¹Ştii tu cînd îşi fac caprele sălbatice puii? Vezi tu pe cerboaice cînd fată?

¹Veist þú tímann, nær steingeiturnar bera? Gefur þú gaum að fæðingarhríðum hindanna?

²Numeri tu lunile în cari sînt însărcinate, şi cunoşti tu vremea cînd nasc?

²Telur þú mánuðina, sem þær ganga með, og veist þú tímann, nær þær bera?

³Ele se pleacă, fată puii, şi scapă iute de durerile lor.

³Þær leggjast á knén, fæða kálfa sína, þær losna fljótt við kvalir sínar.

⁴Puii lor prind vlagă şi cresc supt cerul slobod, pleacă, şi nu se mai întorc la ele.

⁴Kálfar þeirra verða sterkir, vaxa í haganum, fara burt og koma ekki aftur til þeirra.

⁵Cine a lăsat slobod măgarul sălbatic, izbăvindu -l de orice legătură?

⁵Hver hefir látið skógarasnann ganga lausan og hver hefir leyst fjötra villiasnans,

⁶I-am dat ca locuinţă pustiul, şi pămîntul sărac ca locaş.

⁶sem ég hefi gefið eyðivelli að bústað og saltsléttu að heimkynni?

⁷El rîde de zarva cetăţilor,

⁷Hann hlær að hávaða borgarinnar, hann heyrir ekki köll rekstrarmannsins.

⁸Străbate munţii ca să-şi găsească hrana, şi umblă după tot ce este verde.

⁸Það sem hann leitar uppi á fjöllunum, er haglendi hans, og öllu því sem grænt er, sækist hann eftir.

⁹Vrea bivolul sălbatic să fie în slujba ta? Şi stă el noaptea la ieslea ta?

⁹Mun vísundurinn vera fús til að þjóna þér eða mun hann standa um nætur við stall þinn?

¹⁰Îl poţi lega tu cu o funie, ca să tragă o brazdă? Merge el după tine, ca să grăpeze bulgării din văi?

¹⁰Getur þú bundið vísundinn með bandinu við plógfarið eða mun hann herfa dalgrundirnar á eftir þér?

¹¹Te încrezi tu în el, pentrucă puterea lui este mare? Şi -i laşi tu grija lucrărilor tale?

¹¹Reiðir þú þig á hann, af því að kraftur hans er mikill, og trúir þú honum fyrir arði þínum?

¹²Te laşi tu pe el, pentru căratul rodurilor tale, ca să le strîngă în aria ta?

¹²Treystir þú honum til að flytja sáð þitt heim og til að safna því á þreskivöll þinn?

¹³Aripa struţului bate cu veselie, de-ai zice că este aripa şi penişul berzei.

¹³Strúthænan baðar glaðlega vængjunum, en er nokkurt ástríki í þeim vængjum og flugfjöðrum?

¹⁴Dar struţoaica îşi încredinţează pămîntului ouăle, şi le lasă să se încălzească în nisip.

¹⁴Nei, hún fær jörðinni egg sín og lætur þau hitna í moldinni

¹⁵Ea uită că piciorul le poate strivi, că o fiară de cîmp le poate călca în picioare.

¹⁵og gleymir, að fótur getur brotið þau og dýr merkurinnar troðið þau sundur.

¹⁶Este aspră cu puii săi de parcă nici n'ar fi ai ei. Că s'a trudit de geaba, nu -i pasă nici de cum!

¹⁶Hún er hörð við unga sína, eins og hún ætti þá ekki, þótt fyrirhöfn hennar sé árangurslaus, þá er hún laus við ótta,

¹⁷Căci Dumnezeu nu i -a dat înţelepciune, şi nu i -a făcut parte de pricepere.

¹⁷því að Guð synjaði henni um visku og veitti henni enga hlutdeild í hyggindum.

¹⁸Cînd se scoală şi porneşte, rîde de cal şi de călăreţul lui.

¹⁸En þegar hún sveiflar sér í loft upp, þá hlær hún að hestinum og þeim sem á honum situr.

¹⁹Tu dai putere calului, şi -i îmbraci gîtul cu o coamă ce fîlfăie?

¹⁹Gefur þú hestinum styrkleika, klæðir þú makka hans flaksandi faxi?

²⁰Tu -l faci să sară ca lăcusta? Nchezatul lui puternic răspîndeşte groaza.

²⁰Lætur þú hann stökkva eins og engisprettu? Fagurlega frýsar hann, en hræðilega!

²¹Scurmă pămîntul, şi, mîndru de puterea lui, se aruncă asupra celor înarmaţi;

²¹Hann krafsar upp grundina og kætist af styrkleikanum, hann fer út á móti hertygjunum.

²²îşi bate joc de frică, nu se teme, şi nu se dă înapoi dinaintea săbiei.

²²Hann hlær að hræðslunni og skelfist ekki og hopar ekki fyrir sverðinu.

²³Zîngăneşte tolba cu săgeţi pe el, suliţa şi lancea strălucesc,

²³Á baki hans glamrar í örvamælinum, spjót og lensa leiftra.

²⁴fierbe de aprindere, mănîncă pămîntul, n'are astîmpăr cînd răsună trîmbiţa.

²⁴Með hávaða og harki hendist hann yfir jörðina og eigi verður honum haldið, þá er lúðurinn gellur.

²⁵La sunetul trîmbiţei parcă zice: ,Înainte!` De departe miroase bătălia, glasul ca de tunet ai căpeteniilor şi strigătele de luptă.

²⁵Í hvert sinn er lúðurinn gellur, hvíar hann, og langar leiðir nasar hann bardagann, þrumurödd fyrirliðanna og herópið.

²⁶Oare prin priceperea ta îşi ia uliul sborul, şi îşi întinde aripile spre miazăzi?

²⁶Er það fyrir þín hyggindi að haukurinn lyftir flugfjöðrunum, breiðir út vængi sína í suðurátt?

²⁷Oare din porunca ta se înalţă vulturul, şi îşi aşează cuibul pe înălţimi?

²⁷Er það eftir þinni skipun að örninn flýgur svo hátt og byggir hreiður sitt hátt uppi?

²⁸El locuieşte în stînci, acolo îşi are locuinţa, pe vîrful zimţat al stîncilor şi pe vîrful munţilor.

²⁸Á klettunum á hann sér býli og ból, á klettasnösum og fjallatindum.

²⁹De acolo descopere el prada, şi îşi cufundă privirile în depărtare după ea.

²⁹Þaðan skyggnist hann að æti, augu hans sjá langar leiðir.Og ungar hans svelgja blóð, og hvar sem vegnir menn liggja, þar er hann.

³⁰Puii lui îi beau sîngele; şi acolo unde sînt hoituri, acolo -i şi vulturul.

³⁰Og ungar hans svelgja blóð, og hvar sem vegnir menn liggja, þar er hann.