¹E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou � sua própria cidade.

¹И ушавши у лађу пређе и дође у свој град.

²E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.

²И гле, донесоше Му узета који лежаше на одру. И видевши Исус веру њихову рече узетом: Не бој се, синко, опраштају ти се греси твоји.

³E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.

³И гле, неки од књижевника рекоше у себи: Овај хули на Бога.

⁴Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?

⁴И видећи Исус помисли њихове рече: Зашто зло мислите у срцима својим?

⁵Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?

⁵Јер шта је лакше рећи: Опраштају ти се греси; или рећи: Устани и ходи?

⁶Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados (disse então ao paralítico): Levanta- te, toma o teu leito, e vai para tua casa.

⁶Али да знате да власт има Син човечији на земљи опраштати грехе (тада рече узетом): Устани, узми одар свој и иди дома.

⁷E este, levantando-se, foi para sua casa.

⁷И уставши отиде дома.

⁸E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.

⁸А људи видећи чудише се, и хвалише Бога, који је дао власт такву људима.

⁹Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.

⁹И одлазећи Исус оданде виде човека где седи на царини, по имену Матеја, и рече му: Хајде за мном. И уставши отиде за Њим.

¹⁰Ora, estando ele � mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram � mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.

¹⁰И кад јеђаше у кући, гле, многи цариници и грешници дођоше и јеђаху с Исусом и с ученицима Његовим.

¹¹E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?

¹¹И видевши то фарисеји говораху ученицима Његовим: Зашто с цариницима и грешницима учитељ ваш једе и пије?

¹²Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.

¹²А Исус чувши то рече им: Не требају здрави лекара него болесни.

¹³Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.

¹³Него идите и научите се шта значи: Милости хоћу, а не прилога. Јер ја нисам дошао да зовем праведнике но грешнике на покајање.

¹⁴Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?

¹⁴Тада приступише к Њему ученици Јованови говорећи: Зашто ми и фарисеји постимо много, а ученици твоји не посте?

¹⁵Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados �s núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.

¹⁵А Исус рече им: Еда ли могу сватови плакати док је с њима женик? Него ће доћи време кад ће се отети од њих женик, и онда ће постити.

¹⁶Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.

¹⁶Јер нико не меће нову закрпу на стару хаљину; јер ће се закрпа одадрети од хаљине, и гора ће рупа бити.

¹⁷Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.

¹⁷Нити се лије вино ново у мехове старе; иначе мехови продру се и вино се пролије, и мехови пропадну. Него се лије вино ново у мехове нове, и обоје се сачува.

¹⁸Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.

¹⁸Док Он тако говораше њима, гле, кнез некакав дође и клањаше Му се говорећи: Кћи моја сад умре; него дођи и метни на њу руку своју, и оживеће.

¹⁹Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.

¹⁹И уставши Исус за њим пође и ученици Његови.

²⁰E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;

²⁰И гле, жена која је дванаест година боловала од течења крви приступи састраг и дохвати Му се скута од хаљине Његове.

²¹porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.

²¹Јер говораше у себи: Само ако се дотакнем хаљине Његове, оздравићу.

²²Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.

²²А Исус обазревши се и видевши је рече: Не бој се, кћери; вера твоја помогла ти је. И оздрави жена од тог часа.

²³Quando Jesus chegou � casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,

²³И дошавши Исус у дом кнежев и видевши свираче и људе забуњене

²⁴disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.

²⁴Рече им: Одступите, јер девојка није умрла, него спава. И подсмеваху Му се.

²⁵Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.

²⁵А кад истера људе, уђе, и ухвати је за руку, и уста девојка.

²⁶E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.

²⁶И отиде глас овај по свој земљи оној.

²⁷Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.

²⁷А кад је Исус одлазио оданде, за Њим иђаху два слепца вичући и говорећи: Помилуј нас, сине Давидов!

²⁸E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam- lhe eles: Sim, Senhor.

²⁸А кад дође у кућу, приступише к Њему слепци, и рече им Исус: Верујете ли да могу то учинити? А они Му рекоше: Да Господе.

²⁹Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.

²⁹Тада дохвати се очију њихових говорећи: По вери вашој нека вам буде.

³⁰E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.

³⁰И отворише им се очи. И запрети им Исус говорећи: Гледајте да нико не дозна.

³¹Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.

³¹А они изишавши разгласише Га по свој земљи оној.

³²Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.

³²Кад они пак изиђоше, гле, доведоше к Њему човека немог и бесног.

³³E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.

³³И пошто изгна ђавола, проговори неми. И дивљаше се народ говорећи: Никада се тога није видело у Израиљу.

³⁴Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.

³⁴А фарисеји говораху: Помоћу кнеза ђаволског изгони ђаволе.

³⁵E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.

³⁵И прохођаше Исус по свим градовима и селима учећи по зборницама њиховим и проповедајући јеванђеље о царству, и исцељујући сваку болест и сваку немоћ по људима.

³⁶Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.

³⁶А гледајући људе сажали Му се, јер беху сметени и расејани као овце без пастира.

³⁷Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.

³⁷Тада рече ученицима својим: Жетве је много, а посленика мало.

³⁸Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

³⁸Молите се, дакле, Господару од жетве да изведе посленике на жетву своју.