¹Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, �s doze tribos da Dispersão, saúde.

¹Од Јакова, Бога и Господа Исуса Христа слуге, свима дванаест колена расејаним по свету поздравље.

²Meus irmãos, tende por motivo de grande gozo o passardes por várias provações,

²Сваку радост имајте, браћо моја, кад падате у различне напасти,

³sabendo que a aprovação da vossa fé produz a perseverança;

³Знајући да кушање ваше вере гради трпљење;

⁴e a perseverança tenha a sua obra perfeita, para que sejais perfeitos e completos, não faltando em coisa alguma.

⁴А трпљење нека дело довршује, да будете савршени и цели без икакве мане.

⁵Ora, se algum de vós tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e não censura, e ser-lhe-á dada.

⁵Ако ли коме од вас недостаје премудрости, нека иште у Бога који даје свакоме без разлике и не кори никога, и даће му се;

⁶Peça-a, porém, com fé, não duvidando; pois aquele que duvida é semelhante � onda do mar, que é sublevada e agitada pelo vento.

⁶Али нека иште с вером, не сумњајући ништа; јер који се сумња он је као морски валови, које ветрови подижу и размећу.

⁷Não pense tal homem que receberá do Senhor alguma coisa,

⁷Јер такав човек нека не мисли да ће примити шта од Бога.

⁸homem vacilante que é, e inconstante em todos os seus caminhos.

⁸Који двоуми непостојан је у свима путевима својим.

⁹Mas o irmão de condição humilde glorie-se na sua exaltação,

⁹А понижени брат нека се хвали висином својом;

¹⁰e o rico no seu abatimento; porque ele passará como a flor da erva.

¹⁰А богати својом понизношћу; јер ће проћи као цвет травни.

¹¹Pois o sol se levanta em seu ardor e faz secar a erva; a sua flor cai e a beleza do seu aspecto perece; assim murchará também o rico em seus caminhos.

¹¹Јер сунце огреја с врућином, и осуши траву, и цвет њен отпаде, и красота лица њена погибе; тако ће и богати у хођењу свом увенути.

¹²Bem-aventurado o homem que suporta a provação; porque, depois de aprovado, receberá a coroa da vida, que o Senhor prometeu aos que o amam.

¹²Благо човеку који претрпи напаст; јер кад буде кушан примиће венац живота, који Бог обрече онима који га љубе.

¹³Ninguém, sendo tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele a ninguém tenta.

¹³Ниједан кад се куша да не говори: Бог ме куша; јер се Бог не може злом искушати, и Он не куша никога;

¹⁴Cada um, porém, é tentado, quando atraído e engodado pela sua própria concupiscência;

¹⁴Него сваког куша његова сласт, која га вуче и мами.

¹⁵então a concupiscência, havendo concebido, dá � luz o pecado; e o pecado, sendo consumado, gera a morte.

¹⁵Тада затрудневши сласт рађа грех; а грех учињен рађа смрт.

¹⁶Não vos enganeis, meus amados irmãos.

¹⁶Не варајте се, љубазна браћо моја!

¹⁷Toda boa dádiva e todo dom perfeito vêm do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não há mudança nem sombra de variação.

¹⁷Сваки добри дар и сваки поклон савршени одозго је, долази од Оца светлости, у ког нема промењивања ни мењања видела и мрака;

¹⁸Segundo a sua própria vontade, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.

¹⁸Јер нас драговољно породи речју истине, да будемо новина од Његовог створења.

¹⁹Sabei isto, meus amados irmãos: Todo homem seja pronto para ouvir, tardio para falar e tardio para se irar.

¹⁹Зато, љубазна браћо моја, нека буде сваки човек брз чути а спор говорити и спор срдити се.

²⁰Porque a ira do homem não opera a justiça de Deus.

²⁰Јер срдња човечија не чини правде Божије.

²¹Pelo que, despojando-vos de toda sorte de imundícia e de todo vestígio do mal, recebei com mansidão a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar as vossas almas.

²¹Зато одбаците сваку нечистоту и сувишак злобе, и с кротошћу примите усађену реч која може спасти душе ваше.

²²E sede cumpridores da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.

²²Будите, пак, творци речи, а не само слушачи, варајући сами себе.

²³Pois se alguém é ouvinte da palavra e não cumpridor, é semelhante a um homem que contempla no espelho o seu rosto natural;

²³Јер ако ко слуша реч а не твори, он је као човек који гледа лице тела свог у огледалу;

²⁴porque se contempla a si mesmo e vai-se, e logo se esquece de como era.

²⁴Јер се огледа па отиде, и одмах заборави какав беше.

²⁵Entretanto aquele que atenta bem para a lei perfeita, a da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte esquecido, mas executor da obra, este será bem-aventurado no que fizer.

²⁵Али који провиди у савршени закон слободе и остане у њему, и не буде заборавни слушач, него творац дела, онај ће бити блажен у делу свом.

²⁶Se alguém cuida ser religioso e não refreia a sua língua, mas engana o seu coração, a sua religião é vã.

²⁶Ако који од вас мисли да верује, и не зауздава језик своЈ, него вара срце своје, његова је вера узалуд.

²⁷A religião pura e imaculada diante de nosso Deus e Pai é esta: Visitar os órfãos e as viúvas nas suas aflições e guardar-se isento da corrupção do mundo.

²⁷Јер вера чиста и без мане пред Богом и Оцем јесте ова: обилазити сироте и удовице у њиховим невољама, и држати себе неопогањеног од света.