¹E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.

¹И уставши њих све мноштво, одведоше Га к Пилату.

²E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.

²И почеше Га тужити говорећи: Овог нађосмо да отпађује народ наш, и забрањује давати ћесару данак, и говори да је он Христос цар.

³Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.

³А Пилат Га запита: Ти ли си цар јудејски? А Он одговарајући рече му: Ти кажеш.

⁴Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e �s multidões: Não acho culpa alguma neste homem.

⁴А Пилат рече главарима свештеничким и народу: Ја не налазим никакве кривице на овом човеку.

⁵Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.

⁵А они наваљиваху говорећи: Он буни људе учећи по свој Јудеји почевши од Галилеје довде.

⁶Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;

⁶А Пилат чувши за Галилеју запита: Зар је он Галилејац?

⁷e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.

⁷И разумевши да је из подручја Иродовог посла Га Ироду, који такође беше у Јерусалиму оних дана.

⁸Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;

⁸А Ирод, видевши Исуса, би му врло мило; јер је одавно желео да Га види, јер је много слушао за Њега, и надаше се да ће видети од Њега какво чудо.

⁹e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.

⁹И пита Га много које за шта; али му Он ништа не одговори.

¹⁰Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.

¹⁰А главари свештенички и књижевници стајаху, и једнако тужаху Га.

¹¹Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.

¹¹А Ирод осрамотивши Га са својим војницима, и наругавши Му се, обуче Му белу хаљину, и посла Га натраг Пилату.

¹²Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.

¹²И у тај се дан помирише Пилат и Ирод међу собом; јер пре беху у завади.

¹³Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,

¹³А Пилат сазвавши главаре свештеничке и кнезове и народ

¹⁴e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;

¹⁴Рече им: Доведосте ми овог човека као који народ отпађује, и ето ја га пред вама испитах, и не налазим на овом човеку ниједну кривицу што ви на њега говорите;

¹⁵nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.

¹⁵А ни Ирод, јер сам га слао к њему; и ето се не налази ништа да је учинио што би заслуживало смрт.

¹⁶Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.

¹⁶Дакле, да га избијем па да пустим.

¹⁷[E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.]

¹⁷А требаше о сваком празнику пасхе да им пусти по једног сужња.

¹⁸Mas todos clamaram � uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!

¹⁸Али народ сав повика говорећи: Узми овог, а пусти нам Вараву;

¹⁹Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.

¹⁹Који беше бачен у тамницу за некакву буну учињену у граду и за крв.

²⁰Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.

²⁰А Пилат опет рече да би он хтео пустити Исуса.

²¹Eles, porém, brandavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!

²¹А они викаху говорећи: Распни га, распни.

²²Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.

²²А он им трећи пут рече: Какво је дакле он зло учинио? Ја ништа на њему не нађох што би заслуживало смрт; дакле да га избијем па да пустим.

²³Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.

²³А они једнако наваљиваху с великом виком, и искаху да се Га разапне; и надвлада вика њихова и главара свештеничких.

²⁴Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;

²⁴И Пилат пресуди да буде као што они ишту.

²⁵e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus � vontade deles.

²⁵И пусти оног што искаху, који беше бачен у тамницу за буну и за крв; а Исуса остави на њихову вољу.

²⁶Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz �s costas, para que a levasse após Jesus.

²⁶И кад Га поведоше, ухватише неког Симона Киринца који иђаше из поља, и метнуше на њега крст да носи за Исусом.

²⁷Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.

²⁷А за Њим иђаше мноштво народа и жена, које плакаху и нарицаху за Њим.

²⁸Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.

²⁸А Исус обазревши се на њих рече: Кћери јерусалимске! Не плачите за мном, него плачите за собом и за децом својом.

²⁹Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!

²⁹Јер гле, иду дани у које ће се рећи: Благо нероткињама, и утробама које не родише, и сисама које не дојише.

³⁰Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.

³⁰Тада ће почети говорити горама: Падните на нас; и бреговима: Покријте нас.

³¹Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?

³¹Јер кад се овако ради од сировог дрвета, шта ће бити од сувог?

³²E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.

³²Вођаху пак и друга два злочинца да погубе с Њим.

³³Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um � direita e outro � esquerda.

³³И кад дођоше на место које се зваше костурница, онде разапеше Њега и злочинце, једног с десне стране а другог с леве.

³⁴Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.

³⁴А Исус говораше: Оче! Опрости им; јер не знаду шта чине. А делећи Његове хаљине бацаху коцке.

³⁵E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.

³⁵И народ стајаше те гледаше, а и кнезови с њима ругаху Му се говорећи: Другима поможе, нека помогне и себи, ако је он Христос, избраник Божји.

³⁶Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,

³⁶А и војници Му се ругаху, и приступаху к Њему и даваху Му оцат,

³⁷e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.

³⁷И говораху: Ако си ти цар јудејски помози сам себи.

³⁸Por cima dele estava esta inscrição [em letras gregas, romanas e hebraicas:] ESTE É O REI DOS JUDEUS.

³⁸А беше над Њим и натпис написан словима грчким и латинским и јеврејским: Ово је цар јудејски.

³⁹Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.

³⁹А један од обешених злочинаца хуљаше на Њега говорећи: Ако си ти Христос помози себи и нама.

⁴⁰Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?

⁴⁰А други одговарајући ћуткаше га и говораше: Зар се ти не бојиш Бога, кад си и сам осуђен тако?

⁴¹E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.

⁴¹И ми смо још праведно осуђени; јер примамо по својим делима као што смо заслужили; али Он никакво зло није учинио.

⁴²Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.

⁴²И рече Исусу: Опомени ме се, Господе, кад дођеш у царство своје.

⁴³Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.

⁴³И рече му Исус: Заиста ти кажем данас, бићеш са мном у рају.

⁴⁴Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;

⁴⁴А беше око шестог сахата, и тама би по свој земљи до сахата деветог.

⁴⁵e rasgou-se ao meio o véu do santuário.

⁴⁵И помрча сунце, и завес црквени раздре се напола.

⁴⁶Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.

⁴⁶И повикавши Исус гласно рече: Оче! У руке Твоје предајем дух свој. И рекавши ово издахну.

⁴⁷Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.

⁴⁷А кад виде капетан шта би, стаде хвалити Бога говорећи: Заиста овај човек беше праведник.

⁴⁸E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.

⁴⁸И сав народ који се беше скупио да гледа ово, кад виде шта бива, врати се бијући се у прси своје.

⁴⁹Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.

⁴⁹А сви Његови знанци стајаху издалека, и жене које беху ишле за Њим из Галилеје, и гледаху ово.

⁵⁰Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,

⁵⁰И гле, човек, по имену Јосиф, саветник, човек добар и праведан,

⁵¹o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,

⁵¹(Он не беше пристао на њихов савет и на посао) из Ариматеје града јудејског, који и сам чекаше царство Божије,

⁵²chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;

⁵²Он приступивши к Пилату заиска тело Исусово.

⁵³e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.

⁵³И скиде Га, и обави платном, и метну Га у гроб исечен, у коме нико не беше никад метнут.

⁵⁴Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.

⁵⁴И дан беше петак, и субота освиташе.

⁵⁵E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.

⁵⁵А жене које беху дошле с Исусом из Галилеје, идоше за Јосифом, и видеше гроб и како се тело метну.

⁵⁶Então voltaram e prepararam especiarias e unguentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.

⁵⁶Вративши се пак приправише мирисе и миро; и у суботу дакле осташе на миру по закону.