1Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
1И кад Он у један од оних дана учаше народ у цркви и проповедаше јеванђеље, дођоше главари свештенички и књижевници са старешинама,
2e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
2И рекоше Му говорећи: Кажи нам каквом власти то чиниш? Или ко ти је дао власт ту?
3Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
3А Он одговарајући рече им: и ја ћу вас упитати једну реч, и кажите ми:
4O batismo de João era do céu ou dos homens?
4Крштење Јованово или би с неба или од људи?
5Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
5А они помишљаху у себи говорећи: Ако кажемо с неба, рећи ће: Зашто му дакле не веровасте?
6Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
6Ако ли кажемо од људи, сав ће нас народ побити камењем; јер сви вероваху да Јован беше пророк.
7Responderam, pois, que não sabiam donde era.
7И одговорише: Не знамо откуда.
8Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
8А Исус им рече: Ни ја вама нећу казати каквом власти ово чиним.
9Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
9А народу поче казивати причу ову: Један човек посади виноград, и даде га виноградарима па отиде на подуго времена.
10No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
10И у време посла к виноградарима слугу да му даду од рода виноградског; али виноградари избише га, и послаше празног.
11Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11И посла опет другог слугу; а они и оног избише и осрамотивши послаше празног.
12E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
12И посла опет трећег; а они и оног ранише, и истераше.
13Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
13Онда рече господар од винограда: Шта ћу чинити? Да пошаљем сина свог љубазног: еда се како застиде кад виде њега.
14Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
14А виноградари видевши њега мишљаху у себи говорећи: Ово је наследник; ходите да га убијемо да наше буде достојање.
15E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
15И изведоше га напоље из винограда и убише. Шта ће дакле учинити њима господар од винограда?
16Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
16Доћи ће и погубиће ове виноградаре, и даће виноград другима. А они што слушаху рекоше: Не дао Бог!
17Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
17А Он погледавши на њих рече: Шта значи дакле оно у писму: Камен који одбацише зидари онај поста глава од угла?
18Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
18Сваки који падне на тај камен разбиће се; а на кога он падне сатрће га.
19Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
19И гледаху главари свештенички и књижевници у онај час да дигну руке на Њ; али се побојаше народа, јер разумеше да њима ову причу каза.
20E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem � jurisdição e � autoridade do governador.
20И пажаху на Њега, и послаше вребаче, који се грађаху као да су побожни: не би ли Га ухватили у речи да Га предаду поглаварима и власти судијиној.
21Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
21И упиташе Га говорећи: Учитељу! Знамо да право говориш и учиш, и не гледаш ко је ко, него заиста учиш путу Божијем:
22é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
22Треба ли нам ћесару давати харач, или не?
23Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
23А Он разумевши њихово лукавство рече им: Шта ме кушате?
24Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
24Покажите ми динар; чији је на њему образ и натпис? А они одговарајући рекоше: Ћесарев.
25Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
25А Он им рече: Подајте дакле шта је ћесарево ћесару, а шта је Божије Богу.
26E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
26И не могоше речи Његове покудити пред народом; и дивише се одговору Његовом, и умукоше.
27Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
27А приступише неки од садукеја који кажу да нема васкрсења, и питаху Га
28Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
28Говорећи: Учитељу! Мојсије нам написа: Ако коме умре брат који има жену, и умре без деце, да брат његов узме жену, и да подигне семе брату свом.
29Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
29Беше седам браће, и први узе жену, и умре без деце;
30então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
30И узе други жену, и он умре без деце;
31e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
31И трећи је узе; а тако и сви седам; и не оставише деце, и помреше;
32Depois morreu também a mulher.
32А после свих умре и жена.
33Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
33О васкрсењу дакле кога ће од њих бити жена? Јер је она седморици била жена.
34Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
34И одговарајући Исус рече им: Деца овог света жене се и удају;
35mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
35А који се удостоје добити онај свет и васкрсење из мртвих нити ће се женити ни удавати;
36porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
36Јер више не могу умрети; јер су као анђели; и синови су Божији кад су синови васкрсења.
37Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
37А да мртви устају, и Мојсије показа код купине где назива Господа Бога Авраамовог и Бога Исаковог и Бога Јаковљевог.
38Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
38А Бог није Бог мртвих него живих; јер су Њему сви живи.
39Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
39А неки од књижевника одговарајући рекоше: Учитељу! Добро си казао.
40Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
40И већ не смеху ништа да Га запитају. А Он им рече:
41Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
41Како говоре да је Христос син Давидов?
42Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te � minha direita,
42Кад сам Давид говори у псалтиру: Рече Господ Господу мом: седи мени с десне стране,
43até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
43Док положим непријатеље твоје подножје ногама твојим.
44Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
44Давид дакле Њега назива Господом; па како му је син?
45Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
45А кад сав народ слушаше, рече ученицима својим:
46Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
46Чувајте се од књижевника, који хоће да иду у дугачким хаљинама, и траже да им се клања по улицама, и првих места по зборницама, и зачеља на гозбама;
47que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
47Који једу куће удовичке, и лажно се моле Богу дуго. Они ће још већма бити осуђени.