¹Chama agora; há alguém que te responda; E a qual dentre os entes santos te dirigirás?

¹Зови; хоће ли ти се ко одазвати? И коме ћеш се између светих обратити?

²Pois a dor destrói o louco, e a inveja mata o tolo.

²Доиста безумног убија гнев, и лудог усмрћује срдња.

³Bem vi eu o louco lançar raízes; mas logo amaldiçoei a sua habitação:

³Ја видех безумника где се укоренио; али одмах проклех стан његов.

⁴Seus filhos estão longe da segurança, e são pisados nas portas, e não há quem os livre.

⁴Синови су његови далеко од спасења и сатиру се на вратима а нема ко да избави.

⁵A sua messe é devorada pelo faminto, que até dentre os espinhos a tira; e o laço abre as fauces para a fazenda deles.

⁵Летину његову једе гладни и испред трња купи је, и лупеж ждере благо њихово.

⁶Porque a aflição não procede do pó, nem a tribulação brota da terra;

⁶Јер мука не излази из праха нити невоља из земље ниче.

⁷mas o homem nasce para a tribulação, como as faíscas voam para cima.

⁷Него се човек рађа на невољу, као што искре из угљевља узлећу у вис.

⁸Mas quanto a mim eu buscaria a Deus, e a Deus entregaria a minha causa;

⁸Али ја бих Бога тражио, и пред Бога бих изнео ствар своју,

⁹o qual faz coisas grandes e inescrutáveis, maravilhas sem número.

⁹Који чини ствари велике и неиспитиве, дивне, којима нема броја;

¹⁰Ele derrama a chuva sobre a terra, e envia águas sobre os campos.

¹⁰Који спушта дажд на земљу и шаље воду на поља;

¹¹Ele põe num lugar alto os abatidos; e os que choram são exaltados � segurança.

¹¹Који подиже понижене, и жалосне узвишује к спасењу;

¹²Ele frustra as maquinações dos astutos, de modo que as suas mãos não possam levar coisa alguma a efeito.

¹²Који расипа мисли лукавих да руке њихове не сврше ништа;

¹³Ele apanha os sábios na sua própria astúcia, e o conselho dos perversos se precipita.

¹³Који хвата мудре у њиховом лукавству, и намеру опаких обара;

¹⁴Eles de dia encontram as trevas, e ao meio-dia andam �s apalpadelas, como de noite.

¹⁴Дању наилазе на мрак, и у подне пипају као по ноћи.

¹⁵Mas Deus livra o necessitado da espada da boca deles, e da mão do poderoso.

¹⁵Он избавља убогог од мача, од уста њихових и од руке силног.

¹⁶Assim há esperança para o pobre; e a iniqüidade tapa a boca.

¹⁶Тако има надања сиромаху, а злоћа затискује уста своја.

¹⁷Eis que bem-aventurado é o homem a quem Deus corrige; não desprezes, pois, a correção do Todo-Poderoso.

¹⁷Гле, благо човеку кога Бог кара; и зато не одбацуј карање Свемогућег.

¹⁸Pois ele faz a ferida, e ele mesmo a liga; ele fere, e as suas mãos curam.

¹⁸Јер Он задаје ране, и завија; Он удара, и руке Његове исцељују.

¹⁹Em seis angústias te livrará, e em sete o mal não te tocará.

¹⁹Из шест невоља избавиће те; ни у седмој неће те се зло дотаћи.

²⁰Na fome te livrará da morte, e na guerra do poder da espada.

²⁰У глади избавиће те од смрти и у рату од мача.

²¹Do açoite da língua estarás abrigado, e não temerás a assolação, quando chegar.

²¹Кад језик шиба, бићеш сакривен, нити ћеш се бојати пустоши кад дође.

²²Da assolação e da fome te rirás, e dos animais da terra não terás medo.

²²Смејаћеш се пустоши и глади, нити ћеш се бојати зверја земаљског.

²³Pois até com as pedras do campo terás a tua aliança, e as feras do campo estarão em paz contigo.

²³Јер ћеш с камењем пољским бити у вери, и зверје ће пољско бити у миру с тобом.

²⁴Saberás que a tua tenda está em paz; visitarás o teu rebanho, e nada te faltará.

²⁴И видећеш да је мир у шатору твом, кућићеш кућу своју и нећеш се преварити.

²⁵Também saberás que se multiplicará a tua descendência e a tua posteridade como a erva da terra.

²⁵Видећеш како ће ти се умножити семе твоје, и пород ће твој бити као трава на земљи.

²⁶Em boa velhice irás � sepultura, como se recolhe o feixe de trigo a seu tempo.

²⁶Стар ћеш отићи у гроб као што се жито сноси у стог у своје време.

²⁷Eis que isso já o havemos inquirido, e assim o é; ouve-o, e conhece-o para teu bem.

²⁷Ето, разгледасмо то, тако је; послушај и разуми.