¹Donde vêm as guerras e contendas entre vós? Porventura não vêm disto, dos vossos deleites, que nos vossos membros guerreiam?

¹Откуда ратови и распре међу нама? Не отуда ли, од сласти ваших, које се боре у вашим удима?

²Cobiçais e nada tendes; logo matais. Invejais, e não podeis alcançar; logo combateis e fazeis guerras. Nada tendes, porque não pedis.

²Желите и немате; убијате и завидите, и не можете да добијете; борите се и војујете, и немате, јер не иштете.

³Pedis e não recebeis, porque pedis mal, para o gastardes em vossos deleites.

³Иштете, и не примате, јер зло иштете, да у сластима својим трошите.

⁴Infiéis, não sabeis que a amizade do mundo é inimizade contra Deus? Portanto qualquer que quiser ser amigo do mundo constitui-se inimigo de Deus.

⁴Прељубочинци и прељубочинице! Не знате ли да је пријатељство овог света непријатељство Богу? Јер који хоће свету пријатељ да буде, непријатељ Божји постаје.

⁵Ou pensais que em vão diz a escritura: O Espírito que ele fez habitar em nós anseia por nós até o ciúme?

⁵Или мислите да писмо узалуд говори: Дух који у нама живи мрзи на завист?

⁶Todavia, dá maior graça. Portanto diz: Deus resiste aos soberbos; dá, porém, graça aos humildes.

⁶А Он даје већу благодат. Јер говори: Господ супроти се поноситима, а пониженима даје благодат.

⁷Sujeitai-vos, pois, a Deus; mas resisti ao Diabo, e ele fugirá de vós.

⁷Покорите се, дакле, Богу а противите се ђаволу и побећи ће од вас.

⁸Chegai-vos para Deus, e ele se chegará para vós. Limpai as mãos, pecadores; e, vós de espírito vacilante, purificai os corações.

⁸Приближите се к Богу, и Он ће се приближити к вама. Очистите руке, грешници, поправите срца своја, непостојани.

⁹Senti as vossas misérias, lamentai e chorai; torne-se o vosso riso em pranto, e a vossa alegria em tristeza.

⁹Будите жалосни и плачите и јаучите: смех ваш нека се претвори у плач, и радост у жалост.

¹⁰Humilhai-vos perante o Senhor, e ele vos exaltará.

¹⁰Понизите се пред Господом, и подигнуће вас.

¹¹Irmãos, não faleis mal uns dos outros. Quem fala mal de um irmão, e julga a seu irmão, fala mal da lei, e julga a lei; ora, se julgas a lei, não és observador da lei, mas juiz.

¹¹Не опадајте један другог, браћо; јер ко опада брата или осуђује брата свог опада закон и осуђује закон, а ако закон осуђујеш, ниси творац закона, него судија.

¹²Há um só legislador e juiz, aquele que pode salvar e destruir; tu, porém, quem és, que julgas ao próximo?

¹²Један је законодавац и судија, који може спасти и погубити; а ти ко си што другог осуђујеш?

¹³Eia agora, vós que dizeis: Hoje ou amanhã iremos a tal cidade, lá passaremos um ano, negociaremos e ganharemos.

¹³Слушајте сад ви који говорите: Данас или сутра поћи ћемо у овај или онај град, и седећемо онде једну годину, и трговаћемо и добијаћемо.

¹⁴No entanto, não sabeis o que sucederá amanhã. Que é a vossa vida? Sois um vapor que aparece por um pouco, e logo se desvanece.

¹⁴Ви који не знате шта ће бити сутра. Јер шта је ваш живот? Он је пара, која се замало покаже, а потом нестане.

¹⁵Em lugar disso, devíeis dizer: Se o Senhor quiser, viveremos e faremos isto ou aquilo.

¹⁵Место да говорите: Ако Господ хтедбуде, и живи будемо учинићемо ово или оно.

¹⁶Mas agora vos jactais das vossas presunções; toda jactância tal como esta é maligna.

¹⁶А сад се хвалите својим поносом. Свака је хвала таква зла.

¹⁷Aquele, pois, que sabe fazer o bem e não o faz, comete pecado.

¹⁷Јер који зна добро чинити и не чини, грех му је.