¹Portanto, tendo-nos sido deixada a promessa de entrarmos no seu descanso, temamos não haja algum de vós que pareça ter falhado.

¹Да се бојимо, дакле, да како док је још остављено обећање да се улази у покој Његов, не закасни који од вас.

²Porque também a nós foram pregadas as boas novas, assim como a eles; mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não chegou a ser unida com a fé, naqueles que a ouviram.

²Јер је нама објављено као и онима; али онима не помаже чувена реч, јер не вероваше они који чуше.

³Porque nós, os que temos crido, é que entramos no descanso, tal como disse: Assim jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo;

³Јер ми који веровасмо улазимо у покој, као што рече: Зато се заклех у гневу свом да неће ући у покој мој, ако су дела и била готова од постања света.

⁴pois em certo lugar disse ele assim do sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as suas obras;

⁴Јер негде рече за седми дан овако: и почину Бог у дан седми од свих дела својих.

⁵e outra vez, neste lugar: Não entrarão no meu descanso.

⁵И на овом месту опет: Неће ући у покој мој.

⁶Visto, pois, restar que alguns entrem nele, e que aqueles a quem anteriormente foram pregadas as boas novas não entraram por causa da desobediência,

⁶Будући, пак, да неки имају да уђу у њега, и они којима је најпре јављено не уђоше за непослушање;

⁷determina outra vez um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, depois de tanto tempo, como antes fora dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.

⁷Опет одреди један дан, данас, говорећи у Давиду по толиком времену, као што се пре каза: Данас ако глас Његов чујете, не будите дрвенастих срца.

⁸Porque, se Josué lhes houvesse dado descanso, não teria falado depois disso de outro dia.

⁸Јер да је Исус оне довео у покој, не би за други дан говорио потом.

⁹Portanto resta ainda um repouso sabático para o povo de Deus.

⁹Дакле је остављено још почивање народу Божијем.

¹⁰Pois aquele que entrou no descanso de Deus, esse também descansou de suas obras, assim como Deus das suas.

¹⁰Јер који уђе у покој Његов, и он почива од дела својих, као и Бог од својих.

¹¹Ora, � vista disso, procuremos diligentemente entrar naquele descanso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.

¹¹Да се постарамо, дакле, ући у тај покој, да не упадне ко у ону исту гатку неверства.

¹²Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até a divisão de alma e espírito, e de juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.

¹²Јер је жива реч Божија, и јака, и оштрија од сваког мача оштрог с обе стране, и пролази тја до растављања и душе и духа, и зглавака и мозга, и суди мислима и помислима срца.

¹³E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.

¹³И нема твари непознате пред Њиме, него је све голо и откривено пред очима Оног коме говоримо.

¹⁴Tendo, portanto, um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou os céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.

¹⁴Имајући, дакле, великог Поглавара свештеничког, који је прошао небеса, Исуса сина Божијег, да се држимо признања.

¹⁵Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer- se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.

¹⁵Јер немамо Поглавара свештеничког који не може пострадати с нашим слабостима, него који је у свачему искушан као и ми, осим греха.

¹⁶Cheguemo-nos, pois, confiadamente ao trono da graça, para que recebamos misericórdia e achemos graça, a fim de sermos socorridos no momento oportuno.

¹⁶Да приступимо, дакле, слободно к престолу благодати, да примимо милост и нађемо благодат за време кад нам затреба помоћ.