¹E aqueles três homens cessaram de responder a Jó; porque era justo aos seus próprios olhos.

¹Тада престаше она три човека одговарати Јову, јер се чињаше да је праведан.

²Então se acendeu a ira de Eliú, filho de Baraquel, o buzita, da família de Rão; acendeu-se a sua ira contra Jó, porque este se justificava a si mesmo, e não a Deus.

²А Елијуј, син Варахилов од Вуза, рода Рамовог, разгневи се на Јова што се сам грађаше праведнији од Бога;

³Também contra os seus três amigos se acendeu a sua ira, porque não tinham achado o que responder, e contudo tinham condenado a Jó.

³И на три пријатеља његова разгневи се што не нађоше одговора и опет осуђиваху Јова.

⁴Ora, Eliú havia esperado para falar a Jó, porque eles eram mais idosos do que ele.

⁴Јер Елијуј чекаше докле они говораху с Јовом, јер беху старији од њега.

⁵Quando, pois, Eliú viu que não havia resposta na boca daqueles três homens, acendeu-se-lhe a ira.

⁵Па кад виде Елијуј да нема одговора у устима она три човека, распали се гнев његов.

⁶Então respondeu Eliú, filho de Baraquel, o buzita, dizendo: Eu sou de pouca idade, e vós sois, idosos; arreceei-me e temi de vos declarar a minha opinião.

⁶И проговори Елијуј син Варахилов од Вуза, и рече: Ја сам најмлађи, а ви сте старци, зато се бојах и не смех вам казати шта мислим.

⁷Dizia eu: Falem os dias, e a multidão dos anos ensine a sabedoria.

⁷Мишљах: нека говори старост, и многе године нека објаве мудрост.

⁸Há, porém, um espírito no homem, e o sopro do Todo-Poderoso o faz entendido.

⁸Али је дух у људима, и Дух Свемогућег уразумљује их.

⁹Não são os velhos que são os sábios, nem os anciãos que entendem o que é reto.

⁹Велики нису свагда мудри, и старци не знају свагда шта је право.

¹⁰Pelo que digo: Ouvi-me, e também eu declararei a minha opinião.

¹⁰Зато велим: послушај ме да кажем и ја како мислим.

¹¹Eis que aguardei as vossas palavras, escutei as vossas considerações, enquanto buscáveis o que dizer.

¹¹Ето, чекао сам да ви изговорите, слушао сам разлоге ваше докле извиђасте беседу.

¹²Eu, pois, vos prestava toda a minha atenção, e eis que não houve entre vós quem convencesse a Jó, nem quem respondesse �s suas palavras;

¹²Пазио сам, али гле, ни један од вас не сапре Јова, не одговори на његове речи.

¹³pelo que não digais: Achamos a sabedoria; Deus é que pode derrubá-lo, e não o homem.

¹³Може бити да ћете рећи: Нађосмо мудрост, Бог ће га оборити, не човек.

¹⁴Ora ele não dirigiu contra mim palavra alguma, nem lhe responderei com as vossas palavras.

¹⁴Није на ме управио беседе, ни ја му нећу одговарати вашим речима.

¹⁵Estão pasmados, não respondem mais; faltam-lhes as palavras.

¹⁵Смели су се, не одговарају више, нестало им је речи.

¹⁶Hei de eu esperar, porque eles não falam, porque já pararam, e não respondem mais?

¹⁶Чекао сам, али не говоре, стадоше, и више не одговарају.

¹⁷Eu também darei a minha resposta; eu também declararei a minha opinião.

¹⁷Одговорићу и ја за се, казаћу и ја како мислим.

¹⁸Pois estou cheio de palavras; o espírito dentro de mim me constrange.

¹⁸Јер сам пун речи, тесно је духу у мени.

¹⁹Eis que o meu peito é como o mosto, sem respiradouro, como odres novos que estão para arrebentar.

¹⁹Гле, трбух је мој као вино без одушке, и распукао би се као нов мех.

²⁰Falarei, para que ache alívio; abrirei os meus lábios e responderei:

²⁰Говорићу да одахнем, отворићу усне своје, и одговорићу.

²¹Que não faça eu acepção de pessoas, nem use de lisonjas para com o homem.

²¹Нећу гледати ко је ко, и човеку ћу говорити без ласкања.

²²Porque não sei usar de lisonjas; do contrário, em breve me levaria o meu Criador.

²²Јер не умем ласкати; одмах би ме узео Творац мој.