1Завет положил я с глазами моими, чтобы не помышлять мне о девице.
1Ako nakigsaad sa akong mga mata; Nan unsaon ko man ang pagsud-ong sa usa ka ulay?
2Какая же участь мне от Бога свыше? И какое наследие от Вседержителя с небес?
2Kay unsaon man ang bahin nga gikan sa Dios sa kahitas-an, Ug ang panulondon gikan sa Makagagahum nga atua sa itaas?
3Не для нечестивого ли гибель, и не для делающего ли зло напасть?
3Dili ba kagul-anan alang sa mga dili matarung, Ug kadautan alang sa mga malinapason?
4Не видел ли Он путей моих, и не считал ли всех моих шагов?
4Wala ba siya magasud-ong sa Ug magaihap sa akong tanan nga mga lakang?
5Если я ходил в суете, и если нога моя спешила на лукавство, –
5Kong ako naglakaw sa kabakakan, Ug ang akong tiil nahamalintak sa limbong
6пусть взвесят меня на весах правды, и Бог узнает мою непорочность.
6(Ipatimbang ako sa usa ka maayong timbangan, Aron ang Dios masayud sa katul-id sa akong kasingkasing);
7Если стопы мои уклонялись от пути и сердце мое следовало за глазами моими, и если что-либо нечистое пристало к рукам моим,
7Kong ang akong lakang mingtipas sa dalan, Ug ang akong kasingkasing nagasunod sa akong mga mata, Ug kong aniay buling nga nahitapot sa akong mga kamot:
8то пусть я сею, а другой ест, и пусть отрасли мои искоренены будут.
8Nan papugasa ako, ug lain ang pakan-a, Oo, ipaibut ang abut sa akong uma.
9Если сердце мое прельщалось женщиною и я строил ковы у дверей моего ближнего, –
9Kong ang akong kasingkasing nahaylo sa lain nga babaye, Ug ako nakaghulat sa pultahan sa akong isigkatawo;
10пусть моя жена мелет на другого, и пусть другие издеваются над нею,
10Nan ang akong asawa pagalinga ngadto sa uban, Ug pasagdi nga ang uban managyukbo kaniya.
11потому что это – преступление, это – беззаконие, подлежащее суду;
11Kay kana usa ka sala nga makalilisang; Oo, usa ka paglapas nga angayng pagasilotan sa mga maghuhukom:
12это – огонь, поядающий до истребления, который искоренил бы все добро мое.
12Kay mao kanay usa ka kalayo nga magasunog hangtud sa Pagkalaglag, Ug arang makag-ibut sa tibook nakong abut.
13Если я пренебрегал правами слуги и служанки моей, когда они имели спор со мною,
13Kong ako nakagtamay sa katungod sa akong binatonang lalake ug binatonang babaye, Sa diha nga sila mingsupak kanako;
14то что стал бы я делать, когда бы Бог восстал? И когда бы Он взглянул на меня, что могбы я отвечать Ему?
14Unsa man unya ang akong buhaton sa diha nga mobangon ang Dios? Ug sa diha nga siya modu-aw, unsa man ang akong itubag kaniya?
15Не Он ли, Который создал меня во чреве, создал и его и равно образовал нас в утробе?
15Wala ba magbuhat usab kaniya ang nagbuhat kanako diha sa tagoangkan? Wala ba kaming duha himoa sa sulod sa tagoangkan?
16Отказывал ли я нуждающимся в их просьбе и томил ли глаза вдовы?
16Kong ang kabus gidid-an ko sa ilang gikinahanglan, Kun gikawang ko ang mga mata sa balo nga babaye,
17Один ли я съедал кусок мой, и не ел ли от него и сирота?
17Kun ako lamang usara ang nagakaon sa akong hungit, Ug ang mga ilo wala makatilaw niana
18Ибо с детства он рос со мною, как с отцом, и от чрева матери моей я руководил вдову .
18(Dili, sukad sa akong pagkabatan-on siya nagatubo uban kanako nga ingon ako sa amahan niya , Ug ako nagmatoto sa balong babaye sukad pa sa tagoangkan sa akong inahan);
19Если я видел кого погибавшим без одежды и бедного без покрова, –
19Kong dinhay bisan kinsa nga nakit-an nako nga namatay tungod sa pagkawalay bisti, Kun ang hangul walay saput;
20не благословляли ли меня чресла его, и не был ли он согрет шерстью овец моих?
20Kong ang iyang hawak wala magpanalangin kanako, Ug kong siya wala kainiti tungod sa balhibo sa akong carnero;
21Если я поднимал руку мою на сироту, когда видел помощь себе у ворот,
21Kong gibakyaw ko ang akong kamot batok sa mga ilo, Tungod kay nakita ko ang akong magtatabang diha sa ganghaan:
22то пусть плечо мое отпадет от спины, и рука моя пусть отломится от локтя,
22Nan ipatagak ang akong abaga gikan sa balikhaw, Ug ang akong bukton maputol unta gikan sa bukog.
23ибо страшно для меня наказание от Бога: пред величием Его не устоял бы я.
23Kay ang kagul-anan gikan sa Dios makapahadlok kanako, Ug tungod sa iyang pagkahalangdon ako dili makabuhat bisan unsa.
24Полагал ли я в золоте опору мою и говорил ли сокровищу: ты – надежда моя?
24Kong ang bulawan maoy gihimo ko nga akong paglaum, Ug giingon ko ang bulawang lunsay: Ikaw mao man ang akong pagsalig;
25Радовался ли я, что богатство мое было велико, и что рука моя приобрела много?
25Kong ako nagkasadya tungod kay daghan ang akong bahandi, Ug tungod kay daku ang natigum sa akong kamot;
26Смотря на солнце, как оно сияет, и на луну, как она величественно шествует,
26Kong nakita ko ang adlaw sa diha nga kana minghayag, Kun ang bulan nga nagpanaw sa kadan-ag,
27прельстился ли я в тайне сердца моего, и целовали ли уста мои руку мою?
27Ug ang akong kasingkasing nahaylo sa tago, Ug ang akong baba mihalok sa akong kamot:
28Это также было бы преступление, подлежащее суду, потому что я отрекся бы тогда от Бога Всевышнего.
28Kini usab maoy usa ka sala nga pagasilotan sa mga maghuhukom; Kay igalimod ko unta ang Dios nga atua sa itaas.
29Радовался ли я погибели врага моего и торжествовал ли, когда несчастье постигало его?
29Kong gikalipay ko ang pagkalaglag niadtong nagdumot kanako, Kun nagpahataas ako sa akong kaugalingon sa diha nga siya hingkaplagan sa kadautan:
30Не позволял я устам моим грешить проклятием души его.
30(Oo, wala ko pasagdi ang akong baba nga makasala Sa pagpangayo sa iyang kinabuhi uban ang usa ka panghimaraut);
31Не говорили ли люди шатра моего: о, если бы мы от мяс его не насытились?
31Kong ang mga tawo sa akong balong-balong wala manag-ingon: Kinsay makakita ug mausa nga wala mabusog sa iyang makaon?
32Странник не ночевал на улице; двери мои я отворял прохожему.
32(Ang dumuloong wala makapuyo sa dalan; Apan gibuksan ko ang akong mga pultahan alang sa lumalangyaw);
33Если бы я скрывал проступки мои, как человек, утаивая в груди моей пороки мои,
33Kong ingon kang Adam ako nagtabon sa akong mga kalapasan, Sa pagtago sa akong sala sulod sa akong dughan,
34то я боялся бы большого общества, и презрение одноплеменников страшило бы меня, и я молчал бы и не выходил бы за двери.
34Tungod kay nahadlok ako sa daku nga panon sa katawohan, Ug kay nakapalisang kanako ang pagtamay sa mga kabanayan, Busa ako naghilum ug wala gumala sa akong pultahan,
35О, если бы кто выслушал меня! Вот мое желание, чтобы Вседержитель отвечал мне, и чтобы защитник мой составил запись.
35Oh, nga ania untay usa nga magpatalinghug kanako? (Ania karon, ania ang akong timaan, patubaga kanako ang Makagagahum) Ug nga ania unta kanako ang sumbong nga gisulat sa akong kabatok!
36Я носил бы ее на плечах моих и возлагал бы ее, как венец;
36Sa pagkamatuod akong pas-anon kana unta sa akong abaga; Ibugkos ko kana kanako ingon sa usa ka purongpurong:
37объявил бы ему число шагов моих, сблизился бы с ним, как с князем.
37Kaniya akong ipahayag unta ang gidaghanon sa akong mga lakang; Ingon sa usa ka principe, siya pagaduolon ko.
38Если вопияла на меня земля моя и жаловались на меня борозды ее;
38Kong ang akong yuta nagasinggit batok kanako, Ug ang mga tudling niana managdungan sa pagpanghilak;
39если я ел плоды ее без платы и отягощал жизнь земледельцев,
39Kong gikaon ko ang mga bunga niana sa walay bayad, Kun gipildi ko ang kinabuhi sa mga tag-iya niana:
40то пусть вместо пшеницы вырастает волчец и вместо ячменя куколь. Слова Иова кончились.
40Kasampinitan ang patugka ilis sa trigo, Ug kogon ilis sa cebada. Natapus ang mga pulong ni Job.