¹Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.

¹А пред празник пасхе знајући Исус да Му дође час да пређе из овог света к Оцу, како је љубио своје који беху на свету, до краја их љуби.

²Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,

²И по вечери, кад већ ђаво беше метнуо у срце Јуди Симонову Искариотском да Га изда,

³Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,

³Знајући Исус да Му све Отац даде у руке, и да од Бога изиђе, и к Богу иде,

⁴levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.

⁴Устаде од вечере, и скиде своје хаљине, и узе убрус те се запреже;

⁵Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.

⁵Потом усу воду у умиваоницу, и поче прати ноге ученицима и отирати убрусом којим беше запрегнут.

⁶Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?

⁶Онда дође к Симону Петру, и он Му рече: Господе! Зар Ти моје ноге да опереш?

⁷Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.

⁷Исус одговори и рече му: Шта ја чиним ти сад не знаш, али ћеш после дознати.

⁸Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.

⁸Рече Му Петар: Никад Ти нећеш опрати моје ноге. Исус му одговори: Ако те не оперем немаш део са мном.

⁹Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.

⁹Рече Му Симон Петар: Господе! Не само ноге моје, него и руке и главу.

¹⁰Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.

¹⁰Исус му рече: Опраном не треба до само ноге опрати, јер је сав чист; и ви сте чисти, али не сви.

¹¹Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.

¹¹Јер знаше издајника свог, зато рече: Нисте сви чисти.

¹²Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se � mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?

¹²А кад им опра ноге, узе хаљине своје, и седавши опет за трпезу рече им: Знате ли шта ја учиних вама?

¹³Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.

¹³Ви зовете мене учитељем и Господом; и право велите: јер јесам.

¹⁴Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.

¹⁴Кад дакле ја опрах вама ноге, Господ и учитељ, и ви сте дужни један другом прати ноге.

¹⁵Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.

¹⁵Јер ја вам дадох углед да и ви тако чините као што ја вама учиних.

¹⁶Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.

¹⁶Заиста, заиста вам кажем: Није слуга већи од господара свог, нити је посланик већи од оног који га је послао.

¹⁷Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.

¹⁷Кад ово знате, благо вама ако га извршујете.

¹⁸Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.

¹⁸Не говорим за све вас, јер ја знам које изабрах; него да се збуде писмо: Који са мном хлеб једе подиже пету своју на ме.

¹⁹Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.

¹⁹Сад вам кажем пре него се збуде, да кад се збуде, верујете да сам ја.

²⁰Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.

²⁰Заиста, заиста вам кажем: Који прима оног кога пошаљем мене прима; а ко прима мене прима Оног који ме посла.

²¹Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.

²¹Рекавши ово Исус поста жалостан у духу, и посведочи и рече: Заиста, заиста вам кажем: Један између вас издаће ме.

²²Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.

²²Онда се ученици згледаху међу собом, и чуђаху се за кога говори.

²³Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.

²³А један од ученика Његових, ког Исус љубљаше, сеђаше за трпезом на крилу Исусовом.

²⁴A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta- lhe de quem é que fala.

²⁴Онда намаже на њега Симон Петар да запита ко би то био за кога говори.

²⁵Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?

²⁵А он леже на прси Исусове и рече Му: Господе! Ко је то?

²⁶Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.

²⁶Исус одговори: Онај је коме ја умочивши залогај дам. И умочивши залогај даде Јуди Симоновом Искариотском.

²⁷E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.

²⁷И по залогају тада уђе у њега сотона. Онда му рече Исус: Шта чиниш чини брже.

²⁸E nenhum dos que estavam � mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;

²⁸А ово не разуме нико од оних што сеђаху за трпезом зашто му рече.

²⁹pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.

²⁹А неки мишљаху, будући да у Јуде беше кеса, да му Исус рече: Купи шта треба за празник; или да да шта сиромашнима.

³⁰Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.

³⁰А он узевши залогај одмах изиђе; а беше ноћ.

³¹Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;

³¹Кад он изиђе, онда Исус рече: Сад се прослави Син човечији и Бог се прослави у Њему.

³²se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.

³²Ако се Бог прослави у Њему, и Бог ће Њега прославити у себи, и одмах ће Га прославити.

³³Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me- eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.

³³Дечице! Још сам мало с вама; тражићете ме, и као што рекох Јудејцима: Куда ја идем ви не можете доћи, и вама говорим сад.

³⁴Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.

³⁴Нову вам заповест дајем да љубите један другог, као што ја вас љубих, да се и ви љубите међу собом.

³⁵Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.

³⁵По томе ће сви познати да сте моји ученици, ако будете имали љубав међу собом.

³⁶Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.

³⁶Рече Му Симон Петар: Господе! Куда идеш? Исус му одговори: Куда ја идем не можеш сад ићи за мном, али ћеш после поћи за мном.

³⁷Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.

³⁷Петар Му рече: Господе! Зашто сад не могу ићи за Тобом? Душу ћу своју положити за Те.

³⁸Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

³⁸Одговори му Исус: Душу ли ћеш своју положити за ме? Заиста, заиста ти кажем: неће петао запевати док ме се трипут не одрекнеш.