¹Sobre isso também treme o meu coração, e salta do seu lugar.

¹И од тога дрхће срце моје, и одскаче са свог места.

²Dai atentamente ouvidos ao estrondo da voz de Deus e ao sonido que sai da sua boca.

²Слушајте добро громовни глас Његов и говор што излази из уста Његових.

³Ele o envia por debaixo de todo o céu, e o seu relâmpago até os confins da terra.

³Под сва небеса пушта га, и светлост своју до крајева земаљских.

⁴Depois do relâmpago ruge uma grande voz; ele troveja com a sua voz majestosa; e não retarda os raios, quando é ouvida a sua voz.

⁴За њом риче гром, грми гласом величанства свог, нити шта одгађа кад се чује глас Његов.

⁵Com a sua voz troveja Deus maravilhosamente; faz grandes coisas, que nós não compreendemos.

⁵Дивно Бог грми гласом својим, чини ствари велике, да их не можемо разумети.

⁶Pois � neve diz: Cai sobre a terra; como também �s chuvas e aos aguaceiros: Sede copiosos.

⁶Говори снегу: Падни на земљу; и дажду ситном и дажду силном.

⁷Ele sela as mãos de todo homem, para que todos saibam que ele os fez.

⁷Запечаћава руку сваком човеку, да позна све посленике своје.

⁸E as feras entram nos esconderijos e ficam nos seus covis.

⁸Тада звер улази у јаму, и остаје на својој ложи.

⁹Da recâmara do sul sai o tufão, e do norte o frio.

⁹С југа долази олуја, и са севера зима.

¹⁰Ao sopro de Deus forma-se o gelo, e as largas águas são congeladas.

¹⁰Од дихања Божијег постаје лед, и широке воде стискају се.

¹¹Também de umidade carrega as grossas nuvens; as nuvens espalham relâmpagos.

¹¹И да се натапа земља, натерује облак, и расипа облак светлошћу својом.

¹²Fazem evoluções sob a sua direção, para efetuar tudo quanto lhes ordena sobre a superfície do mundo habitável:

¹²И он се обрће и тамо и амо по вољи Његовој да чини све што му заповеди по васиљеној.

¹³seja para disciplina, ou para a sua terra, ou para beneficência, que as faça vir.

¹³Чини да се нађе или за кар или за земљу или за доброчинство.

¹⁴A isto, Jó, inclina os teus ouvidos; pára e considera as obras maravilhosas de Deus.

¹⁴Чуј то, Јове, стани и гледај чудеса Божија.

¹⁵Sabes tu como Deus lhes dá as suas ordens, e faz resplandecer o relâmpago da sua nuvem?

¹⁵Знаш ли како их Он уређује и како сија светлошћу из облака свог?

¹⁶Compreendes o equilíbrio das nuvens, e as maravilhas daquele que é perfeito nos conhecimentos;

¹⁶Знаш ли како висе облаци? Знаш ли чудеса Оног који је савршен у сваком знању?

¹⁷tu cujas vestes são quentes, quando há calma sobre a terra por causa do vento sul?

¹⁷Како ти се хаљине угреју кад умири земљу с југа?

¹⁸Acaso podes, como ele, estender o firmamento, que é sólido como um espelho fundido?

¹⁸Јеси ли ти с Њим разапињао небеса, која стоје тврдо као саливено огледало?

¹⁹Ensina-nos o que lhe diremos; pois nós nada poderemos pôr em boa ordem, por causa das trevas.

¹⁹Научи нас шта ћемо Му рећи; не можемо од таме говорити по реду.

²⁰Contar-lhe-ia alguém que eu quero falar. Ou desejaria um homem ser devorado?

²⁰Хоће ли Му ко приповедити шта бих ја говорио? Ако ли би ко говорио, заиста, био бих прождрт.

²¹E agora o homem não pode olhar para o sol, que resplandece no céu quando o vento, tendo passado, o deixa limpo.

²¹Али сада не могу људи гледати у светлост кад сјаји на небу, пошто ветар прође и очисти га;

²²Do norte vem o áureo esplendor; em Deus há tremenda majestade.

²²Са севера долази као злато; али је у Богу страшнија слава.

²³Quanto ao Todo-Poderoso, não o podemos compreender; grande é em poder e justiça e pleno de retidão; a ninguém, pois, oprimirá.

²³Свемогућ је, не можемо Га стигнути; велике је силе, али судом и великом правдом никога не мучи.

²⁴Por isso o temem os homens; ele não respeita os que se julgam sábios.

²⁴Зато Га се боје људи: Не може Га видети никакав мудрац.