¹Fiz pacto com os meus olhos; como, pois, os fixaria numa virgem?

¹Веру учиних са очима својим, па како бих погледао на девојку?

²Pois que porção teria eu de Deus lá de cima, e que herança do Todo-Poderoso lá do alto?

²Јер какав је део од Бога одозго? И какво наследство од Свемогућег с висине?

³Não é a destruição para o perverso, e o desastre para os obradores da iniqüidade?

³Није ли погибао неваљалом и чудо онима који чине безакоње?

⁴Não vê ele os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?

⁴Не виде ли Он путеве моје, и све кораке моје не броји ли?

⁵Se eu tenho andado com falsidade, e se o meu pé se tem apressado após o engano

⁵Ако ходих с лажју или ако похита нога моја на превару,

⁶(pese-me Deus em balanças fiéis, e conheça a minha integridade);

⁶Нека ме измери на мерилима правим, и нека Бог позна доброту моју.

⁷se os meus passos se têm desviado do caminho, e se o meu coraçao tem seguido os meus olhos, e se qualquer mancha se tem pegado �s minhas mãos;

⁷Ако су кораци моји зашли с пута, и ако је за очима мојим пошло срце моје, и за руке моје прионуло шта год,

⁸então semeie eu e outro coma, e seja arrancado o produto do meu campo.

⁸Нека ја сејем а други једе, и нека се искорене изданци моји.

⁹Se o meu coração se deixou seduzir por causa duma mulher, ou se eu tenho armado traição � porta do meu próximo,

⁹Ако се занело срце моје за којом женом, и ако сам вребао на вратима ближњег свог,

¹⁰então moa minha mulher para outro, e outros se encurvem sobre ela.

¹⁰Нека другом меље жена моја, и нека се други над њом повијају.

¹¹Pois isso seria um crime infame; sim, isso seria uma iniqüidade para ser punida pelos juízes;

¹¹Јер је то грдило и безакоње за судије.

¹²porque seria fogo que consome até Abadom, e desarraigaria toda a minha renda.

¹²Јер би то био огањ који би прождирао до уништења, и сву би моју летину искоренио.

¹³Se desprezei o direito do meu servo ou da minha serva, quando eles pleitearam comigo,

¹³Ако нисам хтео доћи на суд са слугом својим или са слушкињом својом, кад би се тужили на мене;

¹⁴então que faria eu quando Deus se levantasse? E quando ele me viesse inquirir, que lhe responderia?

¹⁴Јер шта бих чинио кад би се Бог подигао, и кад би потражио, шта бих Му одговорио?

¹⁵Aquele que me formou no ventre não o fez também a meu servo? E não foi um que nos plasmou na madre?

¹⁵Који је мене створио у утроби, није ли створио и њега? Није ли нас Он исти саздао у материци?

¹⁶Se tenho negado aos pobres o que desejavam, ou feito desfalecer os olhos da viúva,

¹⁶Ако сам одбио сиромасима жељу њихову, и очи удовици замутио,

¹⁷ou se tenho comido sozinho o meu bocado, e não tem comido dele o órfão também

¹⁷И ако сам залогај свој сам јео, а није га јела и сирота,

¹⁸(pois desde a minha mocidade o órfão cresceu comigo como com seu pai, e a viúva, tenho-a guiado desde o ventre de minha mãe);

¹⁸Јер је од младости моје расла са мном као код оца, и од утробе матере своје водао сам је;

¹⁹se tenho visto alguém perecer por falta de roupa, ou o necessitado não ter com que se cobrir;

¹⁹Ако сам гледао кога где гине немајући хаљине, и сиромаха где се нема чиме покрити,

²⁰se os seus lombos não me abençoaram, se ele não se aquentava com os velos dos meus cordeiros;

²⁰Ако ме нису благосиљала бедра његова што се руном оваца мојих утоплио,

²¹se levantei a minha mão contra o órfao, porque na porta via a minha ajuda;

²¹Ако сам измахнуо руком на сироту, кад видех на вратима помоћ своју,

²²então caia do ombro a minha espádua, e separe-se o meu braço da sua juntura.

²²Нека ми испадне раме из плећа, и рука моја нека се откине из зглоба.

²³Pois a calamidade vinda de Deus seria para mim um horror, e eu não poderia suportar a sua majestade.

²³Јер сам се бојао погибли од Бога, ког величанству не бих одолео.

²⁴Se do ouro fiz a minha esperança, ou disse ao ouro fino: Tu és a minha confiança;

²⁴Ако сам полагао на злато надање своје, или чистом злату говорио: Узданицо моја!

²⁵se me regozijei por ser grande a minha riqueza, e por ter a minha mão alcança o muito;

²⁵Ако сам се веселио што ми је имање велико и што много стиче рука моја,

²⁶se olhei para o sol, quando resplandecia, ou para a lua, quando ela caminhava em esplendor,

²⁶Ако сам гледао на сунце, кад сјаје, и на месец кад поносито ходи,

²⁷e o meu coração se deixou enganar em oculto, e a minha boca beijou a minha mão;

²⁷И срце се моје потајно преварило и руку моју пољубила уста моја,

²⁸isso também seria uma iniqüidade para ser punida pelos juízes; pois assim teria negado a Deus que está lá em cima.

²⁸И то би било безакоње за судије, јер бих се одрекао Бога озго;

²⁹Se me regozijei com a ruína do que me tem ódio, e se exultei quando o mal lhe sobreveio

²⁹Ако сам се радовао несрећи ненавидника свог, и ако сам заиграо када га је зло задесило,

³⁰(mas eu não deixei pecar a minha boca, pedindo com imprecação a sua morte);

³⁰Јер не дадох језику свом да греши тражећи душу његову с проклињањем;

³¹se as pessoas da minha tenda não disseram: Quem há que não se tenha saciado com carne provida por ele?

³¹Ако не говораху домашњи моји: Ко би нам дао месо његово? Не можемо се ни најести;

³²O estrangeiro não passava a noite na rua; mas eu abria as minhas portas ao viandante;

³²Странац није ноћивао напољу; врата своја отварао сам путнику;

³³se, como Adão, encobri as minhas transgressões, ocultando a minha iniqüidade no meu seio,

³³Ако сам, као што чине људи, тајио преступе своје и крио своје безакоње у својим недрима,

³⁴porque tinha medo da grande multidão, e o desprezo das famílias me aterrorizava, de modo que me calei, e não saí da porta...

³⁴Ако сам и могао плашити велико мноштво, ипак од најмањег у дому беше ме страх; зато ћутах и не одлажах од врата.

³⁵Ah! quem me dera um que me ouvisse! Eis a minha defesa, que me responda o Todo-Poderoso! Oxalá tivesse eu a acusação escrita pelo meu adversário!

³⁵О да бих имао кога да ме саслуша! Гле, жеља је моја да ми Свемогући одговори и супарник мој да ми напише књигу.

³⁶Por certo eu a levaria sobre o ombro, sobre mim a ataria como coroa.

³⁶Носио бих је на рамену свом, везао бих је себи као венац,

³⁷Eu lhe daria conta dos meus passos; como príncipe me chegaria a ele

³⁷Број корака својих казао бих Му, као кнез приступио бих к Њему.

³⁸Se a minha terra clamar contra mim, e se os seus sulcos juntamente chorarem;

³⁸Ако је на ме викала моја земља, и бразде њене плакале,

³⁹se comi os seus frutos sem dinheiro, ou se fiz que morressem os seus donos;

³⁹Ако сам јео род њен без новаца и досађивао души господара њених,

⁴⁰por trigo me produza cardos, e por cevada joio. Acabaram-se as palavras de Jó.

⁴⁰Место пшенице нека ми рађа трње, и место јечма кукољ. Свршише се речи Јовове.