¹И отвечал Иов и сказал:

¹Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:

²о, если бы верно взвешены были вопли мои, и вместе с ними положили на весы страдание мое!

²"Ah, sikur dhembja ime të ishte peshuar tërësisht, dhe fatkeqësia ime të vihej bashkë mbi peshoren,

³Оно верно перетянуло бы песок морей! От того слова мои неистовы.

³do të ishte me siguri më e rëndë se rëra e detit! Për këtë arsye fjalët e mia nuk u përfillën.

⁴Ибо стрелы Вседержителя во мне; яд их пьет дух мой; ужасы Божииополчились против меня.

⁴Duke qenë se shigjetat e të Plotfuqishmit janë brenda meje, shpirti im ua pi vrerin; tmerrete Perëndisë janë renditur kundër meje.

⁵Ревет ли дикий осел на траве? мычит ли бык у месива своего?

⁵Gomari i egër a pëllet vallë përpara barit, ose kau a buluron para forazhit të tij?

⁶Едят ли безвкусное без соли, и есть ли вкус в яичном белке?

⁶A hahet vallë një ushqim i amësht pa kripë, apo ka ndonjë farë shije në të bardhën e vezës?

⁷До чего не хотела коснуться душа моя, то составляетотвратительную пищу мою.

⁷Shpirti im nuk pranon të prekë gjëra të tilla, ato për mua janë si një ushqim i neveritshëm.

⁸О, когда бы сбылось желание мое и чаяние мое исполнил Бог!

⁸Ah sikur të mund të kisha atë që kërkoj, dhe Perëndia të më jepte atë që shpresoj!

⁹О, если бы благоволил Бог сокрушить меня, простер руку Свою и сразил меня!

⁹Dashtë Perëndia të më shtypë, të shtrijë dorën e tij dhe të më shkatërrojë!

¹⁰Это было бы еще отрадою мне, и я крепился бы в моей беспощадной болезни, ибо я не отвергся изречений Святаго.

¹⁰Kam megjithatë këtë ngushëllim dhe ngazëllehem në dhembjet që nuk po më kursehen, sepse nuk i kam fshehur fjalët e të Shenjtit.

¹¹Что за сила у меня, чтобы надеяться мне? и какой конец, чтобы длить мне жизнь мою?

¹¹Cila është forca ime që ende të mund të shpresoj, dhe cili është fundi im që të mund ta zgjas jetën time?

¹²Твердость ли камней твердость моя? и медь ли плоть моя?

¹²Forca ime a është vallë ajo e gurëve, ose mishi im është prej bronzi?

¹³Есть ли во мне помощь для меня, и есть ли для меня какая опора?

¹³A s'jam fare pa ndihmë në veten time, dhe a nuk është larguar nga unë dituria?

¹⁴К страждущему должно быть сожаление от друга его, если только он не оставил страха к Вседержителю.

¹⁴Për atë që është i pikëlluar, miku duhet të tregojë dhembshuri, edhe në qoftë se ai braktis frikën e të Plotfuqishmit.

¹⁵Но братья мои неверны, как поток, как быстро текущие ручьи,

¹⁵Por vëllezërit e mi më kanë zhgënjyer si një përrua, si ujërat e përrenjve që zhduken.

¹⁶которые черны от льда и в которых скрывается снег.

¹⁶Ato turbullohen për shkak të akullit dhe në to fshihet bora,

¹⁷Когда становится тепло, они умаляются, а во времяжары исчезают с мест своих.

¹⁷por gjatë stinës së nxehtë ato zhduken; me vapën e verës ato nuk duken më në vendin e tyre.

¹⁸Уклоняют они направление путей своих, заходят в пустыню и теряются;

¹⁸Ato gjarpërojnë në shtigjet e shtretërve të tyre; futen në shketëtirë dhe mbarojnë.

¹⁹смотрят на них дороги Фемайские, надеются на них пути Савейские,

¹⁹Karvanet e Temas i kërkojnë me kujdes, udhëtarët e Shebës kanë shpresa tek ata,

²⁰но остаются пристыженными в своей надежде; приходят туда и от стыда краснеют.

²⁰por ata mbeten të zhgënjyer megjithë shpresat e tyre; kur arrijnë aty mbeten të hutuar.

²¹Так и вы теперь ничто: увидели страшное и испугались.

²¹Tani për mua ju jeni e njëjta gjë, shikoni tronditjen time të thellë dhe keni frikë.

²²Говорил ли я: дайте мне, или от достатка вашего заплатите за меня;

²²A ju kam thënë vallë: "Më jepni diçka" o "më bëni një dhuratë nga pasuria juaj",

²³и избавьте меня от руки врага, и от руки мучителей выкупитеменя?

²³ose "liromëni nga duart e armikut", ose "më shpengoni nga duart e personave që përdorin dhunën"?

²⁴Научите меня, и я замолчу; укажите, в чем я погрешил.

²⁴Më udhëzoni, dhe do të hesht; më bëni të kuptoj ku kam gabuar.

²⁵Как сильны слова правды! Но что доказывают обличения ваши?

²⁵Sa të frytshme janë fjalët e drejta! Por çfarë provojnë argumentet tuaja?

²⁶Вы придумываете речи для обличения? На ветер пускаете слова ваши.

²⁶Mos keni ndërmend vallë të qortoni ashpër fjalët e mia dhe fjalimet e një të dëshpëruari, që janë si era?

²⁷Вы нападаете на сироту и роете яму другу вашему.

²⁷Ju do të hidhnit në short edhe një jetim dhe do të hapnit një gropë për mikun tuaj.

²⁸Но прошу вас, взгляните на меня; буду ли я говорить ложь пред лицем вашим?

²⁸Por tani pranoni të më shikoni, sepse nuk do të gënjej para jush.

²⁹Пересмотрите, есть ли неправда? пересмотрите, – правда моя.

²⁹Ndërroni mendim, ju lutem, që të mos bëhet padrejtësi! Po, ndërroni mendim, sepse bëhet fjalë për drejtësinë time.

³⁰Есть ли на языке моем неправда? Неужели гортань моя не может различить горечи?

³⁰A ka vallë paudhësi në gjuhën time apo qiellza ime nuk i dallon më ligësitë?".