¹Eu te louvarei, Senhor, de todo o meu coração; contarei todas as tuas maravilhas.

¹Хвалим Те, Господе, из свега срца свог, казујем сва чудеса Твоја.

²Em ti me alegrarei e exultarei; cantarei louvores ao teu nome, ó Altíssimo;

²Радујем се и веселим се о Теби, певам имену Твом, Вишњи!

³porquanto os meus inimigos retrocedem, caem e perecem diante de ti.

³Непријатељи се моји вратише натраг, спотакоше се и неста их испред лица Твог;

⁴Sustentaste o meu direito e a minha causa; tu te assentaste no tribunal, julgando justamente.

⁴Јер си свршио суд мој и одбранио ме; сео си на престо, судија праведни.

⁵Repreendeste as nações, destruíste os ímpios; apagaste o seu nome para sempre e eternamente.

⁵Расрдио си се на народе и убио безбожника, име си им затро довека, за свагда.

⁶Os inimigos consumidos estão; perpétuas são as suas ruínas.

⁶Непријатељу неста мачева сасвим; градове Ти си развалио; погибе спомен њихов.

⁷Mas o Senhor está entronizado para sempre; preparou o seu trono para exercer o juízo.

⁷Али Господ увек живи; спремио је за суд престо свој.

⁸Ele mesmo julga o mundo com justiça; julga os povos com eqüidade.

⁸Он ће судити васионом свету по правди, усудиће народима право.

⁹O Senhor é também um alto refúgio para o oprimido, um alto refúgio em tempos de angústia.

⁹Господ је уточиште убогоме, уточиште у невољи.

¹⁰Em ti confiam os que conhecem o teu nome; porque tu, Senhor, não abandonas aqueles que te buscam.

¹⁰У Тебе се уздају који знају име Твоје, јер не остављаш оних који Те траже, Господе!

¹¹Cantai louvores ao Senhor, que habita em Sião; anunciai entre os povos os seus feitos.

¹¹Појте Господу, који живи на Сиону; казујте народу дела Његова;

¹²Pois ele, o vingador do sangue, se lembra deles; não se esquece do clamor dos aflitos.

¹²Јер Он освећује крв, памти је; не заборавља јаук невољних.

¹³Tem misericórdia de mim, Senhor; olha a aflição que sofro daqueles que me odeiam, tu que me levantas das portas da morte.

¹³Смилуј се на ме, Господе; погледај како страдам од непријатеља својих, Ти, који ме подижеш од врата смртних,

¹⁴para que eu conte todos os teus louvores nas portas da filha de Sião e me alegre na tua salvação.

¹⁴Да бих казивао све хвале Твоје на вратима кћери Сионове, и славио спасење Твоје.

¹⁵Afundaram-se as nações na cova que abriram; na rede que ocultaram ficou preso o seu pé.

¹⁵Попадоше народи у јаму, коју су ископали; у замку, коју су сами наместили, ухвати се нога њихова.

¹⁶O Senhor deu-se a conhecer, executou o juízo; enlaçado ficou o ímpio nos seus próprios feitos.

¹⁶Познаше Господа; Он је судио; у дела руку својих заплете се безбожник.

¹⁷Os ímpios irão para o Seol, sim, todas as nações que se esquecem de Deus.

¹⁷Вратиће се у пакао безбожници, сви народи који заборављају Бога;

¹⁸Pois o necessitado não será esquecido para sempre, nem a esperança dos pobres será frustrada perpetuamente.

¹⁸Јер неће свагда бити заборављен убоги, и нада невољницима неће никад погинути.

¹⁹Levanta-te, Senhor! Não prevaleça o homem; sejam julgadas as nações na tua presença!

¹⁹Устани, Господе, да се не посили човек, и да приме народи суд пред Тобом.

²⁰Senhor, incute-lhes temor! Que as nações saibam que não passam de meros homens!

²⁰Пусти, Господе, страх на њих; нека познају народи да су људи.