покољи и поједи.

¹⁴Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.

¹⁴А Петар рече: Нипошто, Господе! Јер никад не једох шта погано или нечисто.

¹⁵Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.

¹⁵И гле, глас опет к њему другом: Шта је Бог очистио ти не погани.

¹⁶Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.

¹⁶И ово би трипут, и суд се опет узе на небо.

¹⁷Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam � porta.

¹⁷А кад се Петар у себи дивљаше шта би била утвара коју виде, и гле људи послани од Корнилија, напитавши и нашавши дом Симонов стадоше пред вратима,

¹⁸E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.

¹⁸И зовнувши питаху: Стоји ли овде Симон прозвани Петар?

¹⁹Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.

¹⁹А док Петар размишљаваше о утвари, рече му Дух: Ево три човека траже те;

²⁰Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.

²⁰Него устани и сиђи и иди с њима не премишљајући ништа, јер их ја послах.

²¹E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?

²¹А Петар сишавши к људима посланим к себи од Корнилија рече: Ево ја сам кога тражите; што сте дошли?

²²Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar � sua casa e ouvir as tuas palavras.

²²А они рекоше: Корнилије капетан, човек праведан и богобојазан, познат код свега народа јеврејског, примио је заповест од анђела светог да дозове тебе у свој дом и да чује речи од тебе.

²³Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.

²³Онда их дозва унутра и угости. А сутрадан уставши Петар пође с њима, и неки од браће која беше у Јопи пођоше с њим.

²⁴No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.

²⁴И сутрадан уђоше у Ћесарију. А Корнилије чекаше их сазвавши родбину своју и љубазне пријатеље.

²⁵Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.

²⁵А кад Петар хтеде да уђе, срете га Корнилије, и паднувши на ноге његове поклони се.

²⁶Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.

²⁶И Петар га подиже говорећи: Устани, и ја сам човек.

²⁷E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,

²⁷И с њим говорећи уђе, и нађе многе који се беху сабрали.

²⁸e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;

²⁸И рече им: Ви знате како је неприлично човеку Јеврејину дружити се или долазити к туђину; али Бог мени показа да ниједног човека не зовем поганим или нечистим;

²⁹pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?

²⁹Зато и без сумње дођох позван. Питам вас дакле зашто посласте по мене?

³⁰Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa � hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandescentes,

³⁰И Корнилије рече: Од четвртог дана до овог часа ја постих, и у девети сат мољах се Богу у својој кући; и гле, човек стаде преда мном у хаљини сјајној,

³¹e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.

³¹И рече: Корнилије! Услишена би молитва твоја и милостиње твоје поменуше се пред Богом.

³²Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, � beira-mar.

³²Пошљи дакле у Јопу и дозови Симона који се зове Петар: он стоји у кући Симона кожара код мора, који кад дође казаће ти.

³³Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.

³³Онда ја одмах послах к теби; и ти си добро учинио што си дошао. Сад дакле ми сви стојимо пред Богом да чујемо све што је теби од Бога заповеђено.

³⁴Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;

³⁴А Петар отворивши уста рече: Заиста видим да Бог не гледа ко је ко;

³⁵mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.

³⁵Него у сваком народу онај који се боји Њега и твори правду, мио је Њему.

³⁶A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos) -

³⁶Реч што посла синовима Израиљевим, јављајући мир по Исусу Христу, који је Господ свима.

³⁷esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,

³⁷Ви знате говор који је био по свој Јудеји почевши од Галилеје по крштењу које проповеда Јован:

³⁸concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.

³⁸Исуса из Назарета како га помаза Бог Духом Светим и силом, који прође чинећи добро и исцељујући све које ђаво беше надвладао; јер Бог беше с њим.

³⁹Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.

³⁹И ми смо сведоци свему што учини у земљи јудејској и Јерусалиму; ког и убише обесивши на дрво.

⁴⁰A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,

⁴⁰Овог Бог васкрсе трећи дан, и даде Му да се покаже,

⁴¹não a todo povo, mas �s testemunhas predeterminadas por Deus, a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos;

⁴¹Не свему народу него нама сведоцима напред избранима од Бога, који с Њим једосмо и писмо по васкрсењу Његовом из мртвих.

⁴²este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.

⁴²И заповеди нам да проповедамо народу и да сведочимо да је Он наречени од Бога судија живим и мртвим.

⁴³A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.

⁴³За ово сведоче сви пророци да ће именом Његовим примити опроштење греха сви који Га верују.

⁴⁴Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.

⁴⁴А док још Петар говораше ове речи, сиђе Дух Свети на све који слушаху реч.

⁴⁵Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;

⁴⁵И удивише се верни из обрезања који беху дошли с Петром, видећи да се и на незнабошце изли дар Духа Светог.

⁴⁶porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.

⁴⁶Јер их слушаху где говораху језике, и величаху Бога. Тада одговори Петар:

⁴⁷Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?

⁴⁷Еда може ко воду забранити да се не крсте они који примише Духа Светог као и ми?

⁴⁸Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

⁴⁸И заповеди им да се крсте у име Исуса Христа. Тада га молише да остане код њих неколико дана.