¹Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,

¹Истину говорим тако ми Христа, не лажем, то ми сведочи савест моја Духом Светим:

²que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.

²Да ми је врло жао и срце ме моје боли без престанка;

³Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;

³Јер бих желео да ја сам будем одлучен од Христа за браћу своју која су ми род по телу,

⁴os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;

⁴Која су Израиљци, којих је посинаштво и слава, и завет и закон, и богомољство, и обећања;

⁵de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.

⁵Којих су и оци, и од којих је Христос по телу, који је над свима, Бог благословен ва век. Амин.

⁶Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;

⁶А није могуће да реч Божија прође: јер нису сви Израиљци који су од Израиља;

⁷nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.

⁷Нити су сви деца који су семе Авраамово, него у Исаку, рече, назваће ти се семе.

⁸Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.

⁸То јест, нису оно деца Божија што су по телу деца, него деца обећања примају се за семе.

⁹Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.

⁹Јер је ово реч обећања: У ово време доћи ћу и у Саре ће бити син.

¹⁰E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai

¹⁰Не само, пак, она него и Ревека, кад затрудне од самог Исака, оца нашег.

¹¹(pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),

¹¹Јер још док се деца не беху родила, ни учинила добра ни зла, да остане Божија наредба по избору,

¹²foi-lhe dito: O maior servirá o menor.

¹²Не за дела, него Оног ради који позива рече јој се: Већи ће служити мањем,

¹³Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.

¹³Као што стоји написано: Јаков ми омиле, а на Исава омрзох.

¹⁴Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.

¹⁴Шта ћемо, дакле, на то рећи? Еда ли је неправда у Бога? Боже сачувај!

¹⁵Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericordia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.

¹⁵Јер Мојсију говори: Кога ћу помиловати, помиловаћу, и на кога ћу се смиловати, смиловаћу се.

¹⁶Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.

¹⁶Тако, дакле, нити стоји до оног који хоће, ни до оног који трчи, него до Бога који помилује.

¹⁷Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.

¹⁷Јер писмо говори Фараону: Зато те исто подигох да на теби покажем силу своју, и да се разгласи име моје по свој земљи.

¹⁸Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.

¹⁸Тако, дакле, кога хоће милује, а кога хоће отврдоглави.

¹⁹Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste � sua vontade?

¹⁹Рећи ћеш ми: Зашто нас још криви? Јер ко се може супротити вољи Његовој?

²⁰Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?

²⁰А ко си ти, о човече! Да противно одговараш Богу? Еда ли рукотворина говори мастору свом: Зашто си ме тако начинио?

²¹Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?

²¹Или зар лончар нема власти над калом да од једне гуке начини један суд за част а други за срамоту?

²²E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;

²²А кад хтеде Бог да покаже гнев свој и да објави силу своју, поднесе с великим трпљењем судове гнева који су приправљени за погибао.

²³para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,

²³И да покаже богатство славе своје на судима милости које приправи за славу;

²⁴os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?

²⁴Које нас и дозва не само од Јевреја него и од незнабожаца,

²⁵Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada � que não era amada.

²⁵Као што и у Јосији говори: Назваћу народ својим који није мој народ, и нељубазницу љубазницом.

²⁶E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.

²⁶И биће на месту, где им се рече: Ви нисте мој народ; тамо ће се назвати синови Бога Живога.

²⁷Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.

²⁷А Исаија виче за Израиља: Ако буде број синова Израиљевих као песак морски, остатак ће се спасти.

²⁸Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.

²⁸Јер ће Он извршити реч своју, и наскоро ће извршити по правди, да, испуниће Господ наскоро реч своју на земљи.

²⁹E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.

²⁹И као што прорече Исаија: Да нам није Господ Саваот оставио семена, онда бисмо били као Содом и Гомор.

³⁰Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.

³⁰Шта ћемо, дакле, рећи? Да незнабошци који не тражише правде докучише правду, али правду од вере.

³¹Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.

³¹А Израиљ тражећи закон правде не докучи закон правде.

³²Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;

³²Зашто? Јер не тражи из вере него из дела закона; јер се спотакоше на камен спотицања,

³³como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.

³³Као што стоји написано: Ево мећем у Сиону камен спотицања и стену саблазни; и који га год верује неће се постидети.