¹Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João

¹Кад разуме, дакле, Господ да су чули фарисеји да Исус више ученика добија и крштава него Јован

²(ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos)

²(Исус пак сам не крштаваше него ученици Његови),

³deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.

³Остави Јудеју, и отиде опет у Галилеју.

⁴E era-lhe necessário passar por Samária.

⁴А ваљало Му је проћи кроз Самарију.

⁵Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;

⁵Тако дође у град самаријски који се зове Сихар, близу села које даде Јаков Јосифу, сину свом.

⁶achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.

⁶А онде беше извор Јаковљев; и Исус уморан од пута сеђаше на извору; а беше око шестог сахата.

⁷Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá- me de beber.

⁷Дође жена Самарјанка да захвати воде; рече јој Исус; дај ми да пијем.

⁸Pois seus discípulos tinham ido � cidade comprar comida.

⁸(Јер ученици Његови беху отишли у град да купе јела.)

⁹Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.)

⁹Рече Му жена Самарјанка; како ти, Јеврејин будући, можеш искати од мене, жене Самарјанке, да пијеш? Јер се Јевреји не мешају са Самарјанима.

¹⁰Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.

¹⁰Одговори Исус и рече јој: Да ти знаш дар Божји, и ко је тај који ти говори: Дај ми да пијем, ти би искала у Њега и дао би ти воду живу.

¹¹Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?

¹¹Рече Му жена: Господе! Ни захватити немаш чим, а студенац је дубок; одакле ћеш дакле узети воду живу?

¹²És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.

¹²Еда ли си ти већи од нашег оца Јакова, који нам даде овај студенац, и он из њега пијаше и синови његови и стока његова?

¹³Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;

¹³Одговори исус и рече јој: Сваки који пије од ове воде опет ће ожеднети;

¹⁴mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.

¹⁴А који пије од воде коју ћу му ја дати неће ожеднети довека; него вода што ћу му ја дати биће у њему извор воде која тече у живот вечни.

¹⁵Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.

¹⁵Рече Му жена: Господе! Дај ми те воде да не жедним нити да долазим овамо на воду.

¹⁶Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.

¹⁶Рече јој Исус: Иди зовни мужа свог, и дођи овамо.

¹⁷Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;

¹⁷Одговори жена и рече Му: Немам мужа. Рече јој Исус: Добро си казала: Немам мужа;

¹⁸porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.

¹⁸Јер си пет мужева имала, и сад кога имаш није ти муж; то си право казала.

¹⁹Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.

¹⁹Рече Му жена: Господе! Видим да си ти пророк.

²⁰Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.

²⁰Оци наши молише се Богу на овој гори, а ви кажете да је у Јерусалиму место где се треба молити.

²¹Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.

²¹Рече јој Исус: Жено! Веруј ми да иде време кад се нећете молити Оцу ни на овој гори ни у Јерусалиму.

²²Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.

²²Ви не знате чему се молите; а ми знамо чему се молимо: јер је спасење од Јевреја.

²³Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.

²³Али иде време, и већ је настало, кад ће се прави богомољци молити Оцу духом и истином, јер Отац хоће такве богомољце.

²⁴Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.

²⁴Бог је Дух; и који Му се моле, духом и истином треба да се моле.

²⁵Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias (que se chama o Cristo); quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.

²⁵Рече Му жена: Знам да ће доћи Месија који се зове Христос, кад Он дође казаће нам све.

²⁶Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.

²⁶Рече јој Исус: Ја сам који с тобом говорим.

²⁷E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?

²⁷И тада дођоше ученици Његови, и чуђаху се где говораше са женом; али ниједан не рече: Шта хоћеш? Или шта говориш с њом?

²⁸Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi � cidade e disse �queles homens:

²⁸А жена остави судове своје и отиде у град и рече људима:

²⁹Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?

²⁹Ходите да видите човека који ми каза све што сам учинила: да није то Христос?

³⁰Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.

³⁰Изиђоше, дакле, из града и пођоше к Њему.

³¹Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.

³¹А ученици Његови мољаху Га, међутим, говорећи: Рави! Једи.

³²Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.

³²А Он им рече: Ја имам јело да једем за које ви не знате.

³³Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?

³³Тада ученици говораху међу собом: Већ ако Му ко донесе да једе?

³⁴Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.

³⁴А Он им рече: Јело је моје да извршим вољу Оног који ме је послао, и да свршим Његов посао.

³⁵Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.

³⁵Не кажете ли ви да су још четири месеца па ће жетва приспети? Ето, велим вам: подигните очи своје и видите њиве како су већ жуте за жетву.

³⁶Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.

³⁶И који жње прима плату, и сабира род за живот вечни, да се радују заједно и који сеје и који жње;

³⁷Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.

³⁷Јер је у том истинита беседа да је други који сеје а други који жње.

³⁸Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.

³⁸Ја вас послах да жњете где се ви не трудисте; други се трудише, а ви у посао њихов уђосте.

³⁹E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.

³⁹И из града оног многи од Самарјана вероваше Га за беседу жене која сведочаше: Каза ми све што сам учинила.

⁴⁰Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.

⁴⁰Кад дођоше, дакле, Самарјани к Њему, мољаху Га да би остао код њих; и онде оста два дана.

⁴¹E muitos mais creram por causa da palavra dele;

⁴¹И много их више верова за Његову беседу.

⁴²e diziam � mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.

⁴²А жени говораху: Сад не верујемо више за твоју беседу, јер сами чусмо и познасмо да је Овај заиста спас свету, Христос.

⁴³Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.

⁴³А после два дана изиђе оданде, и отиде у Галилеју:

⁴⁴Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.

⁴⁴Јер сам Исус сведочаше да пророк на својој постојбини нема части.

⁴⁵Assim, pois, que chegou � Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido � festa.

⁴⁵А кад дође у Галилеју, примише Га Галилејци који беху видели све што учини у Јерусалиму на празник; јер и они идоше на празник.

⁴⁶Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.

⁴⁶Дође пак Исус опет у Кану галилејску, где претвори воду у вино. И беше неки царев човек чији син боловаше у Капернауму.

⁴⁷Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava � morte.

⁴⁷Овај чувши да Исус дође из Јудеје у Галилеју, дође к Њему и мољаше Га да сиђе и да му исцели сина; јер беше на самрти.

⁴⁸Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.

⁴⁸И рече му Исус: Ако не видите знака и чудеса, не верујете.

⁴⁹Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.

⁴⁹Рече Му царев човек: Господе! Сиђи док није умрло дете моје.

⁵⁰Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.

⁵⁰Рече му Исус: Иди, син је твој здрав. И верова човек речи коју му рече Исус, и пође.

⁵¹Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.

⁵¹И одмах кад он силажаше, гле, сретоше га слуге његове и јавише му говорећи: Син је твој здрав.

⁵²Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem � hora sétima a febre o deixou.

⁵²Тада питаше за сахат у који му лакше би; и казаше му: Јуче у седмом сахату пусти га грозница.

⁵³Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.

⁵³Тада разуме отац да беше онај сахат у који му рече Исус: Син је твој здрав. И верова он и сва кућа његова.

⁵⁴Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

⁵⁴Ово опет друго чудо учини Исус кад дође из Јудеје у Галилеју.