¹Na to odpovedal Elifaz Témanský a riekol:

¹Atëherë Elifazi nga Temani u përgjigj dhe tha:

²Či azda múdry bude odpovedať známosťou vzduchu a naplní svoje vnútro východným vetrom

²"Një njeri i urtë a përgjigjet vallë me njohuri të kota, dhe a mbushet me erëra lindore?

³karhajúc slovom, ktoré neprospeje, alebo rečami, ktorými neosoží?

³Diskuton vallë me ligjërata boshe dhe me fjalë që nuk shërbejnë për asgjë?

⁴K tomu ty ešte rušíš bázeň Božiu a ubieraš zbožnej mluvy pred silným Bohom.

⁴Po, ti heq mëshirën dhe eliminon lutjen përpara Perëndisë.

⁵Lebo tvoja neprávosť učí tvoje ústa, a zvolil si jazyk chytrákov.

⁵Sepse prapësia jote t'i sugjeron fjalët dhe ti po zgjedh gjuhën e dinakëve.

⁶Odsudzujú ťa tvoje vlastné ústa a nie ja; tvoje rty svedčia proti tebe.

⁶Jo unë, por vetë goja jote të dënon, dhe vetë buzët e tua dëshmojnë kundër teje.

⁷Či si sa ty prvý narodil z ľudí alebo či si bol počatý prv ako boly brehy?

⁷A je ti vallë i pari njeri që ka lindur apo je formuar përpara kodrave?

⁸Či si azda počúval v tajnej rade Božej alebo si strhol múdrosť na seba?

⁸A e ke dëgjuar ti këshillën sekrete të Perëndisë apo vetëm ti zotëroke diturinë?

⁹Čo vieš, čoho by sme my nevedeli? Čomu rozumieš, čoho by nebolo aj pri nás?

⁹Çfarë di ti që ne nuk e dimë, ose çfarë kupton ti që nuk e kuptojmë edhe ne?

¹⁰I šedivý i starec je medzi nami, čo do veku, starší ako tvoj otec.

¹⁰Midis nesh ka njerëz flokëbardhë dhe pleq më të thinjur se ati yt.

¹¹Či sú ti málo potešenia silného Boha alebo jeho slovo, ktorým tak nežne hovorí s tebou?

¹¹Të duken gjëra të vogla përdëllimet e Perëndisë dhe fjalët e ëmbla që të drejton ty?

¹²Čo ťa unieslo tvoje srdce, a prečo tak pozerajú tvoje oči,

¹²Pse, pra, zemra jote të çon larg dhe pse sytë e tu vetëtijnë,

¹³že obraciaš svojho ducha proti silnému Bohu a vyvodíš také reči zo svojich úst?

¹³duke e drejtuar zemërimin tënd kundër Perëndisë dhe duke nxjerrë nga goja jote fjalë të tilla?".

¹⁴Čo je smrteľný človek, aby bol čistý, a aby bol spravedlivý ten, kto sa narodil zo ženy?

¹⁴"Ç'është njeriu që ta konsiderojë veten të pastër dhe i linduri nga një grua për të qenë i drejtë?

¹⁵Hľa, neverí ani svojim svätým, a nebesia nie sú čisté v jeho očiach!

¹⁵Ja, Perëndia nuk u zë besë as shenjtorëve të tij dhe qiejt nuk janë të pastër në sytë e tij;

¹⁶A čo potom ohavný a zkazený, človek, ktorý pije neprávosť ako vodu.

¹⁶aq më pak një qenie e neveritshme dhe e korruptuar, njeriu, që e pi paudhësinë sikur të ishte ujë!

¹⁷Poviem ti, počuj ma! A nech porozprávam to, čo som videl,

¹⁷Dua të të flas, më dëgjo; do të të tregoj atë që kam parë,

¹⁸to, čo povedali múdri a nezatajili toho, čo slýchali od svojich otcov.

¹⁸atë që të urtit tregojnë pa fshehur asgjë nga sa kanë dëgjuar prej etërve të tyre,

¹⁹Im samým bola daná zem, ani neprešiel cez nich cudzí.

¹⁹të cilëve vetëm iu dha ky vend dhe pa praninë e asnjë të huaji në radhët e tyre.

²⁰Po všetky svoje dni sa trápi bezbožník, a malý počet rokov je uschovaný pre ukrutníka.

²⁰I keqi heq dhembje tërë jetën e tij dhe vitet e caktuara për tiranin janë të numëruara.

²¹Hlas strachov zavznieva v jeho ušiach; v čas pokoja prijde na neho zhubca.

²¹Zhurma të llahtarshme arrijnë në veshët e tij, dhe në kohën e bollëkut i sulet rrënuesi.

²²Neverí, že by sa kedy navrátil zo tmy, a je vyhliadnutý pre meč.

²²Nuk ka shpresë kthimi nga errësira, dhe shpata e pret.

²³Túla sa za chlebom starajúc sa: Kde vezmem? Vie, že je už po jeho ruke pripravený deň tmy.

²³Endet e kërkon bukë, po ku mund ta gjejë? Ai e di se dita e territ është përgatitur në krah të tij.

²⁴Desia ho súženie a úzkosť; uderí to na neho jako kráľ, hotový do boja.

²⁴Fatkeqësia dhe ankthi i shtien frikë, e sulmojnë si një mbret gati për betejë,

²⁵Lebo vztiahol svoju ruku proti silnému Bohu a postavil sa spurne proti Všemohúcemu.

²⁵sepse ka shtrirë dorën e tij kundër Perëndisë, ka sfiduar të Plotfuqishmin,

²⁶Pobehol proti nemu tvrdou šijou, hustým hrbov svojich štítov.

²⁶duke u hedhur me kokëfortësi kundër tij me mburojat e tij të zbukuruara me tokëza.

²⁷Lebo pokryl svoju tvár svojím tukom a nabral sadla na slabiny.

²⁷Ndonëse fytyra e tij është e mbuluar me dhjamë dhe ijet e tij janë fryrë nga shëndoshja e tepërt;

²⁸A býval v zkazených mestách, v domoch, v ktorých nemali bývať, ktoré boly určené na hromady rumov.

²⁸ai banon në qytete të shkretuara, në shtëpi të pabanuara që do të katandisen në grumbuj gërmadhash.

²⁹Nezbohatne, ani neobstojí jeho imanie, ani sa ťarchou nebude kloniť ich nadobudnutý majetok k zemi.

²⁹Ai nuk do të pasurohet dhe fati i tij nuk ka për të vazhduar, as edhe pasuria e tij nuk do të shtohet mbi tokë.

³⁰Neuhne zo tmy; plameň usuší jeho výhonok, a uhne od ducha jeho úst.

³⁰Nuk do të arrijë të çlirohet nga terri, flaka do të thajë lastarët e tij, dhe do të çohet larg nga fryma e gojës së tij.

³¹Nech neverí v márnosť, blúdi; lebo márnosť, bude to, čo dostane do zámeny.

³¹Të mos mbështetet te kotësia; duke gënjyer veten, sepse kotësia ka për të qenë shpërblimi i tij.

³²Ešte ani nebude jeho deň, a splní sa to, a jeho vetev sa nebude zelenať.

³²Do të kryhet para kohe, dhe degët e tij nuk do të gjelbërojnë më.

³³Zmarí jako vinič svoj nedozrelok; svrhne svoj kvet ako oliva.

³³Do të jetë si një hardhi nga e cila merret rrushi ende i papjekur, si ulliri nga i cili shkundet lulja.

³⁴Lebo shromaždenie pokrytca zjalovie, a oheň spáli stány úplatného daru.

³⁴Sepse familja e hipokritëve do të jetë shterpë dhe zjarri do të përpijë çadrat e njeriut të korruptuar.

³⁵Tehotnejú trápením a rodia neprávosť, a ich lono pripravuje lesť.

³⁵Ata sajojnë paudhësinë dhe shkaktojnë shkatërrimin; në gjirin e tyre bluhet mashtrimi.