¹Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.

¹У то време, пак, дођоше неки и казаше за Галилејце којих крв помеша Пилат са жртвама њиховим.

²Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?

²И одговарајући Исус рече им: Мислите ли да су ти Галилејци били најгрешнији од свих Галилејаца, јер тако пострадаше?

³Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.

³Не, кажем вам, него ако се не покајете, сви ћете тако изгинути.

⁴Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?

⁴Или оних осамнаест што на њих паде кула силоамска и поби их, мислите ли да су они најкривљи били од свих Јерусалимљана?

⁵Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.

⁵Не, кажем вам, него ако се не покајете, сви ћете тако изгинути.

⁶E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.

⁶Каза им пак ову причу: Један човек имаше смокву усађену у свом винограду, и дође да тражи рода на њој, и не нађе.

⁷Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?

⁷Онда рече виноградару: Ево трећа година како долазим и тражим рода на овој смокви, и не налазим; посеци је, дакле, зашто земљи да смета?

⁸Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;

⁸А он одговарајући рече му: Господару! Остави је и за ову годину док окопам око ње и обаспем гнојем;

⁹e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.

⁹Па да ако роди: Ако ли не, посећи ћеш је на годину.

¹⁰Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.

¹⁰А кад учаше у једној зборници у суботу,

¹¹E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.

¹¹И гле, беше онде жена болесна од духа осамнаест година, и беше згрчена, и не могаше се исправити.

¹²Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;

¹²А кад је виде, дозва је Исус и рече јој: Жено! Опроштена си од болести своје.

¹³e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.

¹³И метну на њу руке, и одмах се исправи и хваљаше Бога.

¹⁴Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse � multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.

¹⁴А старешина од зборнице срђаше се што је Исус исцели у суботу, и одговарајући рече народу: Шест је дана у које треба радити, у оне дакле долазите те се лечите, а не у дан суботни.

¹⁵Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?

¹⁵А Господ му одговори и рече: Лицемере! Сваки од вас у суботу не одрешује ли свог вола или магарца од јасала, и не води да напоји?

¹⁶E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?

¹⁶А ову кћер Авраамову коју свеза сотона, ево осамнаеста година, не требаше ли је одрешити из ове свезе у дан суботни?

¹⁷E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.

¹⁷И кад Он ово говораше стиђаху се сви који Му се противљаху; и сав народ радоваше се за сва Његова славна дела.

¹⁸Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?

¹⁸А Он им рече: Какво је царство Божије? И како ћу казати да је?

¹⁹É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.

¹⁹Оно је као зрно горушичино, које узевши човек баци у врт свој, и узрасте и поста дрво велико, и птице небеске уселише се у гране његове.

²⁰E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?

²⁰Опет рече: Какво ћу казати да је царство Божије?

²¹É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.

²¹Оно је као квасац који узевши жена метну у три копање брашна, док не ускисе све.

²²Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.

²²И пролажаше по градовима и селима учећи и путујући у Јерусалим.

²³E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:

²³Рече Му пак неко: Господе! Је ли мало оних који ће бити спасени? А Он им рече:

²⁴Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.

²⁴Навалите да уђете на тесна врата; јер вам кажем: Многи ће тражити да уђу и неће моћи:

²⁵Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater � porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;

²⁵Кад устане домаћин и затвори врата, и станете напољу стајати и куцати у врата говорећи: Господе! Господе! Отвори нам; и одговарајући рећи ће вам: Не познајем вас откуда сте.

²⁶então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;

²⁶Тада ћете стати говорити: Ми једосмо пред Тобом и писмо, и по улицама нашим учио си.

²⁷e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartaivos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.

²⁷А Он ће рећи: Кажем вам: не познајем вас откуда сте; одступите од мене сви који неправду чините.

²⁸Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.

²⁸Онде ће бити плач и шкргут зуба, кад видите Авраама и Исака и Јакова и све пророке у царству Божијем, а себе напоље истеране.

²⁹Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão � mesa no reino de Deus.

²⁹И доћи ће од истока и запада и севера и југа и сешће за трпезу у царству Божијем.

³⁰Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.

³⁰И гле, има последњих који ће бити први, и има првих који ће бити последњи.

³¹Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.

³¹У тај дан приступише неки од фарисеја говорећи Му: Изиђи и иди одавде, јер Ирод хоће да те убије.

³²Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.

³²И рече им: Идите те кажите оној лисици: Ево изгоним ђаволе и исцељујем данас и сутра, а трећи дан завршићу.

³³Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.

³³Али данас и сутра и прекосутра треба ми ићи; јер пророк не може погинути изван Јерусалима.

³⁴Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!

³⁴Јерусалиме, Јерусалиме, који убијаш пророке и засипаш камењем послане к себи! Колико пута хтех да скупим чеда твоја као кокош гнездо своје под крила, и не хтесте!

³⁵Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.

³⁵Ето ће вам се оставити кућа ваша пуста; а ја вам кажем: Нећете мене видети док не дође да кажете: Благословен који иде у име Господње.