¹Опротивела душе моей жизнь моя; предамся печали моей; буду говорить в горести души моей.

¹"Jam neveritur nga jeta ime; do të shfryj lirisht vajtimin tim, duke folur në trishtimin e shpirtit tim!

²Скажу Богу: не обвиняй меня; объяви мне, за что Ты со мною борешься?

²Do t'i them Perëndisë: "Mos më dëno! Bëmë të ditur pse grindesh me mua.

³Хорошо ли для Тебя, что Ты угнетаешь, что презираешь дело рук Твоих,а на совет нечестивых посылаешь свет?

³A të duket mirë të shtypësh, të përçmosh veprën e duarve të tua dhe të tregohesh në favor të qëllimeve të njerëzve të këqij?

⁴Разве у Тебя плотские очи, и Ты смотришь, как смотрит человек?

⁴A ke sy prej mishi, apo shikon edhe ti si shikon njeriu?

⁵Разве дни Твои, как дни человека, или лета Твои, как дни мужа,

⁵A janë vallë ditët e tua si ditët e një të vdekshmi, vitet e tua si ditët e një njeriu,

⁶что Ты ищешь порока во мне и допытываешься греха во мне,

⁶sepse ti duhet të hetosh lidhur me fajin tim dhe të kërkosh mëkatin tim,

⁷хотя знаешь, что я не беззаконник, и что некому избавить меня от руки Твоей?

⁷megjithëse e di që nuk jam fajtor dhe që nuk ka njeri që mund të më çlirojë nga dora jote?

⁸Твои руки трудились надо мною и образовали всего меня кругом, – и Ты губишь меня?

⁸Duart e tua më kanë bërë dhe më kanë dhënë trajtë por tani ti kërkon të më zhdukësh.

⁹Вспомни, что Ты, как глину, обделал меня, и в прах обращаешь меня?

⁹Mbaj mend, të lutem, që më ke modeluar si argjila, dhe do të më bësh të kthehem në pluhur!

¹⁰Не Ты ли вылил меня, как молоко, и, как творог, сгустил меня,

¹⁰A nuk më ke derdhur vallë si qumështi dhe më ke piksur si djathi?

¹¹кожею и плотью одел меня, костями и жилами скрепил меня,

¹¹Ti më ke veshur me lëkurë dhe me mish, më ke thurur me kocka dhe me nerva.

¹²жизнь и милость даровал мне, и попечение Твое хранило дух мой?

¹²Më ke dhënë jetë dhe dashamirësi, dhe providenca jote është kujdesur për frymën time,

¹³Но и то скрывал Ты в сердце Своем, – знаю, что это было у Тебя, –

¹³por këto gjëra i fshihje në zemrën tënde; tani unë e di që ti mendoje një gjë të tillë.

¹⁴что если я согрешу, Ты заметишь и не оставишь греха моего без наказания.

¹⁴Në qoftë se mëkatoj, ti më ndjek me sy dhe nuk më lë të pandëshkuar për fajin tim.

¹⁵Если я виновен, горе мне! если и прав, то не осмелюсь поднять головы моей. Я пресыщен унижением; взгляни на бедствие мое:

¹⁵Në qoftë se jam i keq, mjerë unë! Edhe sikur të jem i drejtë, nuk do të guxoja të ngrija kokën, i ngopur siç jam nga poshtërsia dhe duke parë mjerimin tim.

¹⁶оно увеличивается. Ты гонишься за мною, как лев, и снова нападаешь на меня и чудным являешься во мне.

¹⁶Në rast se ngre kryet, ti më ndjek si luani, duke kryer përsëri mrekulli kundër meje.

¹⁷Выводишь новых свидетелей Твоих против меня; усиливаешь гнев Твой на меня; и беды, одни за другими, ополчаются против меня.

¹⁷Ti i përtërin dëshmitarët kundër meje, e shton zemërimin tënd kundër meje dhe trupa gjithnjë të reja më sulmojnë.

¹⁸И зачем Ты вывел меня из чрева? пусть бы я умер, когда еще ничей глаз не видел меня;

¹⁸Pse, pra, më nxore nga barku? Të kisha vdekur, pa më parë sy njeriu!

¹⁹пусть бы я, как небывший, из чрева перенесен был во гроб!

¹⁹Do të kisha qenë sikur të mos kisha ekzistuar kurrë, i mbartur nga barku në varr.

²⁰Не малы ли дни мои? Оставь, отступи от меня,чтобы я немного ободрился,

²⁰A nuk janë vallë të pakta ditët e mia? Jepi fund, pra, lërmë të qetë që të mund ta mbledh pak veten;

²¹прежде нежели отойду, – и уже не возвращусь, – в страну тьмы и сенисмертной,

²¹para se të shkoj për të mos u kthyer më, drejt vendit të errësirës dhe të hijes së vdekjes,

²²в страну мрака, каков есть мрак тени смертной, где нет устройства, где темно, как самая тьма.

²²të vendit të territ dhe të errësirës së madhe të hijes së vdekjes, ku ka vetëm pështjellim, ku madje edhe drita është si errësira".