¹Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.

¹Приближаваше се пак празник пријесних хлебова који се зове пасха.

²E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.

²И гледаху главари свештенички и књижевници како би Га убили; али се бојаху народа.

³Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;

³А сотона уђе у Јуду, који се зваше Искариот, и који беше један од дванаесторице.

⁴e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.

⁴И отишавши говори с главарима свештеничким и са старешинама како ће им Га издати.

⁵Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.

⁵И они се обрадоваше, и уговорише да му даду новце.

⁶E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.

⁶И он се обрече, и тражаше згодно време да им Га преда тајно од народа.

⁷Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;

⁷А дође дан пресних хлебова у који требаше клати пасху;

⁸e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.

⁸И посла Петра и Јована рекавши: Идите уготовите нам пасху да једемо.

⁹Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?

⁹А ови Му рекоше: Где хоћеш да уготовимо?

¹⁰Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.

¹⁰А Он им рече: Ето кад уђете у град, срешће вас човек који носи воду у крчагу; идите за њим у кућу у коју он уђе,

¹¹E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?

¹¹И кажите домаћину: Учитељ вели: где је гостионица где ћу јести пасху с ученицима својим?

¹²Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.

¹²И он ће вам показати велику собу прострту; онде уготовите.

¹³Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.

¹³А они отидоше и нађоше као што им каза; и уготовише пасху.

¹⁴E, chegada a hora, pôs-se Jesus � mesa, e com ele os apóstolos.

¹⁴И кад дође час, седе за трпезу, и дванаест апостола с Њим.

¹⁵E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;

¹⁵И рече им: Врло сам желео да ову пасху једем с вама пре него пострадам;

¹⁶pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.

¹⁶Јер вам кажем да је одселе нећу јести док се не сврши у царству Божијем.

¹⁷Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;

¹⁷И узевши чашу даде хвалу, и рече: Узмите је и разделите међу собом;

¹⁸porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.

¹⁸Јер вам кажем да нећу пити од рода виноградског док не дође царство Божије.

¹⁹E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.

¹⁹И узевши хлеб даде хвалу, и преломивши га даде им говорећи: Ово је тело моје које се даје за вас; ово чините за мој спомен.

²⁰Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.

²⁰А тако и чашу по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет мојом крви која се за вас пролива.

²¹Mas eis que a mão do que me trai está comigo � mesa.

²¹Али ево рука издајника мог са мном је на трпези.

²²Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!

²²И Син човечији, дакле, иде као што је уређено; али тешко човеку ономе који Га издаје!

²³Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.

²³И они сташе тражити међу собом који би, дакле, од њих био који ће то учинити.

²⁴Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.

²⁴А поста и препирање међу њима који би се држао међу њима да је највећи.

²⁵Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.

²⁵А Он им рече: Цареви народни владају народом, а који њиме управљају, зову се добротвори.

²⁶Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.

²⁶Али ви немојте тако; него који је највећи међу вама нека буде као најмањи, и који је старешина нека буде као слуга.

²⁷Pois qual é maior, quem está � mesa, ou quem serve? porventura não é quem está � mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.

²⁷Јер који је већи, који седи за трпезом или који служи? Није ли онај који седи за трпезом? А ја сам међу вама као слуга.

²⁸Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;

²⁸А ви сте они који сте се одржали са мном у мојим напастима.

²⁹e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;

²⁹И ја остављам вама царство као што је Отац мој мени оставио:

³⁰para que comais e bebais � minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.

³⁰Да једете и пијете за трпезом мојом у царству мом, и да седите на престолима и судите над дванаест кољена Израиљевих.

³¹Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;

³¹Рече пак Господ: Симоне! Симоне! Ево вас иште сотона да би вас чинио као пшеницу.

³²mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.

³²А ја се молих за тебе да твоја вера не престане; и ти кад год обративши се утврди браћу своју.

³³Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.

³³А он Му рече: Господе! С Тобом готов сам и у тамницу и на смрт ићи.

³⁴Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.

³⁴А Он рече: Кажем ти, Петре! Данас неће запевати петао док се трипут не одрекнеш да ме познајеш.

³⁵E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.

³⁵И рече им: Кад вас послах без кесе и без торбе и без обуће, еда вам шта недостаде? А они рекоше: Ништа.

³⁶Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.

³⁶А Он им рече: Али сад који има кесу нека је узме, тако и торбу; а који нема нека прода хаљину своју и купи нож.

³⁷Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.

³⁷Јер вам кажем да још и ово треба на мени да се изврши што стоји у писму: И међу злочинце метнуше Га. Јер шта је писано за мене, свршује се.

³⁸Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.

³⁸А они рекоше: Господе! Ево овде два ножа. А Он им рече: Доста је.

³⁹Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.

³⁹И изишавши отиде по обичају на гору Маслинску; а за Њим отидоше ученици Његови.

⁴⁰Quando chegou �quele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.

⁴⁰А кад дође на место рече им: Молите се Богу да не паднете у напаст.

⁴¹E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,

⁴¹И сам одступи од њих како се може каменом добацити, и клекнувши на колена мољаше се Богу

⁴²dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.

⁴²Говорећи: Оче! Кад би хтео да пронесеш ову чашу мимо мене! Али не моја воља него Твоја да буде.

⁴³Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.

⁴³А анђео Му се јави с неба, и крепи Га.

⁴⁴E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.

⁴⁴И будући у борењу, мољаше се боље; зној пак Његов беше као капље крви које капаху на земљу.

⁴⁵Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;

⁴⁵И уставши од молитве дође к ученицима својим, и нађе их, а они спавају од жалости,

⁴⁶e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.

⁴⁶И рече им: Што спавате? Устаните, молите се Богу да не паднете у напаст.

⁴⁷E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.

⁴⁷Док Он још пак говораше, гле, народ и један од дванаесторице, који се зваше Јуда, иђаше пред њима, и приступи к Исусу да Га целива. Јер им он беше дао знак: Кога целивам онај је.

⁴⁸Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?

⁴⁸А Исус му рече: Јуда! Зар целивом издајеш Сина човечијег?

⁴⁹Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?

⁴⁹А кад они што беху с Њим видеше шта ће бити, рекоше Му: Господе, да бијемо ножем?

⁵⁰Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.

⁵⁰И удари један од њих слугу поглавара свештеничког, и одсече му десно ухо.

⁵¹Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.

⁵¹А Исус одговарајући рече: Оставите то. И дохвативши се до уха његовог исцели га.

⁵²Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?

⁵²А главарима свештеничким и војводама црквеним и старешинама који беху дошли на Њ рече Исус: Зар као на хајдука изиђосте с ножевима и кољем да ме ухватите?

⁵³Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.

⁵³Сваки дан био сам с вама у цркви и не дигосте руку на мене; али је сад ваш час и област таме.

⁵⁴Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.

⁵⁴А кад Га ухватише, одведоше Га и уведоше у двор поглавара свештеничког. А Петар иђаше за Њим издалека.

⁵⁵E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado � roda, sentou-se Pedro entre eles.

⁵⁵А кад они наложише огањ насред двора и сеђаху заједно, и Петар сеђаше међу њима.

⁵⁶Uma criada, vendo-o sentado ao lume, fixou os olhos nele e disse: Esse também estava com ele.

⁵⁶Видевши га, пак, једна слушкиња где седи код огња, и погледавши на њ рече: и овај беше с њим.

⁵⁷Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.

⁵⁷А он Га се одрече говорећи: Жено! Не познајем га.

⁵⁸Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.

⁵⁸И мало затим, виде га други и рече: и ти си од њих. А Петар рече: Човече! Нисам.

⁵⁹E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.

⁵⁹И пошто прође око једног сахата, други неко потврђиваше говорећи: Заиста и овај беше с њим; јер је Галилејац.

⁶⁰Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.

⁶⁰А Петар рече: Човече! Не знам шта говориш. И одмах док он још говораше запева петао.

⁶¹Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.

⁶¹И обазревши се Господ погледа на Петра, и Петар се опомену речи Господње како му рече: Пре него петао запева одрећи ћеш ме се трипут.

⁶²E, havendo saído, chorou amargamente.

⁶²И изишавши напоље плака горко.

⁶³Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;

⁶³А људи који држаху Исуса ругаху Му се, и бијаху Га.

⁶⁴e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?

⁶⁴И покривши Га, бијаху Га по образу и питаху Га говорећи: Прореци ко Те удари?

⁶⁵E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.

⁶⁵И друге многе хуле говораху на Њ.

⁶⁶Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:

⁶⁶И кад свану, сабраше се старешине народне и главари свештенички и књижевници, и одведоше Га у свој суд

⁶⁷Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;

⁶⁷Говорећи: Јеси ли ти Христос? Кажи нам. А Он им рече: Ако вам и кажем, нећете веровати.

⁶⁸e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.

⁶⁸А ако вас и запитам, нећете ми одговорити, нити ћете ме пустити.

⁶⁹Mas desde agora estará assentado o Filho do homem � mão direita do poder de Deus.

⁶⁹Одселе ће Син човечији седити с десне стране силе Божије.

⁷⁰Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.

⁷⁰Сви пак рекоше: Ти ли си дакле син Божји? А Он им рече: Ви кажете да сам ја.

⁷¹Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

⁷¹А они рекоше: Шта нам требају више сведочанства? Јер сами чусмо из уста његових.