¹И отвечал Иов и сказал:

¹Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:

²правда! знаю, что так; но как оправдается человек пред Богом?

²"Po, unë e di që është kështu, por si mund të jetë i drejtë njeriu përpara Perëndisë?

³Если захочет вступить в прение с Ним, то не ответит Ему ни на одно из тысячи.

³Në rast se dikush dëshiron të diskutojë me të, nuk mund t'i përgjigjet veçse një herë mbi një mijë.

⁴Премудр сердцем и могущ силою; кто восставал против Него и оставался в покое?

⁴Perëndia është i urtë nga zemra dhe i fuqishëm nga forca, kush, pra, u fortësua kundër tij dhe i shkoi mbarë?

⁵Он передвигает горы, и не узнают их: Он превращает их в гневе Своем;

⁵Ai vendos malet dhe ato nuk e dijnë që ai i përmbys në zemërimin e tij.

⁶сдвигает землю с места ее, и столбы ее дрожат;

⁶Ai e tund dheun nga vendi i tij, dhe kollonat e tij dridhen.

⁷скажет солнцу, – и не взойдет, и на звезды налагает печать.

⁷Urdhëron diellin, dhe ai nuk lind, dhe vulos yjet.

⁸Он один распростирает небеса и ходит по высотам моря;

⁸I vetëm shpalos qiejt dhe ecën mbi valët e larta të detit.

⁹сотворил Ас, Кесиль и Хима и тайники юга;

⁹Ka bërë Arushën dhe Orionin, Plejadat dhe krahinat e jugut.

¹⁰делает великое, неисследимое и чудное без числа!

¹⁰Ai bën gjëra të mëdha dhe që nuk mund të hetohen, po, mrekulli të panumërta.

¹¹Вот, Он пройдет предо мною, и не увижу Его; пронесется и не замечуЕго.

¹¹Ja, më kalon afër dhe nuk e shoh, kalon tutje dhe nuk e kuptoj.

¹²Возьмет, и кто возбранит Ему? кто скажет Ему: что Ты делаешь?

¹²Ja, ai kap gjahun dhe kush mund t'ia rimarrë? Kush mund t'i thotë: "Çfarë po bën?".

¹³Бог не отвратит гнева Своего; пред Ним падут поборники гордыни.

¹³Perëndia nuk e tërheq zemërimin e tij; poshtë tij përkulen ndihmësit e Rahabit.

¹⁴Тем более могу ли я отвечать Ему и приискивать себе слова пред Ним?

¹⁴Si mund t'i përgjigjem, pra, dhe të zgjedh fjalët e mia për të diskutuar me të?

¹⁵Хотя бы я и прав был, но не буду отвечать, а буду умолять Судию моего.

¹⁵Edhe sikur të kisha të drejtë, nuk do të kisha mundësi t'i përgjigjem, por do t'i kërkoja mëshirë gjyqtarit tim.

¹⁶Если бы я воззвал, и Он ответил мне, – я не поверил бы, что голос мой услышал Тот,

¹⁶Në rast se unë e thërres dhe ai më përgjigjet, nuk mund të besoj akoma se e ka dëgjuar zërin tim,

¹⁷Кто в вихре разит меня и умножает безвинно мои раны,

¹⁷ai, që më godet me furtunën, dhe i shumëzon plagët e mia pa shkak.

¹⁸не дает мне перевести духа, но пресыщает меня горестями.

¹⁸Nuk më lë të marr frymë, përkundrazi më mbush me hidhërime.

¹⁹Если действовать силою, то Он могуществен; если судом, кто сведет меня с Ним?

¹⁹Edhe në qoftë se bëhet fjalë për forcën, ja, ai është i fuqishëm; por sa për gjykimin, kush do të më caktojë një ditë për t'u paraqitur?

²⁰Если я буду оправдываться, то мои же уста обвинятменя; если я невинен, то Он признает меня виновным.

²⁰Edhe sikur të isha i drejtë, vetë të folurit tim do të më dënonte; edhe sikur të isha i ndershëm, ai do të provonte se jam i çoroditur.

²¹Невинен я; не хочу знать души моей, презираю жизнь мою.

²¹Jam i ndershëm, por nuk e çmoj fare veten time dhe e përçmoj jetën time.

²²Все одно; поэтому я сказал, что Он губит и непорочного и виновного.

²²Éshtë e njëjta gjë, prandaj them: "Ai shkatërron njeriun e ndershëm dhe të keqin".

²³Если этого поражает Он бичом вдруг, то пытке невинных посмевается.

²³Në qoftë se një fatkeqësi mbjell papritur vdekjen, ai qesh me vuajtjen e të pafajmëve.

²⁴Земля отдана в руки нечестивых; лица судей ее Он закрывает. Если не Он, то кто же?

²⁴Toka u është dhënë në dorë të këqijve; ai u vesh sytë gjyqtarëve të saj; po të mos jetë ai, kush mund të ishte, pra?

²⁵Дни мои быстрее гонца, – бегут, не видят добра,

²⁵Tani ditët e mia kalojnë më shpejt se një vrapues, ikin pa parë asnjë të mirë.

²⁶несутся, как легкие ладьи, как орел стремится на добычу.

²⁶Ikin shpejt si anijet prej xunkthi, si shqiponja që sulet mbi gjahun e vet.

²⁷Если сказать мне: забуду я жалобы мои, отложу мрачный вид свой иободрюсь;

²⁷Në qoftë se them: "Dua ta harroj vajtimin, ta lë pamjen time të trishtuar dhe të tregohem i gëzuar",

²⁸то трепещу всех страданий моих, зная, что Ты не объявишь меня невинным.

²⁸më hyn frika për të gjitha dhembjet e mia; e di mirë që ti nuk do të më konsiderosh të pafajshëm.

²⁹Если же я виновен, то для чего напрасно томлюсь?

²⁹Në qoftë se jam i dënuar tanimë, pse të lodhem më kot?

³⁰Хотя бы я омылся и снежною водою и совершенно очистил руки мои,

³⁰Edhe sikur të lahesha me borë dhe të pastroja duart e mia me sodë,

³¹то и тогда Ты погрузишь меня в грязь, и возгнушаются мною одежды мои.

³¹ti do të më hidhje në baltën e një grope, edhe vetë rrobat e mia do të më kishin lemeri.

³²Ибо Он не человек, как я, чтоб я мог отвечать Ему и идти вместе с Ним на суд!

³²Në të vërtetë ai nuk është një njeri si unë, të cilit mund t'i përgjigjemi dhe të dalim në gjyq bashkë.

³³Нет между нами посредника, который положил бы руку свою на обоих нас.

³³Nuk ka asnjë arbitër midis nesh, që të vërë dorën mbi ne të dy.

³⁴Да отстранит Он от меня жезл Свой, и страх Его да не ужасает меня, –

³⁴Le të largojë nga unë shkopin e tij, tmerri i tij të mos më trembë.

³⁵и тогда я буду говорить и не убоюсь Его, ибо я не таков сам в себе.

³⁵Atëherë do të mund të flas pa pasur frikë prej tij, sepse nuk jam kështu me veten time.