¹Meus irmãos, não tenhais a fé em nosso Senhor Jesus Cristo, Senhor da glória, em acepção de pessoas.

¹Браћо моја! У вери Господа нашег славног Исуса Христа не гледајте ко је ко;

²Porque, se entrar na vossa reunião algum homem com anel de ouro no dedo e com traje esplêndido, e entrar também algum pobre com traje sórdido.

²Јер ако дође у цркву вашу човек са златним прстеном и у светлој хаљини, а дође и сиромах у рђавој хаљини,

³e atentardes para o que vem com traje esplêndido e lhe disserdes: Senta-te aqui num lugar de honra; e disserdes ao pobre: Fica em pé, ou senta-te abaixo do escabelo dos meus pés,

³И погледате на оног у светлој хаљини, и кажете му: Ти седи овде лепо, а сиромаху кажете: Ти стани тамо, или седи овде ниже подножја мог;

⁴não fazeis, porventura, distinção entre vós mesmos e não vos tornais juízes movidos de maus pensamentos?

⁴И не расудисте у себи, него бисте судије злих помисли.

⁵Ouvi, meus amados irmãos. Não escolheu Deus os que são pobres quanto ao mundo para fazê-los ricos na fé e herdeiros do reino que prometeu aos que o amam?

⁵Чујте, љубазна браћо моја, не изабра ли Бог сиромахе овог света да буду богати вером, и наследници царства које обрече онима који њега љубе?

⁶Mas vós desonrastes o pobre. Porventura não são os ricos os que vos oprimem e os que vos arrastam aos tribunais?

⁶А ви осрамотисте сиромаха. Нису ли то богати који вас муче и вуку вас на судове?

⁷Não blasfemam eles o bom nome pelo qual sois chamados?

⁷Не хуле ли они на добро име ваше којим сте се назвали?

⁸Todavia, se estais cumprindo a lei real segundo a escritura: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo, fazeis bem.

⁸Ако, дакле, закон царски извршујете по писму: Љуби ближњег као самог себе, добро чините;

⁹Mas se fazeis acepção de pessoas, cometeis pecado, sendo por isso condenados pela lei como transgressores.

⁹Ако ли гледате ко је ко, грех чините, и бићете покарани од закона као преступници;

¹⁰Pois qualquer que guardar toda a lei, mas tropeçar em um só ponto, tem-se tornado culpado de todos.

¹⁰Јер који сав закон одржи а сагреши у једном, крив је за све,

¹¹Porque o mesmo que disse: Não adulterarás, também disse: Não matarás. Ora, se não cometes adultério, mas és homicida, te hás tornado transgressor da lei.

¹¹Јер Онај који је рекао: Не чини прељубе, рекао је и: Не убиј. Ако дакле не учиниш прељубе а убијеш, постао си преступник закона.

¹²Falai de tal maneira e de tal maneira procedei, como havendo de ser julgados pela lei da liberdade.

¹²Тако говорите и тако творите као они који ће законом слободе бити суђени;

¹³Porque o juízo será sem misericórdia para aquele que não usou de misericórdia; a misericórdia triunfa sobre o juízo.

¹³Јер ће ономе бити суд без милости који не чини милости; и хвали се милост на суду.

¹⁴Que proveito há, meus irmãos se alguém disser que tem fé e não tiver obras? Porventura essa fé pode salvá-lo?

¹⁴Каква је корист, браћо моја, ако ко рече да има веру а дела нема? Зар га може вера спасти?

¹⁵Se um irmão ou uma irmã estiverem nus e tiverem falta de mantimento cotidiano.

¹⁵Ако, на пример, брат и ли сестра голи буду, или немају шта да једу,

¹⁶e algum de vós lhes disser: Ide em paz, aquentai-vos e fartai-vos; e não lhes derdes as coisas necessárias para o corpo, que proveito há nisso?

¹⁶И рече им који од вас: Идите с миром, грејте се, и наситите се, а не да им потребе телесне, шта помаже?

¹⁷Assim também a fé, se não tiver obras, é morta em si mesma.

¹⁷Тако и вера ако нема дела, мртва је по себи.

¹⁸Mas dirá alguém: Tu tens fé, e eu tenho obras; mostra-me a tua fé sem as obras, e eu te mostrarei a minha fé pelas minhas obras.

¹⁸Но може ко рећи: Ти имаш веру, а ја имам дела. Покажи ми веру своју без дела својих, а ја ћу теби показати веру своју из дела својих.

¹⁹Crês tu que Deus é um só? Fazes bem; os demônios também o crêem, e estremecem.

¹⁹Ти верујеш да је један Бог; добро чиниш; и ђаволи верују, и дрхћу.

²⁰Mas queres saber, ó homem vão, que a fé sem as obras é estéril?

²⁰Али хоћеш ли разумети, о човече сујетни! Да је вера без дела мртва?

²¹Porventura não foi pelas obras que nosso pai Abraão foi justificado quando ofereceu sobre o altar seu filho Isaque?

²¹Авраам отац наш не оправда ли се делима кад принесе Исака, сина свог, на олтар?

²²Vês que a fé cooperou com as suas obras, e que pelas obras a fé foi aperfeiçoada;

²²Видиш ли да вера поможе делима његовим, и кроз дела сврши се вера?

²³e se cumpriu a escritura que diz: E creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça, e foi chamado amigo de Deus.

²³И изврши се писмо које говори: Авраам верова Богу, и прими му се у правду, и пријатељ Божји назва се.

²⁴Vedes então que é pelas obras que o homem é justificado, e não somente pela fé.

²⁴Видите ли, дакле, да се делима правда човек, а не самом вером?

²⁵E de igual modo não foi a meretriz Raabe também justificada pelas obras, quando acolheu os espias, e os fez sair por outro caminho?

²⁵А тако и Раав курва не оправда ли се делима кад прими уходе, и изведе их другим путем?

²⁶Porque, assim como o corpo sem o espírito está morto, assim também a fé sem obras é morta.

²⁶Јер, као што је тело без духа мртво, тако је и вера без добрих дела мртва.