¹Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.

¹А потом беше празник јеврејски, и изиђе Исус у Јерусалим.

²Ora, em Jerusalém, próximo � porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.

²У Јерусалиму, пак, код Овчијих врата има бања, која се зове јеврејски Витезда, и око ње пет покривених тремова,

³Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados [esperando o movimento da água.]

³У којима лежаше мноштво болесника, слепих, хромих, сувих, који чекаху да се заљуја вода;

⁴[Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.]

⁴Јер анђео Господњи силажаше у одређено време у бању и мућаше воду; и који најпре улажаше пошто се замути вода, оздрављаше, макар каква болест да је на њему.

⁵Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.

⁵А онде беше један човек који тридесет и осам година беше болестан.

⁶Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?

⁶Кад виде Исус овог где лежи, и разуме да је већ одавно болестан, рече му: Хоћеш ли да будеш здрав?

⁷Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.

⁷Одговори Му болесни: Да, Господе; али немам човека да ме спусти у бању кад се замути вода; а док ја дођем други сиђе пре мене.

⁸Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.

⁸Рече му Исус: Устани, узми одар свој и ходи.

⁹Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.

⁹И одмах оздрави човек, и узевши одар свој хођаше. А тај дан беше субота.

¹⁰Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.

¹⁰Тада говораху Јевреји ономе што оздрави: Данас је субота и не ваља ти одра носити.

¹¹Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.

¹¹А он им одговори: Који ме исцели он ми рече: Узми одар свој и ходи.

¹²Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?

¹²А они га запиташе: Ко је тај човек који ти рече: Узми одар свој и ходи?

¹³Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.

¹³А исцељени не знаше ко је; јер се Исус уклони, јер људства много беше на месту.

¹⁴Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.

¹⁴А потом га нађе Исус у цркви и рече му: Ето си здрав, више не греши, да ти не буде горе.

¹⁵Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.

¹⁵А човек отиде и каза Јеврејима да је оно Исус који га исцели.

¹⁶Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.

¹⁶И зато гоњаху Јевреји Исуса, и гледаху да Га убију, јер чињаше то у суботу.

¹⁷Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.

¹⁷А Исус им одговараше: Отац мој досле чини, и ја чиним.

¹⁸Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.

¹⁸И зато још више гледаху Јевреји да Га убију што не само квараше суботу него и Оцем својим називаше Бога и грађаше се једнак Богу.

¹⁹Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.

¹⁹А Исус одговарајући рече им: Заиста, заиста вам кажем: Син не може ништа чинити сам од себе него шта види да Отац чини; јер шта Он чини оно и Син чини онако;

²⁰Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.

²⁰Јер Отац Сина љуби, и све Му показује што сам чини; и показаће Му већа дела од ових да се ви чудите.

²¹Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.

²¹Јер као што Отац подиже мртве и оживљује, тако и Син које хоће оживљује.

²²Porque o Pai a niguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,

²²Јер Отац не суди никоме, него сав суд даде Сину,

²³para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.

²³Да сви поштују Сина као што Оца поштују. Ко не поштује Сина не поштује Оца који Га је послао.

²⁴Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.

²⁴Заиста, заиста вам кажем: Ко моју реч слуша и верује Ономе који је мене послао, има живот вечни, и не долази на суд, него је прешао из смрти у живот.

²⁵Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.

²⁵Заиста, заиста вам кажем: Иде час и већ је настао, кад ће мртви чути глас Сина Божијег, и чувши оживети.

²⁶Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;

²⁶Јер као што Отац има живот у себи, тако даде и Сину да има живот у себи;

²⁷e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.

²⁷И даде Му власт да и суд чини, јер је Син човечији.

²⁸Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:

²⁸Не дивите се овоме, јер иде час у који ће сви који су у гробовима чути глас Сина Божијег,

²⁹os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.

²⁹И изићи ће који су чинили добро у васкрсење живота, а који су чинили зло у васкрсење суда.

³⁰Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.

³⁰Ја не могу ништа чинити сам од себе; како чујем онако судим, и суд је мој праведан; јер не тражим воље своје него вољу Оца који ме је послао.

³¹Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.

³¹Ако ја сведочим за себе, сведочанство моје није истинито.

³²Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.

³²Има други који сведочи за мене; и знам да је истинито сведочанство што сведочи за мене.

³³Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;

³³Ви посласте к Јовану, и посведочи вам за истину;

³⁴eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.

³⁴А ја не примам сведочанства од човека, него ово говорим да се ви спасете.

³⁵Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.

³⁵Он беше видело које гораше и светљаше, а ви се хтесте мало времена радовати његовом светљењу.

³⁶Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.

³⁶Али ја имам сведочанство веће од Јованова; јер послови које ми даде Отац да их свршим, ови послови које ја радим сведоче за мене да ме Отац посла.

³⁷E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;

³⁷И Отац који ме посла сам сведочи за мене. Ни глас Његов кад чусте ни лице Његово видесте.

³⁸e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.

³⁸И реч Његову немате у себи да стоји; јер ви не верујете Ономе кога Он посла.

³⁹Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;

³⁹Прегледајте писма, јер ви мислите да имате у њима живот вечни; и она сведоче за мене.

⁴⁰mas não quereis vir a mim para terdes vida!

⁴⁰И нећете да дођете к мени да имате живот.

⁴¹Eu não recebo glória da parte dos homens;

⁴¹Ја не примам славе од људи.

⁴²mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.

⁴²Него вас познајем да љубави Божије немате у себи.

⁴³Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.

⁴³Ја дођох у име Оца свог и не примате ме; ако други дође у име своје, њега ћете примити.

⁴⁴Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?

⁴⁴Како ви можете веровати кад примате славу један од другог, а славе која је од јединог Бога не тражите?

⁴⁵Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.

⁴⁵Не мислите да ћу вас тужити Оцу; има који вас тужи, Мојсије, у кога се ви уздате.

⁴⁶Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.

⁴⁶Јер да сте веровали Мојсију тако бисте веровали и мени; јер он писа за мене.

⁴⁷Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?

⁴⁷А кад његовим писмима не верујете како ћете веровати мојим речима?