¹Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.

¹И неки сишавши из Јудеје учаху браћу: Ако се не обрежете по обичају Мојсијевом, не можете се спасти.

²Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.

²А кад поста расправа, и Павле и Варнава не мало се препираше с њима, одредише да Павле и Варнава и други неки од њих иду горе к апостолима и старешинама у Јерусалим за ово питање.

³Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.

³А они онда спремљени од цркве, пролажаху кроз Финикију и Самарију казујући обраћање незнабожаца, и чињаху велику радост свој браћи.

⁴E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.

⁴А кад дођоше у Јерусалим, прими их црква и апостоли и старешине, и казаше све што учини Бог с њима, и како отвори незнабошцима врата вере.

⁵Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.

⁵Онда усташе неки од јереси фарисејске који беху веровали, и говораху да их ваља обрезати, и заповедити да држе закон Мојсијев.

⁶Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.

⁶А апостоли и старешине сабраше се да извиде ову реч.

⁷E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.

⁷И по многом већању уста Петар и рече: Људи браћо! Ви знате да Бог од првих дана изабра између нас да из мојих уста чују незнабошци реч јеванђеља и да верују.

⁸E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;

⁸И Бог, који познаје срца, посведочи им и даде им Духа Светог као и нама.

⁹e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.

⁹И не постави никакве разлике међу нама и њима, очистивши вером срца њихова.

¹⁰Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?

¹⁰Сад дакле шта кушате Бога и хоћете да метнете ученицима јарам на врат, ког ни очеви наши ни ми могосмо понети?

¹¹Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.

¹¹Него верујемо да ћемо се спасти благодаћу Господа Исуса Христа као и они.

¹²Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.

¹²Онда умуче све мноштво, и слушаху Варнаву и Павла који приповедаху колике знаке и чудеса учини Бог у незнабошцима преко њих.

¹³Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:

¹³А кад они умукоше, одговори Јаков говорећи: Људи браћо! Послушајте мене.

¹⁴Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.

¹⁴Симон каза како Бог најпре походи и прими из незнабожаца народ к имену свом.

¹⁵E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:

¹⁵И с овим се ударају речи пророка, као што је написано:

¹⁶Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;

¹⁶Потом ћу се вратити, и сазидаћу дом Давидов, који је пао, и његове развалине поправићу, и подигнућу га,

¹⁷para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,

¹⁷Да потраже Господа остали људи и сви народи у којима се име моје спомену, говори Господ који твори све ово.

¹⁸diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.

¹⁸Богу су позната од постања света сва дела Његова;

¹⁹Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,

¹⁹Зато ја велим да се не дира у незнабошце који се обраћају к Богу;

²⁰mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.

²⁰Него да им се заповеди да се чувају од прилога идолских и од курварства и од удављеног и од крви, и што њима није мило другима да не чине.

²¹Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.

²¹Јер Мојсије има од старих времена у свим градовима који га проповедају, и по зборницама чита се сваке суботе.

²²Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.

²²Тада нађоше за добро апостоли и старешине са свом црквом да изберу између себе двојицу и да пошљу у Антиохију с Павлом и Варнавом, Јуду који се зваше Варсава, и Силу, људе знамените међу браћом.

²³E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.

²³И написаше рукама својим ово: Апостоли и старешине и браћа поздрављају браћу која су по Антиохији и Сирији и Киликији што су од незнабожаца.

²⁴Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,

²⁴Будући да ми чусмо да неки од нас изишавши сметоше вас речима, и раслабише душе ваше говорећи вам да се обрезујете и да држите закон, којима ми не заповедисмо;

²⁵pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,

²⁵Зато нађосмо за добро ми једнодушно сабрани избране људе послати вама с љубазним нашим Варнавом и Павлом,

²⁶homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.

²⁶С људима који су предали душе своје за име Господа нашег Исуса Христа.

²⁷Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.

²⁷Посласмо дакле Јуду и Силу, који ће то и речима казати.

²⁸Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:

²⁸Јер нађе за добро Свети Дух и ми да никаквих тегоба више не мећемо на вас осим ових потребних:

²⁹Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.

²⁹Да се чувате од прилога идолских и од крви и од удављеног и од курварства, и шта нећете да се чини вама не чините другима; од чега ако се чувате, добро ћете чинити. Будите здрави.

³⁰Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.

³⁰А кад их опремише, дођоше у Антиохију, и сабравши народ предаше посланицу.

³¹E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.

³¹А кад прочиташе, обрадоваше се утеси.

³²Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.

³²А Јуда и Сила, који и пророци беху, многим речима утешише браћу и утврдише.

³³E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.

³³И пошто бише онамо неко време, отпустише их браћа с миром к апостолима.

³⁴[Mas pareceu bem a Silas ficar ali.]

³⁴Сила нађе за добро да остане онамо, А Јуда се врати у Јерусалим.

³⁵Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.

³⁵А Павле и Варнава живљаху у Антиохији и учаху и проповедаху реч Господњу с многима другим.

³⁶Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.

³⁶А после неколико дана рече Павле Варнави: Хајде да се вратимо и да обиђемо браћу по свим градовима по којима проповедасмо реч Господњу како живе.

³⁷Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.

³⁷А Варнава хтеде да узму са собом Јована прозваног Марка.

³⁸Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.

³⁸Павле пак говораше: Оног који нас је одустао у Памфилији и није ишао с нама на дело на које смо били одређени, да не узимамо са собом.

³⁹E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.

³⁹Тако постаде распра да се они раздвојише, и Варнава узевши Марка отплови у Кипар.

⁴⁰Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos � graça do Senhor.

⁴⁰А Павле избравши Силу изиђе предан благодати Божјој од браће.

⁴¹E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

⁴¹И пролажаше кроз Сирију и Киликију утврђујући цркве.