¹No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.

¹У почетку беше Реч, и Реч беше у Бога, и Бог беше Реч.

²Ele estava no princípio com Deus.

²Она беше у почетку у Бога.

³Todas as coisas foram feitas por intermédio dele, e sem ele nada do que foi feito se fez.

³Све је кроз Њу постало, и без Ње ништа није постало што је постало.

⁴Nele estava a vida, e a vida era a luz dos homens;

⁴У Њој беше живот, и живот беше видело људима.

⁵a luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.

⁵И Видело се светли у тами, и тама Га не обузе.

⁶Houve um homem enviado de Deus, cujo nome era João.

⁶Посла Бог човека по имену Јована.

⁷Este veio como testemunha, a fim de dar testemunho da luz, para que todos cressem por meio dele.

⁷Овај дође за сведочанство да сведочи за Видело да сви верују кроза њ.

⁸Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz.

⁸Он не беше Видело, него да сведочи за Видело.

⁹Pois a verdadeira luz, que alumia a todo homem, estava chegando ao mundo.

⁹Беше Видело истинито које обасјава сваког човека који долази на свет.

¹⁰Estava ele no mundo, e o mundo foi feito por intermédio dele, e o mundo não o conheceu.

¹⁰На свету беше, и свет кроза Њ поста, и свет Га не позна.

¹¹Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.

¹¹К својима дође, и своји Га не примише.

¹²Mas, a todos quantos o receberam, aos que crêem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus;

¹²А који Га примише даде им власт да буду синови Божији, који верују у име Његово,

¹³os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do varão, mas de Deus.

¹³Који се не родише од крви, ни од воље телесне, ни од воље мужевље, него од Бога.

¹⁴E o Verbo se fez carne, e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade; e vimos a sua glória, como a glória do unigênito do Pai.

¹⁴И реч постаде тело и усели се у нас пуно благодати и истине; и видесмо славу Његову, славу, као Јединороднога од Оца.

¹⁵João deu testemunho dele, e clamou, dizendo: Este é aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim, passou adiante de mim; porque antes de mim ele já existia.

¹⁵Јован сведочи за Њега и виче говорећи: Овај беше за кога рекох: Који за мном иде преда мном постаде, јер пре мене беше.

¹⁶Pois todos nós recebemos da sua plenitude, e graça sobre graça.

¹⁶И од пунине Његове ми сви узесмо благодат за благодаћу.

¹⁷Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.

¹⁷Јер се закон даде преко Мојсија, а благодат и истина постаде од Исуса Христа.

¹⁸Ninguém jamais viu a Deus. O Deus unigênito, que está no seio do Pai, esse o deu a conhecer.

¹⁸Бога нико није видео никад: Јединородни Син који је у наручју Очевом, Он Га јави.

¹⁹E este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para que lhe perguntassem: Quem és tu?

¹⁹И ово је сведочанство Јованово кад послаше Јевреји из Јерусалима свештенике и Левите да га запитају: Ко си ти?

²⁰Ele, pois, confessou e não negou; sim, confessou: Eu não sou o Cristo.

²⁰И он призна, и не затаји, и призна: Ја нисам Христос.

²¹Ao que lhe perguntaram: Pois que? És tu Elias? Respondeu ele: Não sou. És tu o profeta? E respondeu: Não.

²¹И запиташе га: Ко си дакле? Јеси ли Илија? И рече: Нисам. Јеси ли пророк? И одговори: Нисам.

²²Disseram-lhe, pois: Quem és? para podermos dar resposta aos que nos enviaram; que dizes de ti mesmo?

²²А они му рекоше: Ко си? Да можемо казати онима што су нас послали: Шта кажеш за себе?

²³Respondeu ele: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.

²³Рече: Ја сам глас оног што виче у пустињи: Поравните пут Господњи; као што каза Исаија пророк.

²⁴E os que tinham sido enviados eram dos fariseus.

²⁴И беху посланици од фарисеја,

²⁵Então lhe perguntaram: Por que batizas, pois, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?

²⁵И запиташе га говорећи му: Зашто, дакле, крштаваш кад ти ниси Христос ни Илија ни пророк?

²⁶Respondeu-lhes João: Eu batizo em água; no meio de vós está um a quem vós não conheceis.

²⁶Одговори им Јован говорећи: Ја крштавам водом а међу вама стоји кога ви не знате.

²⁷aquele que vem depois de mim, de quem eu não sou digno de desatar a correia da alparca.

²⁷Он је Онај што ће доћи за мном, који беше преда мном; коме ја нисам достојан одрешити ремен на обући Његовој.

²⁸Estas coisas aconteceram em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.

²⁸Ово би у Витанији преко Јордана где Јован крштаваше.

²⁹No dia seguinte João viu a Jesus, que vinha para ele, e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.

²⁹А сутрадан виде Јован Исуса где иде к њему, и рече: Гле, јагње Божије које узе на се грехе света.

³⁰este é aquele de quem eu disse: Depois de mim vem um varão que passou adiante de mim, porque antes de mim ele já existia.

³⁰Ово је Онај за кога ја рекох: За мном иде човек који преда мном постаде, јер пре мене беше.

³¹Eu não o conhecia; mas, para que ele fosse manifestado a Israel, é que vim batizando em água.

³¹И ја Га не знадох: него да се јави Израиљу зато ја дођох да крстим водом.

³²E João deu testemunho, dizendo: Vi o Espírito descer do céu como pomba, e repousar sobre ele.

³²И сведочи Јован говорећи: Видех Духа где силази с неба као голуб и стаде на Њему.

³³Eu não o conhecia; mas o que me enviou a batizar em água, esse me disse: Aquele sobre quem vires descer o Espírito, e sobre ele permanecer, esse é o que batiza no Espírito Santo.

³³И ја Га не знадох; него Онај који ме посла да крстим водом Он ми рече: На кога видиш да силази Дух и стоји на Њему то је Онај који ће крстити Духом Светим.

³⁴Eu mesmo vi e já vos dei testemunho de que este é o Filho de Deus.

³⁴И ја видех и засведочих да је овај Син Божји.

³⁵No dia seguinte João estava outra vez ali, com dois dos seus discípulos

³⁵А сутрадан, опет, стајаше Јован и двојица од ученика његових,

³⁶e, olhando para Jesus, que passava, disse: Eis o Cordeiro de Deus!

³⁶И видевши Исуса где иде, рече: Гле, јагње Божије.

³⁷Aqueles dois discípulos ouviram-no dizer isto, e seguiram a Jesus.

³⁷И чуше га оба ученика кад говораше, и отидоше за Исусом.

³⁸Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: Que buscais? Disseram-lhe eles: rabi (que, traduzido, quer dizer Mestre), onde pousas?

³⁸А Исус обазревши се и видевши их где иду за Њим, рече им: Шта ћете? А они Му рекоше: Рави! (које значи: учитељу) где стојиш?

³⁹Respondeu-lhes: Vinde, e vereis. Foram, pois, e viram onde pousava; e passaram o dia com ele; era cerca da hora décima.

³⁹И рече им: Дођите и видите. И отидоше, и видеше где стајаше; и осташе у Њега онај дан. А беше око деветог сахата.

⁴⁰André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram João falar, e que seguiram a Jesus.

⁴⁰А један од двојице који чуше од Јована и иђаху за Њим беше Андрија, брат Симона Петра;

⁴¹Ele achou primeiro a seu irmão Simão, e disse-lhe: Havemos achado o Messias (que, traduzido, quer dizer Cristo).

⁴¹Он нађе најпре брата свог Симона, и рече му: Ми нађосмо Месију, које значи Христос.

⁴²E o levou a Jesus. Jesus, fixando nele o olhar, disse: Tu és Simão, filho de João, tu serás chamado Cefas (que quer dizer Pedro).

⁴²И доведе га к Исусу. А Исус погледавши на њ рече: Ти си Симон, син Јонин; ти ћеш се звати Кифа, које значи Петар.

⁴³No dia seguinte Jesus resolveu partir para a Galiléia, e achando a Felipe disse-lhe: Segue-me.

⁴³А сутрадан намисли изићи у Галилеју, и нађе Филипа, и рече му: Хајде за мном.

⁴⁴Ora, Felipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.

⁴⁴А Филип беше из Витсаиде, из града Андријиног и Петровог.

⁴⁵Felipe achou a Natanael, e disse-lhe: Acabamos de achar aquele de quem escreveram Moisés na lei, e os profetas: Jesus de Nazaré, filho de José.

⁴⁵Филип нађе Натанаила, и рече му: За кога Мојсије у закону писа и пророци, нађосмо Га, Исуса сина Јосифова из Назарета.

⁴⁶Perguntou-lhe Natanael: Pode haver coisa bem vinda de Nazaré? Disse-lhe Felipe: Vem e vê.

⁴⁶И рече му Натанаило: Из Назарета може ли бити шта добро? Рече му Филип: Дођи и види.

⁴⁷Jesus, vendo Natanael aproximar-se dele, disse a seu respeito: Eis um verdadeiro israelita, em quem não há dolo!

⁴⁷А Исус видевши Натанаила где иде к Њему рече за њега: Ево правог Израиљца у коме нема лукавства.

⁴⁸Perguntou-lhe Natanael: Donde me conheces? Respondeu-lhe Jesus: Antes que Felipe te chamasse, eu te vi, quando estavas debaixo da figueira.

⁴⁸Рече Му Натанаило: Како ме познајеш? Одговори Исус и рече му: Пре него те позва Филип видех те кад беше под смоквом.

⁴⁹Respondeu-lhe Natanael: Rabi, tu és o Filho de Deus, tu és rei de Israel.

⁴⁹Одговори Натанаило и рече Му: Рави! Ти си Син Божији, Ти си Цар Израиљев.

⁵⁰Ao que lhe disse Jesus: Porque te disse: Vi-te debaixo da figueira, crês? coisas maiores do que estas verás.

⁵⁰Одговори Исус и рече му: Што ти казах да те видех под смоквом зато верујеш; видећеш више од овог.

⁵¹E acrescentou: Em verdade, em verdade vos digo que vereis o céu aberto, e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do homem.

⁵¹И рече му: Заиста, заиста вам кажем: Одселе ћете видети небо отворено и анђеле Божије где се пењу и силазе к Сину човечијем.