¹Guardai-vos de fazer as vossas boas obras diante dos homens, para serdes vistos por eles; de outra sorte não tereis recompensa junto de vosso Pai, que está nos céus.

¹Пазите да правду своју не чините пред људима да вас они виде; иначе плату немате од Оца свог који је на небесима.

²Quando, pois, deres esmola, não faças tocar trombeta diante de ti, como fazem os hipócritas nas sinagogas e nas ruas, para serem glorificados pelos homens. Em verdade vos digo que já receberam a sua recompensa.

²Кад дакле дајеш милостињу, не труби пред собом, као што чине лицемери по зборницама и по улицама да их хвале људи. Заиста вам кажем: примили су плату своју.

³Mas, quando tu deres esmola, não saiba a tua mão esquerda o que faz a direita;

³А ти кад чиниш милостињу, да не зна левица твоја шта чини десница твоја.

⁴para que a tua esmola fique em secreto; e teu Pai, que vê em secreto, te recompensará.

⁴Тако да буде милостиња твоја тајна; и Отац твој који види тајно, платиће теби јавно.

⁵E, quando orardes, não sejais como os hipócritas; pois gostam de orar em pé nas sinagogas, e �s esquinas das ruas, para serem vistos pelos homens. Em verdade vos digo que já receberam a sua recompensa.

⁵И кад се молиш Богу, не буди као лицемери, који радо по зборницама и на раскршћу по улицама стоје и моле се да их виде људи. Заиста вам кажем да су примили плату своју.

⁶Mas tu, quando orares, entra no teu quarto e, fechando a porta, ora a teu Pai que está em secreto; e teu Pai, que vê em secreto, te recompensará.

⁶А ти кад се молиш, уђи у клет своју, и затворивши врата своја, помоли се Оцу свом који је у тајности; и Отац твој који види тајно, платиће теби јавно.

⁷E, orando, não useis de vãs repetições, como os gentios; porque pensam que pelo seu muito falar serão ouvidos.

⁷А кад се молите, не говорите много ко незнабошци; јер они мисле да ће за многе речи своје бити услишени.

⁸Não vos assemelheis, pois, a eles; porque vosso Pai sabe o que vos é necessário, antes de vós lho pedirdes.

⁸Ви дакле не будите као они; јер зна Отац ваш шта вам треба пре молитве ваше;

⁹Portanto, orai vós deste modo: Pai nosso que estás nos céus, santificado seja o teu nome;

⁹Овако дакле молите се ви: Оче наш који си на небесима, да се свети име Твоје;

¹⁰venha o teu reino, seja feita a tua vontade, assim na terra como no céu;

¹⁰Да дође царство Твоје; да буде воља Твоја и на земљи као на небу;

¹¹o pão nosso de cada dia nos dá hoje;

¹¹Хлеб наш потребни дај нам данас;

¹²e perdoa-nos as nossas dívidas, assim como nós também temos perdoado aos nossos devedores;

¹²И опрости нам дугове наше као и ми што опраштамо дужницима својим;

¹³e não nos deixes entrar em tentação; mas livra-nos do mal. [Porque teu é o reino e o poder, e a glória, para sempre, Amém.]

¹³И не наведи нас у напаст; но избави нас ода зла. Јер је Твоје царство, и сила, и слава ва век. Амин.

¹⁴Porque, se perdoardes aos homens as suas ofensas, também vosso Pai celestial vos perdoará a vós;

¹⁴Јер ако опраштате људима грехе њихове, опростиће и вама Отац ваш небески.

¹⁵se, porém, não perdoardes aos homens, tampouco vosso Pai perdoará vossas ofensas.

¹⁵Ако ли не опраштате људима грехе њихове, ни Отац ваш неће опростити вама грехе ваше.

¹⁶Quando jejuardes, não vos mostreis contristrados como os hipócritas; porque eles desfiguram os seus rostos, para que os homens vejam que estão jejuando. Em verdade vos digo que já receberam a sua recompensa.

¹⁶А кад постите, не будите жалосни као лицемери; јер они начине бледа лица своја да их виде људи где посте. Заиста вам кажем да су примили плату своју.

¹⁷Tu, porém, quando jejuares, unge a tua cabeça, e lava o teu rosto,

¹⁷А ти кад постиш, намажи главу своју, и лице своје умиј,

¹⁸para não mostrar aos homens que estás jejuando, mas a teu Pai, que está em secreto; e teu Pai, que vê em secreto, te recompensará.

¹⁸Да те не виде људи где постиш, него Отац твој који је у тајности; и Отац твој који види тајно, платиће теби јавно.

¹⁹Não ajunteis para vós tesouros na terra; onde a traça e a ferrugem os consomem, e onde os ladrões minam e roubam;

¹⁹Не сабирајте себи благо на земљи, где мољац и рђа квари, и где лупежи поткопавају и краду;

²⁰mas ajuntai para vós tesouros no céu, onde nem a traça nem a ferrugem os consumem, e onde os ladrões não minam nem roubam.

²⁰Него сабирајте себи благо на небу, где ни мољац ни рђа не квари, и где лупежи не поткопавају и не краду.

²¹Porque onde estiver o teu tesouro, aí estará também o teu coração.

²¹Јер где је ваше благо, онде ће бити и срце ваше.

²²A candeia do corpo são os olhos; de sorte que, se os teus olhos forem bons, todo teu corpo terá luz;

²²Свећа је телу око. Ако дакле буде око твоје здраво, све ће тело твоје светло бити.

²³se, porém, os teus olhos forem maus, o teu corpo será tenebroso. Se, portanto, a luz que em ti há são trevas, quão grandes são tais trevas!

²³Ако ли око твоје кварно буде, све ће тело твоје тамно бити. Ако је дакле видело што је у теби тама, а камоли тама?

²⁴Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e �s riquezas.

²⁴Нико не може два господара служити: јер или ће на једног мрзети, а другог љубити; или једном волети, а за другог не марити. Не можете Богу служити и мамони.

²⁵Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto � vossa vida, pelo que haveis de comer, ou pelo que haveis de beber; nem, quanto ao vosso corpo, pelo que haveis de vestir. Não é a vida mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário?

²⁵Зато вам кажем: не брините се за живот свој, шта ћете јести, или шта ћете пити; ни за тело своје, у шта ћете се обући. Није ли живот претежнији од хране, и тело од одела?

²⁶Olhai para as aves do céu, que não semeiam, nem ceifam, nem ajuntam em celeiros; e vosso Pai celestial as alimenta. Não valeis vós muito mais do que elas?

²⁶Погледајте на птице небеске како не сеју, нити жњу, ни сабирају у житнице; па Отац ваш небески храни их. Нисте ли ви много претежнији од њих?

²⁷Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado � sua estatura?

²⁷А ко од вас бринући се може примакнути расту свом лакат један?

²⁸E pelo que haveis de vestir, por que andais ansiosos? Olhai para os lírios do campo, como crescem; não trabalham nem fiam;

²⁸И за одело што се бринете? Погледајте на љиљане у пољу како расту; не труде се нити преду.

²⁹contudo vos digo que nem mesmo Salomão em toda a sua glória se vestiu como um deles.

²⁹Али ја вам кажем да ни Соломун у свој својој слави не обуче се као један од њих.

³⁰Pois, se Deus assim veste a erva do campo, que hoje existe e amanhã é lançada no forno, quanto mais a vós, homens de pouca fé?

³⁰А кад траву у пољу, која данас јесте, а сутра се у пећ баца, Бог тако одева, а камоли вас, маловерни?

³¹Portanto, não vos inquieteis, dizendo: Que havemos de comer? ou: Que havemos de beber? ou: Com que nos havemos de vestir?

³¹Не брините се дакле говорећи: Шта ћемо јести, или, шта ћемо пити, или, чим ћемо се оденути?

³²(Pois a todas estas coisas os gentios procuram.) Porque vosso Pai celestial sabe que precisais de tudo isso.

³²Јер све ово незнабошци ишту; а зна и Отац ваш небески да вама треба све ово.

³³Mas buscai primeiro o seu reino e a sua justiça, e todas estas coisas vos serão acrescentadas.

³³Него иштите најпре царство Божје, и правду Његову, и ово ће вам се све додати.

³⁴Não vos inquieteis, pois, pelo dia de amanhã; porque o dia de amanhã cuidará de si mesmo. Basta a cada dia o seu mal.

³⁴Не брините се дакле за сутра; јер сутра бринуће се за се. Доста је сваком дану зла свог.