¹Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.

¹А Исус пре пасхе на шест дана дође у Витанију где беше Лазар што умре, кога подиже из мртвих.

²Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam � mesa com ele.

²Онде Му, пак, зготовише вечеру, и Марта служаше, а и Лазар сеђаше с њим за трпезом;

³Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.

³А Марија узевши литру правог нардовог многоценог мира помаза ноге Исусове, и отре косом својом ноге Његове; а кућа се напуни мириса од мира.

⁴Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:

⁴Онда рече један од ученика Његових, Јуда Симонов Искариотски, који Га после издаде:

⁵Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?

⁵Зашто се ово миро не продаде за триста гроша и не даде сиромасима?

⁶Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.

⁶А ово не рече што се стараше за сиромахе, него што беше лупеж, и имаше ковчежић, и ношаше што се меташе у њ.

⁷Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;

⁷А Исус рече: Не дирајте у њу; она је то дохранила за дан мог погреба;

⁸porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.

⁸Јер сиромахе свагда имате са собом, а мене немате свагда.

⁹E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.

⁹Разуме, пак, многи народ из Јудеје да је онде и дођоше не само Исуса ради него и да виде Лазара ког подиже из мртвих.

¹⁰Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;

¹⁰А главари свештенички договорише се да и Лазара убију;

¹¹porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.

¹¹Јер многи њега ради иђаху из Јудеје и вероваху Исуса.

¹²No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo � festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,

¹²А сутрадан, многи од народа који беше дошао на празник, чувши да Исус иде у Јерусалим

¹³tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!

¹³Узеше гране од финика и изиђоше Му на сусрет, и викаху говорећи: Осана! Благословен који иде у име Господње, цар Израиљев.

¹⁴E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:

¹⁴А Исус нашавши магаре уседе на њ, као што је писано:

¹⁵Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.

¹⁵Не бој се кћери Сионова, ево цар твој иде седећи на магарету.

¹⁶Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.

¹⁶Али ово ученици Његови не разумеше пре: него кад се прослави Исус онда се опоменуше да ово беше за Њега писано, и ово Му учинише.

¹⁷Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;

¹⁷А народ сведочаше који беше пре с Њим кад Лазара изазва из гроба и подиже га из мртвих.

¹⁸e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.

¹⁸Зато Га и срете народ, јер чуше да Он учини ово чудо.

¹⁹De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.

¹⁹А фарисеји говораху међу собом: Видите да ништа не помаже? Гле, свет иде за њим.

²⁰Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.

²⁰А беху неки Грци који беху дошли на празник да се моле Богу.

²¹Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.

²¹Они дакле приступише к Филипу, који беше из Витсаиде галилејске, и мољаху га говорећи: Господине! Ми бисмо хтели да видимо Исуса.

²²Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.

²²Дође Филип и каза Андрији, а Андрија и Филип опет казаше Исусу.

²³Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.

²³А Исус одговори им говорећи: Дође час да се прослави Син човечији.

²⁴Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.

²⁴Заиста, заиста вам кажем: Ако зрно пшенично паднувши на земљу не умре, оно једно остане; ако ли умре много рода роди;

²⁵Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.

²⁵Који љуби душу своју изгубиће је, а ко мрзи на душу своју на овом свету, сачуваће је за живот вечни.

²⁶Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.

²⁶Ко мени служи, за мном нек иде, и где сам ја онде и слуга мој нек буде; и ко мени служи оног ће поштовати Отац мој.

²⁷Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.

²⁷Сад је душа моја жалосна; и шта да кажем? Оче! Сачувај ме од овог часа; али за то дођох на час овај.

²⁸Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.

²⁸Оче! Прослави име своје! Тада глас дође с неба: И прославио сам и опет ћу прославити.

²⁹A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.

²⁹А кад чу народ који стајаше, говораху: Гром загрми; а други говораху: Анђео му говори.

³⁰Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.

³⁰Исус одговори и рече: Овај глас не би мене ради него народа ради.

³¹Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.

³¹Сад је суд овом свету; сад ће бити истеран кнез овог света напоље.

³²E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.

³²И кад ја будем подигнут од земље, све ћу привући к себи.

³³Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.

³³А ово говораше да покаже каквом ће смрти умрети.

³⁴Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?

³⁴Народ Му одговори: Ми чусмо из закона да ће Христос остати вавек; како ти говориш да се сину човечијем ваља подигнути? Ко је тај син човечији?

³⁵Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.

³⁵А Исус им рече: Још је мало времена видело с вама; ходите док видело имате да вас тама не обузме; јер ко ходи по тами не зна куда иде.

³⁶Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.

³⁶Док видело имате верујте видело, да будете синови видела. Рекавши ово Исус отиде и сакри се од њих.

³⁷E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;

³⁷Ако је и чинио толика чудеса пред њима, опет Га не вероваху;

³⁸para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?

³⁸Да се збуде реч Исаије пророка који рече: Господе! Ко верова говорењу нашем? И рука Господња коме се откри?

³⁹Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:

³⁹Зато не могаху веровати, јер опет рече Исаија:

⁴⁰Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.

⁴⁰Заслепио је очи њихове и окаменио срца њихова, да не виде очима ни срцем разумеју, и не обрате се да их исцелим.

⁴¹Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.

⁴¹Ово рече Исаија кад виде славу Његову и говори за Њега.

⁴²Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;

⁴²Али опет и од кнезова многи Га вероваше; него ради фарисеја не признаваху, да не би били изгнани из зборнице;

⁴³porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.

⁴³Јер им већма омиле слава људска него слава Божија.

⁴⁴Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, nâo em mim, mas naquele que me enviou.

⁴⁴А Исус повика и рече: Ко мене верује не верује мене, него Оног који ме посла;

⁴⁵E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.

⁴⁵И ко види мене, види Оног који ме посла.

⁴⁶Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.

⁴⁶Ја дођох видело на свет, да ниједан који ме верује не остане у тами.

⁴⁷E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.

⁴⁷И ко чује моје речи и не верује, ја му нећу судити; јер ја не дођох да судим свету, него да спасем свет.

⁴⁸Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.

⁴⁸Који се одрече мене, и не прима речи моје, има себи судију: реч коју ја говорих она ће му судити у последњи дан;

⁴⁹Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.

⁴⁹Јер ја од себе не говорих, него Отац који ме посла Он ми даде заповест шта ћу казати и шта ћу говорити.

⁵⁰E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.

⁵⁰И знам да је заповест Његова живот вечни. Шта ја дакле говорим онако говорим као што ми рече Отац.