¹Ouve, pois, as minhas palavras, ó Jó, e dá ouvidos a todas as minhas declaraçoes.

¹Чуј дакле, Јове, беседу моју, и слушај све речи моје.

²Eis que já abri a minha boca; já falou a minha língua debaixo do meu paladar.

²Ево, сад отварам уста своја; говори језик мој у устима мојим.

³As minhas palavras declaram a integridade do meu coração, e os meus lábios falam com sinceridade o que sabem.

³По правом срцу мом биће речи моје, и мисао чисту изрећи ће усне моје.

⁴O Espírito de Deus me fez, e o sopro do Todo-Poderoso me dá vida.

⁴Дух Божји створио ме је, и дах Свемогућега дао ми је живот.

⁵Se podes, responde-me; põe as tuas palavras em ordem diante de mim; apresenta-te.

⁵Ако можеш, одговори ми, приправи се и стани ми на супрот.

⁶Eis que diante de Deus sou o que tu és; eu também fui formado do barro.

⁶Ево, ја ћу бити место Бога, као што си рекао; од кала сам начињен и ја.

⁷Eis que não te perturbará nenhum medo de mim, nem será pesada sobre ti a minha mão.

⁷Ето, страх мој неће те страшити, и рука моја неће те тиштати.

⁸Na verdade tu falaste aos meus ouvidos, e eu ouvi a voz das tuas palavras. Dizias:

⁸Рекао си, дакле, преда мном, и чуо сам глас твојих речи:

⁹Limpo estou, sem transgressão; puro sou, e não há em mim iniqüidade.

⁹Чист сам, без греха, прав сам и нема безакоња на мени.

¹⁰Eis que Deus procura motivos de inimizade contra mim, e me considera como o seu inimigo.

¹⁰Ево, тражи задевицу са мном, држи ме за свог непријатеља.

¹¹Põe no tronco os meus pés, e observa todas as minhas veredas.

¹¹Меће у кладе ноге моје, вреба по свим стазама мојим.

¹²Eis que nisso não tens razão; eu te responderei; porque Deus e maior do que o homem.

¹²Ето, у том ниси праведан, одговарам ти; јер је Бог већи од човека.

¹³Por que razão contendes com ele por não dar conta dos seus atos?

¹³Зашто се преш с Њим, што за сва дела своја не одговара?

¹⁴Pois Deus fala de um modo, e ainda de outro se o homem não lhe atende.

¹⁴Један пут говори Бог и два пута; али човек не пази.

¹⁵Em sonho ou em visão de noite, quando cai sono profundo sobre os homens, quando adormecem na cama;

¹⁵У сну, у утвари ноћној, кад тврд сан падне на људе, кад спавају у постељи,

¹⁶então abre os ouvidos dos homens, e os atemoriza com avisos,

¹⁶Тада отвара ухо људима и науку им запечаћава,

¹⁷para apartar o homem do seu desígnio, e esconder do homem a soberba;

¹⁷Да би одвратио човека од дела његовог, и заклонио од њега охолост;

¹⁸para reter a sua alma da cova, e a sua vida de passar pela espada.

¹⁸Да би сачувао душу његову од јаме, и живот његов да не наиђе на мач.

¹⁹Também é castigado na sua cama com dores, e com incessante contenda nos seus ossos;

¹⁹И кара га боловима на постељи његовој, и све кости његове тешком болешћу.

²⁰de modo que a sua vida abomina o pão, e a sua alma a comida apetecível.

²⁰Тако да се животу његовом гади хлеб и души његовој јело најмилије;

²¹Consome-se a sua carne, de maneira que desaparece, e os seus ossos, que não se viam, agora aparecem.

²¹Нестаје тела његовог на очиглед, и измалају се кости његове, које се пре нису виделе,

²²A sua alma se vai chegando � cova, e a sua vida aos que trazem a morte.

²²И душа се његова приближава гробу, и живот његов смрти.

²³Se com ele, pois, houver um anjo, um intérprete, um entre mil, para declarar ao homem o que lhe é justo,

²³Ако има гласника, тумача, једног од хиљаде, који би казао човеку дужност његову,

²⁴então terá compaixão dele, e lhe dirá: Livra-o, para que não desça � cova; já achei resgate.

²⁴Тада ће се смиловати на њ, и рећи ће: Избави га да не отиде у гроб; нашао сам откуп.

²⁵Sua carne se reverdecerá mais do que na sua infância; e ele tornará aos dias da sua juventude.

²⁵И подмладиће се тело његово као у детета, и повратиће се на дане младости своје,

²⁶Deveras orará a Deus, que lhe será propício, e o fará ver a sua face com júbilo, e restituirá ao homem a sua justiça.

²⁶Молиће се Богу, и помиловаће га, и гледаће лице његово радујући се, и вратиће човеку по правди његовој.

²⁷Cantará diante dos homens, e dirá: Pequei, e perverti o direito, o que de nada me aproveitou.

²⁷Гледајући људи рећи ће: Бејах згрешио, и шта је право изврнуо, али ми не поможе.

²⁸Mas Deus livrou a minha alma de ir para a cova, e a minha vida verá a luz.

²⁸Он избави душу моју да не отиде у јаму, и живот мој да гледа светлост.

²⁹Eis que tudo isto Deus faz duas e três vezes para com o homem,

²⁹Гле, све ово чини Бог два пута и три пута човеку,

³⁰para reconduzir a sua alma da cova, a fim de que seja iluminado com a luz dos viventes.

³⁰Да би повратио душу његову од јаме, да би га обасјавала светлост живих.

³¹Escuta, pois, ó Jó, ouve-me; cala-te, e eu falarei.

³¹Пази, Јове, слушај ме, ћути, да ја говорим.

³²Se tens alguma coisa que dizer, responde-me; fala, porque desejo justificar-te.

³²Ако имаш шта рећи, одговори ми; говори, јер сам те рад оправдати;

³³Se não, escuta-me tu; cala-te, e ensinar-te-ei a sabedoria.

³³Ако ли не, слушај ти мене; ћути, и научићу те мудрости.