¹Eis que os meus olhos viram tudo isto, e os meus ouvidos o ouviram e entenderam.

¹Ето, све је то видело око моје, чуло ухо моје, и разумело.

²O que vós sabeis também eu o sei; não vos sou inferior.

²Шта ви знате, знам и ја, нисам гори од вас.

³Mas eu falarei ao Todo-Poderoso, e quero defender-me perante Deus.

³Ипак бих говорио са Свемогућим, и рад сам с Богом правдати се.

⁴Vós, porém, sois forjadores de mentiras, e vós todos, médicos que não valem nada.

⁴Јер ви измишљате лажи, сви сте залудни лекари.

⁵Oxalá vos calásseis de todo, pois assim passaríeis por sábios.

⁵О да бисте сасвим ћутали! Били бисте мудри.

⁶Ouvi agora a minha defesa, e escutai os argumentos dos meus lábios.

⁶Чујте мој одговор, и слушајте разлоге уста мојих.

⁷Falareis falsamente por Deus, e por ele proferireis mentiras?

⁷Треба ли да говорите за Бога неправду или превару да говорите за Њ?

⁸Fareis aceitação da sua pessoa? Contendereis a favor de Deus?

⁸Треба ли да Му гледате ко је? Треба ли да се препирете за Бога?

⁹Ser-vos-ia bom, se ele vos esquadrinhasse? Ou zombareis dele, como quem zomba de um homem?

⁹Хоће ли бити добро кад вас стане испитивати? Хоћете ли Га преварити као што се вара човек?

¹⁰Certamente vos repreenderá, se em oculto vos deixardes levar de respeitos humanos.

¹⁰Заиста ће вас карати, ако тајно узгледате ко је.

¹¹Não vos amedrontará a sua majestade? E não cairá sobre vós o seu terror?

¹¹Величанство Његово неће ли вас уплашити? И страх Његов неће ли вас спопасти?

¹²As vossas máximas são provérbios de cinza; as vossas defesas são torres de barro.

¹²Спомени су ваши као пепео, и ваше висине као гомиле блата.

¹³Calai-vos perante mim, para que eu fale, e venha sobre mim o que vier.

¹³Ћутите и пустите ме да ја говорим, па нека ме снађе шта му драго.

¹⁴Tomarei a minha carne entre os meus dentes, e porei a minha vida na minha mão.

¹⁴Зашто бих кидао месо своје својим зубима и душу своју метао у своје руке?

¹⁵Eis que ele me matará; não tenho esperança; contudo defenderei os meus caminhos diante dele.

¹⁵Гле, да ме и убије, опет ћу се уздати у Њ, али ћу бранити путеве своје пред Њим.

¹⁶Também isso será a minha salvação, pois o ímpio não virá perante ele.

¹⁶И Он ће ми бити спасење, јер лицемер неће изаћи преда Њ.

¹⁷Ouvi atentamente as minhas palavras, e chegue aos vossos ouvidos a minha declaração.

¹⁷Слушајте добро беседу моју, и нека вам уђе у уши шта ћу исказати.

¹⁸Eis que já pus em ordem a minha causa, e sei que serei achado justo:

¹⁸Ево, спремио сам парбу своју, знам да ћу бити прав.

¹⁹Quem é o que contenderá comigo? Pois então me calaria e renderia o espírito.

¹⁹Ко ће се прети са мном? Да сад умукнем, издахнуо бих.

²⁰Concede-me somente duas coisas; então não me esconderei do teu rosto:

²⁰Само двоје немој ми учинити, па се нећу крити од лица Твог.

²¹desvia a tua mão rara longe de mim, e não me amedronte o teu terror.

²¹Уклони руку своју од мене, и страх Твој да ме не страши.

²²Então chama tu, e eu responderei; ou eu falarei, e me responde tu.

²²Потом зови ме, и ја ћу одговарати; или ја да говорим, а Ти ми одговарај.

²³Quantas iniqüidades e pecados tenho eu? Faze-me saber a minha transgressão e o meu pecado.

²³Колико је безакоња и греха мојих? Покажи ми преступ мој и грех мој.

²⁴Por que escondes o teu rosto, e me tens por teu inimigo?

²⁴Зашто скриваш лице своје и држиш ме за непријатеља свог?

²⁵Acossarás uma folha arrebatada pelo vento? E perseguirás o restolho seco?

²⁵Хоћеш ли скршити лист који носи ветар или ћеш гонити суву сламку,

²⁶Pois escreves contra mim coisas amargas, e me fazes herdar os erros da minha mocidade;

²⁶Кад ми пишеш горчине, и дајеш ми у наследство грехе младости моје,

²⁷também pões no tronco os meus pés, e observas todos os meus caminhos, e marcas um termo ao redor dos meus pés,

²⁷И мећеш ноге моје у кладе, и пазиш на све стазе моје и идеш за мном устопце?

²⁸apesar de eu ser como uma coisa podre que se consome, e como um vestido, ao qual rói a traça.

²⁸А он се распада као трулина, као хаљина коју једе мољац.