¹Então Jó respondeu:

¹А Јов одговори и рече:

²Ainda hoje a minha queixa está em amargura; o peso da mão dele é maior do que o meu gemido.

²Још је тужњава моја одмет? А невоља је моја тежа од уздаха мојих.

³Ah, se eu soubesse onde encontrá-lo, e pudesse chegar ao seu tribunal!

³О, кад бих знао како бих нашао Бога! Да отидем до престола Његовог,

⁴Exporia ante ele a minha causa, e encheria a minha boca de argumentos.

⁴Да разложим пред Њим парбу своју, и уста своја напуним разлога,

⁵Saberia as palavras com que ele me respondesse, e entenderia o que me dissesse.

⁵Да знам шта би ми одговорио, и разумем шта би ми рекао.

⁶Acaso contenderia ele comigo segundo a grandeza do seu poder? Não; antes ele me daria ouvidos.

⁶Би ли се према великој својој сили прео са мном? Не; него би ми помогао.

⁷Ali o reto pleitearia com ele, e eu seria absolvido para sempre por meu Juiz.

⁷Онде би се праведан човек могао правдати с Њим, и ослободио бих се за свагда од свог судије.

⁸Eis que vou adiante, mas não está ali; volto para trás, e não o percebo;

⁸Гле, ако пођем напред, нема Га; ако ли натраг, не находим Га;

⁹procuro-o � esquerda, onde ele opera, mas não o vejo; viro-me para a direita, e não o diviso.

⁹Ако на лево ради, не видим Га; ако на десно, заклонио се, не могу Га видети.

¹⁰Mas ele sabe o caminho por que eu ando; provando-me ele, sairei como o ouro.

¹⁰Али Он зна пут мој; кад ме окуша, изаћи ћу као злато.

¹¹Os meus pés se mantiveram nas suas pisadas; guardei o seu caminho, e não me desviei dele.

¹¹По стопама је Његовим ступала нога моја; пута Његова држао сам се, и не зађох.

¹²Nunca me apartei do preceito dos seus lábios, e escondi no meu peito as palavras da sua boca.

¹²Од заповести уста Његових нисам одступао; чувао сам речи уста Његових више него свој ужитак.

¹³Mas ele está resolvido; quem então pode desviá-lo? E o que ele quiser, isso fará.

¹³Али кад Он шта науми, ко ће Га одвратити? Шта душа Његова зажели, оно чини.

¹⁴Pois cumprirá o que está ordenado a meu respeito, e muitas coisas como estas ainda tem consigo.

¹⁴И извршиће шта је наумио за ме; и тога има у Њега много.

¹⁵Por isso me perturbo diante dele; e quando considero, tenho medo dele.

¹⁵Зато сам се уплашио од Њега; и кад то мислим, страх ме је од Њега.

¹⁶Deus macerou o meu coração; o Todo-Poderoso me perturbou.

¹⁶Бог је растопио срце моје, Свемогући ме је уплашио.

¹⁷Pois não estou desfalecido por causa das trevas, nem porque a escuridão cobre o meu rosto.

¹⁷Што не погибох пре мрака? И што не сакри мрак испред мене?