¹Дыхание мое ослабело; дни мои угасают; гробы предо мною.

¹"Fryma ime u copëtua, ditët po më shuhen, varri po më pret.

²Если бы не насмешки их, то и среди споров их око мое пребывало бы спокойно.

²A nuk jam i rrethuar nga njerëz që më përqeshin. Syri im ndalet mbi fyerjet e tyre.

³Заступись, поручись Сам за меня пред Собою! иначе кто поручится за меня?

³Më jep, pra, një peng pranë teje, përndryshe kush do të më shtrëngonte dorën si garant?

⁴Ибо Ты закрыл сердце их от разумения, и потому не дашь восторжествовать им .

⁴Nga që i ke penguar mendjet e tyre të kuptojnë, prandaj nuk do t'i bësh të triumfojnë.

⁵Кто обрекает друзей своих в добычу, у детей того глаза истают.

⁵Kush i tradhton miqtë deri sa t'i grabisë, ka për t'i parë më pak sytë e fëmijëve të tij.

⁶Он поставил меня притчею для народа и посмешищем для него.

⁶Por unë prej tij jam bërë gazi i popujve dhe jam katandisur në një njeri të cilin e pështyjnë në fytyrë.

⁷Помутилось от горести око мое, и все члены мои, как тень.

⁷Syri më erret për shkak të dhembjes dhe tërë gjymtyrët e mia nuk janë veçse hije.

⁸Изумятся о сем праведные, и невинный вознегодует на лицемера.

⁸Njerëzit e drejtë habiten nga kjo, dhe i pafajmi ngrihet kundër të pabesit.

⁹Но праведник будет крепко держаться пути своего, и чистый руками будет больше и больше утверждаться.

⁹Megjithatë i drejti mbetet i lidhur fort me rrugën e tij, dhe ai që i ka duart e pastra fortësohet gjithnjë e më tepër.

¹⁰Выслушайте, все вы, и подойдите; не найду я мудрого между вами.

¹⁰Sa për ju të gjithë, kthehuni, ejani, pra, sepse midis jush nuk po gjej asnjë njeri të urtë.

¹¹Дни мои прошли; думы мои – достояние сердца моего – разбиты.

¹¹Ditët e mia shkuan dhe planet e mia u prishën, pikërisht ato dëshira që unë ushqeja në zemër.

¹²А они ночь хотят превратить в день, свет приблизить к лицу тьмы.

¹²Ata e ndërrojnë natën në ditë, "drita është afër", thonë, për shkak të errësirës.

¹³Если бы я и ожидать стал, то преисподняя – дом мой; во тьме постелю я постель мою;

¹³Në rast se e pres Sheolin si shtëpinë time në rast se e shtrij shtrojen time në terr,

¹⁴гробу скажу: ты отец мой, червю: ты мать моя и сестра моя.

¹⁴në rast se i them vendvarrit: "Ti je ati im", dhe krimbave: "Jeni nëna ime dhe motra ime",

¹⁵Где же после этого надежда моя? и ожидаемое мною кто увидит?

¹⁵ku është, pra, shpresa ime? Kush mund të dallojë ndonjë shpresë për mua?

¹⁶В преисподнюю сойдет она и будет покоиться со мною в прахе.

¹⁶A do të zbres vallë në portat e Sheolit, kur do të gjejmë bashkë prehje në pluhur?".