1И отвечал Иов и сказал:
1Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:
2доколе будете мучить душу мою и терзать меня речами?
2"Deri kur do të hidhëroni shpirtin tim dhe do të më mundoni me ligjëratat tuaja?
3Вот, уже раз десять вы срамили меня и не стыдитесь теснить меня.
3U bënë dhjetë herë që më përqeshni dhe nuk keni turp që më fyeni.
4Если я и действительно погрешил, то погрешность моя при мне остается.
4Edhe sikur të ishte e vërtetë që kam gabuar, gabimi im më përket vetëm mua.
5Если же вы хотите повеличаться надо мною и упрекнуть меня позором моим,
5Por në rast se doni pikërisht të bëheni kryelartë me mua duke më qortuar për objektin e turpit tim,
6то знайте, что Бог ниспроверг меня и обложил меня Своею сетью.
6mësoni atëherë që Perëndia më ka trajtuar në mënyrë të padrejtë dhe më ka zënë në rrjetat e tij.
7Вот, я кричу: обида! и никто не слушает; вопию, и нет суда.
7Ja, unë bërtas: "Dhunë!", por nuk kam asnjë përgjigje; bërtas për ndihmë, por drejtësi nuk ka!
8Он преградил мне дорогу, и не могу пройти, и на стези мои положилтьму.
8Më ka prerë rrugën dhe kështu nuk mund të kaloj; përhapi terrin në rrugën time.
9Совлек с меня славу мою и снял венец с головы моей.
9Më ka zhveshur nga nderi im dhe më ka hequr nga koka kurorën.
10Кругом разорил меня, и я отхожу; и, как дерево, Он исторг надежду мою.
10Më ka shkatërruar nga të gjitha anët dhe unë po shkoj; e ka shkulur si një dru shpresën time.
11Воспылал на меня гневом Своим и считает меня между врагами Своими.
11Zemërimi i tij kundër meje është, ndezur dhe më konsideron si armik të tij.
12Полки Его пришли вместе и направили путь свой ко мне и расположились вокруг шатра моего.
12Ushtarët e tij kanë ardhur të gjithë së bashku dhe kanë ndërtuar rrugën e tyre kundër meje; kanë ngritur kampin e tyre rreth çadrës sime.
13Братьев моих Он удалил от меня, и знающие меня чуждаются меня.
13Ai ka larguar nga unë vëllezërit e mi, dhe të njohurit e mi janë bërë plotësisht të huaj me mua.
14Покинули меня близкие мои, и знакомые мои забыли меня.
14Farefisi im më ka braktisur dhe miqtë e mi të ngushtë më kanë harruar.
15Пришлые в доме моем и служанки мои чужим считают меня; посторонним стал я в глазах их.
15Shërbëtorët dhe shërbëtoret e mi më trajtojnë si një njeri të huaj, në sytë e tyre jam një i huaj.
16Зову слугу моего, и он не откликается; устами моими я должен умолять его.
16Thërras shërbëtorin tim, por ai nuk përgjigjet; duhet t'i lutem me gojën time.
17Дыхание мое опротивело жене моей, и я должен умолять ее ради детей чрева моего.
17Fryma ime është e neveritshme për gruan time, dhe jam i neveritshëm edhe për fëmijët e barkut tim.
18Даже малые дети презирают меня: поднимаюсь, и они издеваются надо мною.
18Edhe fëmijët më përçmojnë; në rast se provoj të ngrihem, flasin kundër meje.
19Гнушаются мною все наперсники мои, и те, которых я любил, обратились против меня.
19Tërë miqtë më të ngushtë kanë lemeri prej meje, edhe ata që doja janë ngritur kundër meje.
20Кости мои прилипли к коже моей и плоти моей, и я остался только с кожею около зубов моих.
20Kockat e mia i ngjiten lëkurës sime dhe mishit tim dhe nuk më ka mbetur veç se lëkura e dhëmbëve.
21Помилуйте меня, помилуйте меня вы, друзья мои, ибо рука Божия коснулась меня.
21Mëshiromëni, mëshiromëni, të paktën ju, miqtë e mi, sepse dora e Perëndisë më ka goditur.
22Зачем и вы преследуете меня, как Бог, и плотью моею не можете насытиться?
22Pse më persekutoni si bën Perëndia dhe nuk ngopeni kurrë me mishin tim?
23О, если бы записаны были слова мои! Если бы начертаны были они в книге
23Ah sikur fjalët e mia të ishin të shkruara; ah sikur të kishin zënë vend në një libër;
24резцом железным с оловом, – на вечное время на камне вырезаны были!
24sikur të ishin të gdhendura përjetë mbi një shkëmb me një stil prej hekuri dhe me plumb!
25А я знаю, Искупитель мой жив, и Он в последний день восставит изпраха распадающуюся кожу мою сию,
25Por unë e di që Shpëtimtari im jeton dhe që në fund do të ngrihet mbi tokë.
26и я во плоти моей узрю Бога.
26Mbas shkatërrimit të lëkurës sime, në mishin tim do të shoh Perëndinë.
27Я узрю Его сам; мои глаза, не глаза другого, увидят Его. Истаевает сердце мое в груди моей!
27Do ta shoh unë vetë; sytë e mi do ta sodisin, dhe jo një tjetër. Po më shkrihet zemra.
28Вам надлежало бы сказать: зачем мы преследуем его? Как будто корень зла найден во мне.
28Në rast se thoni: "Pse e persekutojmë?"; kur rrënja e këtyre të këqijave ndodhet tek unë,
29Убойтесь меча, ибо меч есть отмститель неправды, и знайте, чтоесть суд.
29ju druani për veten tuaj shpatën, sepse zemërimi sjell ndëshkimin e shpatës, me qëllim që të dini që ekziston një gjykim".