¹Então respondeu Bildade, o suíta, dizendo:

¹Тада одговори Вилдад Сушанин и рече:

²Até quando falarás tais coisas, e até quando serão as palavras da tua boca qual vento impetuoso?

²Докле ћеш тако говорити? И речи уста твојих докле ће бити као силан ветар?

³Perverteria Deus o direito? Ou perverteria o Todo-Poderoso a justiça?

³Еда ли Бог криво суди? Или Свемогући изврће правду?

⁴Se teus filhos pecaram contra ele, ele os entregou ao poder da sua transgressão.

⁴Што су синови твоји згрешили Њему, зато их је дао безакоњу њиховом.

⁵Mas, se tu com empenho buscares a Deus, e ,ao Todo-Poderoso fizeres a tua súplica,

⁵А ти да потражиш Бога и помолиш се Свемогућем,

⁶se fores puro e reto, certamente mesmo agora ele despertará por ti, e tornará segura a habitação da tua justiça.

⁶Ако си чист и прав, заиста ће се пренути за те и честит ће учинити праведан стан твој;

⁷Embora tenha sido pequeno o teu princípio, contudo o teu último estado aumentará grandemente.

⁷И почетак ће твој бити мален, а последак ће ти бити врло велик.

⁸Indaga, pois, eu te peço, da geração passada, e considera o que seus pais descobriram.

⁸Јер питај пређашњи нараштај, и настани да разабереш од отаца њихових;

⁹Porque nós somos de ontem, e nada sabemos, porquanto nossos dias sobre a terra, são uma sombra.

⁹Јер смо ми јучерашњи, и не знамо ништа, јер су наши дани на земљи сен.

¹⁰Não te ensinarão eles, e não te falarão, e do seu entendimento não proferirão palavras?

¹⁰Неће ли те они научити? Неће ли ти казати и из срца свог изнети речи?

¹¹Pode o papiro desenvolver-se fora de um pântano. Ou pode o junco crescer sem água?

¹¹Ниче ли сита без влаге? Расте ли рогоз без воде?

¹²Quando está em flor e ainda não cortado, seca-se antes de qualquer outra erva.

¹²Док се још зелени, док се не покоси, суши се пре сваке траве.

¹³Assim são as veredas de todos quantos se esquecem de Deus; a esperança do ímpio perecerá,

¹³Такве су стазе свих који заборављају Бога, и надање лицемерово пропада.

¹⁴a sua segurança se desfará, e a sua confiança será como a teia de aranha.

¹⁴Његово се надање подлама и уздање је његово кућа паукова;

¹⁵Encostar-se-á � sua casa, porém ela não subsistirá; apegar-se-lhe-á, porém ela não permanecerá.

¹⁵Наслони се на кућу своју, али она не стоји тврдо; ухвати се за њу, али се она не може одржати.

¹⁶Ele está verde diante do sol, e os seus renovos estendem-se sobre o seu jardim;

¹⁶Зелени се на сунцу, и у врх врта његовог пружају се огранци његови;

¹⁷as suas raízes se entrelaçam junto ao monte de pedras; até penetra o pedregal.

¹⁷Жиле његове заплећу се код извора, и на месту каменитом шири се;

¹⁸Mas quando for arrancado do seu lugar, então este o negará, dizendo: Nunca te vi.

¹⁸Али кад се ишчупа из места свог, оно га се одриче: Нисам те видело.

¹⁹Eis que tal é a alegria do seu caminho; e da terra outros brotarão.

¹⁹Ето, то је радост од његова пута; а из праха ниче други.

²⁰Eis que Deus não rejeitará ao reto, nem tomará pela mão os malfeitores;

²⁰Гле, Бог не одбацује доброг, али не прихвата за руку зликовца.

²¹ainda de riso te encherá a boca, e os teus lábios de louvor.

²¹Још ће напунити уста твоја смеха и усне твоје попевања.

²²Teus aborrecedores se vestirão de confusão; e a tenda dos ímpios não subsistirá.

²²Ненавидници твоји обући ће се у срамоту, и шатора безбожничког неће бити.