¹Contende, Senhor, com aqueles que contendem comigo; combate contra os que me combatem.

¹Господе! Буди супарник супарницима мојим; удри оне који ударају на ме.

²Pega do escudo e do pavês, e levanta-te em meu socorro.

²Узми оружје и штит, и дигни се мени у помоћ.

³Tira da lança e do dardo contra os que me perseguem. Dize � minha alma: Eu sou a tua salvação.

³Потегни копље, и пресеци пут онима који ме гоне, реци души мојој: Ја сам спасење твоје.

⁴Sejam envergonhados e confundidos os que buscam a minha vida; voltem atrás e se confudam os que contra mim intentam o mal.

⁴Нека се постиде и посраме који траже душу моју; нека се одбију натраг и постиде који ми зло хоће.

⁵Sejam como a moinha diante do vento, e o anjo do Senhor os faça fugir.

⁵Нека буду као прах пред ветром, и анђео Господњи нека их прогони.

⁶Seja o seu caminho tenebroso e escorregadio, e o anjo do Senhor os persiga.

⁶Нека буде пут њихов таман и клизав, и анђео Господњи нека их тера.

⁷Pois sem causa me armaram ocultamente um laço; sem razão cavaram uma cova para a minha vida.

⁷Јер низашта застреше мрежом јаму за мене, низашта ископаше јаму души мојој.

⁸Sobrevenha-lhes inesperadamente a destruição, e prenda-os o laço que ocultaram; caiam eles nessa mesma destruição.

⁸Нека дође на њега погибао ненадна, и мрежа коју је наместио нека улови њега, нека он у њу падне на погибао.

⁹Então minha alma se regozijará no Senhor; exultará na sua salvação.

⁹А душа ће се моја радовати о Господу, и веселиће се за помоћ Његову.

¹⁰Todos os meus ossos dirão: Ó Senhor, quem é como tu, que livras o fraco daquele que é mais forte do que ele? sim, o pobre e o necessitado, daquele que o rouba.

¹⁰Све ће кости моје рећи: Господе! Ко је као Ти, који избављаш страдалца од оног који му досађује, и ништега и убогога од оног који га упропашћује?

¹¹Levantam-se testemunhas maliciosas; interrogam-me sobre coisas que eu ignoro.

¹¹Усташе на ме лажни сведоци; шта не знам, за оно ме питају.

¹²Tornam-me o mal pelo bem, causando-me luto na alma.

¹²Плаћају ми зло за добро, и сиротовање души мојој.

¹³Mas, quanto a mim, estando eles enfermos, vestia-me de cilício, humilhava-me com o jejum, e orava de cabeça sobre o peito.

¹³Ја се у болести њиховој облачих у врећу, мучих постом душу своју, и молитва се моја враћаше у прсима мојим.

¹⁴Portava-me como o faria por meu amigo ou meu irmão; eu andava encurvado e lamentando-me, como quem chora por sua mãe.

¹⁴Као пријатељ, као брат поступах; бејах сетан и с обореном главом као онај који за матером жали.

¹⁵Mas, quando eu tropeçava, eles se alegravam e se congregavam; congregavam-se contra mim, homens miseráveis que eu não conhecia; difamavam-me sem cessar.

¹⁵А они се радују кад се ја спотакнем, и купе се, купе се на ме, задају ране, не знам зашто, чупају и не престају.

¹⁶Como hipócritas zombadores nas festas, rangiam os dentes contra mim.

¹⁶С неваљалим и подругљивим беспосличарима шкргућу на ме зубима својим.

¹⁷Ó Senhor, até quando contemplarás isto? Livra-me das suas violências; salva a minha vida dos leões!

¹⁷Господе! Хоћеш ли дуго гледати? Отми душу моју од нападања њиховог, од ових лавова јединицу моју.

¹⁸Então te darei graças na grande assembléia; entre muitíssimo povo te louvarei.

¹⁸Признаћу Те у сабору великом, усред многог народа хвалићу Те.

¹⁹Não se alegrem sobre mim os que são meus inimigos sem razão, nem pisquem os olhos aqueles que me odeiam sem causa.

¹⁹Да ми се не би светили који ми злобе неправедно, и намигивали очима који мрзе на ме низашта.

²⁰Pois não falaram de paz, antes inventam contra os quietos da terra palavras enganosas.

²⁰Јер они не говоре о миру, него на мирне на земљи измишљају лажне ствари.

²¹Escancararam contra mim a sua boca, e dizem: Ah! Ah! os nossos olhos o viram.

²¹Разваљују на ме уста своја, и говоре: Добро! Добро! Види око наше.

²²Tu, Senhor, o viste, não te cales; Senhor, não te alongues de mim.

²²Видиш, Господе! Немој ћутати; Господе! Немој одступити од мене.

²³Acorda e desperta para o meu julgamento, para a minha causa, Deus meu, e Senhor meu.

²³Пробуди се, устани на суд мој, Боже мој и Господе, и на парницу моју.

²⁴Justifica-me segundo a tua justiça, Senhor Deus meu, e não se regozijem eles sobre mim.

²⁴Суди ми по правди својој, Господе, Боже мој, да ми се не свете.

²⁵Não digam em seu coração: Eia! cumpriu-se o nosso desejo! Não digam: Nós o havemos devorado.

²⁵Не дај да говоре у срцу свом: Добро! То смо хтели! Не дај да говоре: Прождресмо га.

²⁶Envergonhem-se e confundam-se � uma os que se alegram com o meu mal; vistam-se de vergonha e de confusão os que se engrandecem contra mim.

²⁶Нек се постиде и посраме сви који се радују злу мом, нек се обуку у стид и у срам који се размећу нада мном.

²⁷Bradem de júbilo e se alegrem os que desejam a minha justificação, e digam a minha justificação, e digam continuamente: Seja engrandecido o Senhor, que se deleita na prosperidade do seu servo.

²⁷Нека се радују и веселе који ми желе правду, и говоре једнако: Велик Господ, који жели мира слузи свом!

²⁸Então a minha língua falará da tua justiça e do teu louvor o dia todo.

²⁸И мој ће језик казивати правду Твоју, и хвалу Теби сваки дан.