¹Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:

¹И кад се приближише к Јерусалиму и дођоше у Витфагу к Маслинској гори, онда Исус посла два ученика

²Ide � aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei- mos.

²Говорећи им: Идите у село што је према вама, и одмах ћете наћи магарицу привезану и магаре с њом: одрешите је и доведите ми.

³E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.

³И ако вам ко рече шта, кажите да они требају Господу: и одмах ће их послати.

⁴Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:

⁴А ово је све било да се збуде шта је казао пророк говорећи:

⁵Dizei � filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.

⁵Кажите кћери Сионовој: Ево цар твој иде теби кротак, и јаше на магарцу, и магарету сину магаричином.

⁶Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,

⁶И ученици отидоше, и учинивши како им заповеди Исус.

⁷trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.

⁷Доведоше магарицу и магаре, и метнуше на њих хаљине своје, и посадише Га на њих.

⁸E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.

⁸А људи многи простреше хаљине своје по путу; а други резаху грање од дрвета и простираху по путу.

⁹E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!

⁹А народ који иђаше пред Њим и за Њим, викаше говорећи: Осана Сину Давидовом! Благословен који иде у име Господње! Осана на висини!

¹⁰Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?

¹⁰И кад Он уђе у Јерусалим, узбуни се сав град говорећи: Ко је то?

¹¹E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.

¹¹А народ говораше: Ово је Исус пророк из Назарета галилејског.

¹²Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;

¹²И уђе Исус у цркву Божју, и изгна све који продаваху и куповаху по цркви, и испремета трпезе оних што мењаху новце, и клупе оних што продаваху голубове.

¹³e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.

¹³И рече им: У Писму стоји: Дом мој дом молитве нека се зове; а ви начинисте од њега пећину хајдучку.

¹⁴E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.

¹⁴И приступише к Њему хроми и слепи у цркви, и исцели их.

¹⁵Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,

¹⁵А кад видеше главари свештенички и књижевници чудеса што учини, и децу где вичу у цркви и говоре: Осана сину Давидовом, расрдише се.

¹⁶e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?

¹⁶И рекоше Му: Чујеш ли шта ови говоре? А Исус рече им: Да! Зар нисте никад читали: Из уста мале деце и која сисају начинио си себи хвалу?

¹⁷E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.

¹⁷И оставивши их изађе напоље из града у Витанију, и заноћи онде.

¹⁸Ora, de manhã, ao voltar � cidade, teve fome;

¹⁸А ујутру, враћајући се у град, огладне.

¹⁹e, avistando uma figueira � beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.

¹⁹И угледавши смокву једну крај пута дође к њој, и не нађе ништа на њој до лишће само, и рече јој: Да никад на теби не буде рода до века. И одмах усахну смоква.

²⁰Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?

²⁰И видевши то ученици дивише се говорећи: Како одмах усахну смоква!

²¹Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito � figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;

²¹А Исус одговарајући рече им: Заиста вам кажем: ако имате веру и не посумњате, не само смоквено учинићете, него и гори овој ако кажете: Дигни се и баци се у море, биће.

²²e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.

²²И све што узиштете у молитви верујући, добићете.

²³Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?

²³И кад дође у цркву и стаде учити, приступише к Њему главари свештенички и старешине народне говорећи: Каквом власти то чиниш? И ко ти даде власт ту?

²⁴Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.

²⁴А Исус одговарајући рече им: Ја ћу вас упитати једну реч, коју ако ми кажете, и ја ћу вама казати каквом власти ово чиним.

²⁵O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?

²⁵Крштење Јованово откуда би? Или с неба, или од људи? А они помишљаваху у себи говорећи: Ако кажемо: С неба, рећи ће нам: Зашто му дакле не веровасте?

²⁶Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.

²⁶Ако ли кажемо: Од људи, бојимо се народа; јер сви Јована држаху за пророка.

²⁷Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

²⁷И одговарајући Исусу рекоше: Не знамо. Рече и Он њима: Ни ја вама нећу казати каквом власти ово чиним.

²⁸Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando- se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.

²⁸Шта вам се чини? Човек неки имаше два сина; и дошавши к првом рече: Сине! Иди данас ради у винограду мом.

²⁹Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.

²⁹А он одговарајући рече: Нећу; а после се раскаја и отиде.

³⁰Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.

³⁰И приступивши к другом рече тако. А он одговарајући рече: Хоћу, господару; и не отиде.

³¹Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.

³¹Који је од ове двојице испунио вољу очеву? Рекоше Му: Први. Рече им Исус: Заиста вам кажем да ће цариници и курве пре вас ући у царство Божје.

³²Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.

³²Јер дође к вама Јован путем праведним, и не веровасте му; а цариници и курве вероваше му; и ви пошто видесте то, не раскајасте се да му верујете.

³³Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.

³³Другу причу чујте: Беше човек домаћин који посади виноград, и огради га плотом, и ископа у њему пивницу, и начини кулу, и даде га виноградарима и отиде.

³⁴E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.

³⁴А кад се приближи време родовима, посла слуге своје к виноградарима да приме родове његове.

³⁵E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.

³⁵И виноградари похватавши слуге његове једног избише, а једног убише, а једног засуше камењем.

³⁶Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.

³⁶Опет посла друге слуге, више него пре, и учинише им тако исто.

³⁷Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.

³⁷А по том посла к њима сина свог говорећи: Постидеће се сина мог.

³⁸Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.

³⁸А виноградари видевши сина рекоше међу собом: Ово је наследник; ходите да га убијемо, и да нама остане достојање његово.

³⁹E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.

³⁹И ухватише га, па изведоше га напоље из винограда, и убише.

⁴⁰Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará �queles lavradores?

⁴⁰Кад дође дакле господар од винограда шта ће учинити виноградарима оним?

⁴¹Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.

⁴¹Рекоше Му: Злочинце ће злом смрти поморити; а виноград даће другим виноградарима, који ће му давати родове у своје време.

⁴²Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?

⁴²А рече им Исус: Зар нисте никада читали у Писму: Камен који одбацише зидари, он је постао глава од угла; то би од Господа и дивно је у вашим очима.

⁴³Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.

⁴³Зато вам кажем да ће се од вас узети царство Божје, и даће се народу који његове родове доноси.

⁴⁴E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.

⁴⁴И ко падне на овај камен разбиће се; а на кога он падне сатрће га.

⁴⁵Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.

⁴⁵И чувши главари свештенички и фарисеји приче Његове разумеше да за њих говори.

⁴⁶E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

⁴⁶И гледаху да Га ухвате, али се побојаше народа, јер Га држаху за пророка.