1И отвечал Елифаз Феманитянин и сказал:
1Atëherë Elifazi nga Temani u përgjigj dhe tha:
2станет ли мудрый отвечать знанием пустым и наполнять чрево своеветром палящим,
2"Një njeri i urtë a përgjigjet vallë me njohuri të kota, dhe a mbushet me erëra lindore?
3оправдываться словами бесполезными и речью, не имеющею никакой силы?
3Diskuton vallë me ligjërata boshe dhe me fjalë që nuk shërbejnë për asgjë?
4Да ты отложил и страх и за малость считаешь речь к Богу.
4Po, ti heq mëshirën dhe eliminon lutjen përpara Perëndisë.
5Нечестие твое настроило так уста твои, и ты избрал язык лукавых.
5Sepse prapësia jote t'i sugjeron fjalët dhe ti po zgjedh gjuhën e dinakëve.
6Тебя обвиняют уста твои, а не я, и твой язык говорит против тебя.
6Jo unë, por vetë goja jote të dënon, dhe vetë buzët e tua dëshmojnë kundër teje.
7Разве ты первым человеком родился и прежде холмов создан?
7A je ti vallë i pari njeri që ka lindur apo je formuar përpara kodrave?
8Разве совет Божий ты слышал и привлек к себе премудрость?
8A e ke dëgjuar ti këshillën sekrete të Perëndisë apo vetëm ti zotëroke diturinë?
9Что знаешь ты, чего бы не знали мы? что разумеешь ты, чего не было бы и у нас?
9Çfarë di ti që ne nuk e dimë, ose çfarë kupton ti që nuk e kuptojmë edhe ne?
10И седовласый и старец есть между нами, днями превышающий отца твоего.
10Midis nesh ka njerëz flokëbardhë dhe pleq më të thinjur se ati yt.
11Разве малость для тебя утешения Божии? И это неизвестно тебе?
11Të duken gjëra të vogla përdëllimet e Perëndisë dhe fjalët e ëmbla që të drejton ty?
12К чему порывает тебя сердце твое, и к чему так гордо смотришь?
12Pse, pra, zemra jote të çon larg dhe pse sytë e tu vetëtijnë,
13Что устремляешь против Бога дух твой и устами твоими произносишь такие речи?
13duke e drejtuar zemërimin tënd kundër Perëndisë dhe duke nxjerrë nga goja jote fjalë të tilla?".
14Что такое человек, чтоб быть ему чистым, и чтобы рожденному женщиною быть праведным?
14"Ç'është njeriu që ta konsiderojë veten të pastër dhe i linduri nga një grua për të qenë i drejtë?
15Вот, Он и святым Своим не доверяет, и небеса нечисты в очах Его:
15Ja, Perëndia nuk u zë besë as shenjtorëve të tij dhe qiejt nuk janë të pastër në sytë e tij;
16тем больше нечист и растлен человек, пьющий беззаконие, как воду.
16aq më pak një qenie e neveritshme dhe e korruptuar, njeriu, që e pi paudhësinë sikur të ishte ujë!
17Я буду говорить тебе, слушай меня; я расскажу тебе, что видел,
17Dua të të flas, më dëgjo; do të të tregoj atë që kam parë,
18что слышали мудрые и не скрыли слышанного от отцов своих,
18atë që të urtit tregojnë pa fshehur asgjë nga sa kanë dëgjuar prej etërve të tyre,
19которым одним отдана была земля, и среди которых чужой не ходил.
19të cilëve vetëm iu dha ky vend dhe pa praninë e asnjë të huaji në radhët e tyre.
20Нечестивый мучит себя во все дни свои, и число лет закрыто отпритеснителя;
20I keqi heq dhembje tërë jetën e tij dhe vitet e caktuara për tiranin janë të numëruara.
21звук ужасов в ушах его; среди мира идет на него губитель.
21Zhurma të llahtarshme arrijnë në veshët e tij, dhe në kohën e bollëkut i sulet rrënuesi.
22Он не надеется спастись от тьмы; видит пред собою меч.
22Nuk ka shpresë kthimi nga errësira, dhe shpata e pret.
23Он скитается за куском хлеба повсюду; знает, что уже готов, в руках у него день тьмы.
23Endet e kërkon bukë, po ku mund ta gjejë? Ai e di se dita e territ është përgatitur në krah të tij.
24Устрашает его нужда и теснота; одолевает его, как царь, приготовившийся к битве,
24Fatkeqësia dhe ankthi i shtien frikë, e sulmojnë si një mbret gati për betejë,
25за то, что он простирал против Бога руку свою и противился Вседержителю,
25sepse ka shtrirë dorën e tij kundër Perëndisë, ka sfiduar të Plotfuqishmin,
26устремлялся против Него с гордою выею, под толстыми щитами своими;
26duke u hedhur me kokëfortësi kundër tij me mburojat e tij të zbukuruara me tokëza.
27потому что он покрыл лице свое жиром своим и обложил туком лядвеи свои.
27Ndonëse fytyra e tij është e mbuluar me dhjamë dhe ijet e tij janë fryrë nga shëndoshja e tepërt;
28И он селится в городах разоренных, в домах, в которых не живут,которые обречены на развалины.
28ai banon në qytete të shkretuara, në shtëpi të pabanuara që do të katandisen në grumbuj gërmadhash.
29Не пребудет он богатым, и не уцелеет имущество его,и не распрострется по земле приобретение его.
29Ai nuk do të pasurohet dhe fati i tij nuk ka për të vazhduar, as edhe pasuria e tij nuk do të shtohet mbi tokë.
30Не уйдет от тьмы; отрасли его иссушит пламя и дуновением уст своих увлечет его.
30Nuk do të arrijë të çlirohet nga terri, flaka do të thajë lastarët e tij, dhe do të çohet larg nga fryma e gojës së tij.
31Пусть не доверяет суете заблудший, ибо суета будет и воздаянием ему.
31Të mos mbështetet te kotësia; duke gënjyer veten, sepse kotësia ka për të qenë shpërblimi i tij.
32Не в свой день он скончается, и ветви его не будут зеленеть.
32Do të kryhet para kohe, dhe degët e tij nuk do të gjelbërojnë më.
33Сбросит он, как виноградная лоза, недозрелую ягоду свою и, как маслина, стряхнет цвет свой.
33Do të jetë si një hardhi nga e cila merret rrushi ende i papjekur, si ulliri nga i cili shkundet lulja.
34Так опустеет дом нечестивого, и огонь пожрет шатры мздоимства.
34Sepse familja e hipokritëve do të jetë shterpë dhe zjarri do të përpijë çadrat e njeriut të korruptuar.
35Он зачал зло и родил ложь, и утроба его приготовляет обман.
35Ata sajojnë paudhësinë dhe shkaktojnë shkatërrimin; në gjirin e tyre bluhet mashtrimi.