¹Сын мой! внимай мудрости моей, и приклони ухо твое к разуму моему,

¹Biri im, ki kujdes për diturinë time, vëri veshin arsyetimit tim,

²чтобы соблюсти рассудительность, и чтобы уста твои сохранили знание.

²me qëllim që ti të ruash gjykimin dhe buzët e tua të fiksojnë diturinë.

³ибо мед источают уста чужой жены, и мягче елея речь ее;

³Sepse buzët e gruas që shkel kurorën nxjerrin mjaltë dhe goja e saj është më e butë se vaji;

⁴но последствия от нее горьки, как полынь, остры, как меч обоюдоострый;

⁴por në fund ajo është e hidhur si pelini, e mprehtë si një shpatë me dy presa.

⁵ноги ее нисходят к смерти, стопы ее достигают преисподней.

⁵Këmbët e saj zbresin drejt vdekjes, hapat e saj çojnë drejtpërdrejt në Sheol.

⁶Если бы ты захотел постигнуть стезю жизни ее, то пути ее непостоянны, и ты не узнаешь их.

⁶Ajo nuk ecën në shtegun e jetës, por ti nuk i jep rëndësi kësaj gjëje; rrugët e saj janë të gabuara, por ti nuk e kupton.

⁷Итак, дети, слушайте меня и не отступайте от слов уст моих.

⁷Prandaj tani, bij të mi, më dëgjoni dhe mos u largoni nga fjalët e gojës sime.

⁸Держи дальше от нее путь твой и не подходи близко к дверям дома ее,

⁸Mbaje larg prej saj rrugën tënde dhe mos iu afro portës së shtëpisë së saj,

⁹чтобы здоровья твоего не отдать другим и лет твоих мучителю;

⁹për të mos ua dhënë të tjerëve fuqinë tënde dhe vitet e tua dikujt që nuk ka mëshirë.

¹⁰чтобы не насыщались силою твоею чужие, и труды твои не были для чужого дома.

¹⁰Me qëllim që të huajt të mos ngopen me pasurinë tënde, dhe mundi yt të mos shkojë në shtëpinë e një të huaji,

¹¹И ты будешь стонать после, когда плоть твоя и телотвое будут истощены, –

¹¹dhe të mos rënkosh kur do të të vijë fundi, kur mishi dhe trupi yt do të jenë të konsumuar,

¹²и скажешь: „зачем я ненавидел наставление, и сердце мое пренебрегало обличением,

¹²dhe të thuash: "Vallë si urreva mësimin, dhe si e ka përçmuar qortimin zemra ime?

¹³и я не слушал голоса учителей моих, не приклонял уха моего кнаставникам моим:

¹³Nuk dëgjova zërin e atyre që më mësonin dhe nuk ua vura veshin atyre që më udhëzonin.

¹⁴едва не впал я во всякое зло среди собрания и общества!"

¹⁴U ndodha pothuajse në një të keqe të plotë në mes të turmës dhe të kuvendit".

¹⁵Пей воду из твоего водоема и текущую из твоего колодезя.

¹⁵Pi ujin e sternës sate dhe ujin e rrjedhshëm të pusit tënd.

¹⁶Пусть не разливаются источники твои по улице, потоки вод – по площадям;

¹⁶A duhet burimet e tua të derdhen jashtë, si rrëke uji nëpër rrugë?

¹⁷пусть они будут принадлежать тебе одному, а не чужим с тобою.

¹⁷Qofshin vetëm për ty dhe jo për të huajtë bashkë me ty.

¹⁸Источник твой да будет благословен; и утешайся женою юности твоей,

¹⁸Qoftë i bekuar burimi yt dhe gëzohu me nusen e rinisë sate.

¹⁹любезною ланью и прекрасною серною: груди ее да упоявают тебя во всякое время, любовью ее услаждайся постоянно.

¹⁹Drenushë e dashur dhe gazelë hirplotë, sisët e saj le të të kënaqin kurdoherë, dhe qofsh vazhdimisht i dhënë pas dashurisë që ke për të.

²⁰И для чего тебе, сын мой, увлекаться постороннею и обнимать грудичужой?

²⁰Pse vallë, biri im, të biesh në dashuri me një grua që ka shkelur kurorën dhe të rrokësh gjirin e një të huaje?

²¹Ибо пред очами Господа пути человека, и Он измеряет все стезиего.

²¹Sepse rrugët e njeriut janë gjithnjë përpara syve të Zotit, dhe ai vëzhgon të gjitha shtigjet e tij.

²²Беззаконного уловляют собственные беззакония его, и в узах греха своего он содержится:

²²I pabesi zihet nga vetë paudhësitë e tij dhe mbahet nga litarët e mëkatit të tij.

²³он умирает без наставления, и от множества безумия своего теряется.

²³Ai ka për të vdekur sepse nuk korrigjohet dhe do të zhduket për shkak të marrëzisë së tij.