1Môj duch je rozrušený; moje dni hasnú; zbývajú mi hroby.
1"Fryma ime u copëtua, ditët po më shuhen, varri po më pret.
2Je isté, že je posmech posmievačov u mňa, a moje oko má dlieť na ich poburovaní!
2A nuk jam i rrethuar nga njerëz që më përqeshin. Syri im ndalet mbi fyerjet e tyre.
3Nože polož záloh; zaruč sa u seba za mňa! Lebo veď kde kto iný uderí do mojej ruky!
3Më jep, pra, një peng pranë teje, përndryshe kush do të më shtrëngonte dorën si garant?
4Pretože si prikryl ich srdce, aby nerozumeli, preto ich ani nepovýšiš.
4Nga që i ke penguar mendjet e tyre të kuptojnë, prandaj nuk do t'i bësh të triumfojnë.
5Kto za podiel oznámi blížnych, toho synov oči sa zatmejú.
5Kush i tradhton miqtë deri sa t'i grabisë, ka për t'i parë më pak sytë e fëmijëve të tij.
6Ale ma vystavil ľuďom za príslovie, a stal som sa takým, ktorému sa pľuje do tvári.
6Por unë prej tij jam bërë gazi i popujve dhe jam katandisur në një njeri të cilin e pështyjnë në fytyrë.
7Moje oko zoslablo od žiaľu, a všetky moje údy sú podobné tôni.
7Syri më erret për shkak të dhembjes dhe tërë gjymtyrët e mia nuk janë veçse hije.
8Statoční ľudia priami sa hrozia nad tým, a nevinný sa poburuje nad pokrytcom.
8Njerëzit e drejtë habiten nga kjo, dhe i pafajmi ngrihet kundër të pabesit.
9Avšak spravedlivý sa bude držať svojej cesty, a ten, kto je čistých rúk, priberie sily.
9Megjithatë i drejti mbetet i lidhur fort me rrugën e tij, dhe ai që i ka duart e pastra fortësohet gjithnjë e më tepër.
10Ale i vy všetci sa vráťte a nože poďte! Lež nenajdem medzi vami múdreho.
10Sa për ju të gjithë, kthehuni, ejani, pra, sepse midis jush nuk po gjej asnjë njeri të urtë.
11Moje dni sa pominuly; moje úmysly sú roztrhané, dedičstvá môjho srdca.
11Ditët e mia shkuan dhe planet e mia u prishën, pikërisht ato dëshira që unë ushqeja në zemër.
12Noc mi obracajú na deň, a zase vraj svetlo je blízko tmy.
12Ata e ndërrojnë natën në ditë, "drita është afër", thonë, për shkak të errësirës.
13I keby som niečo očakával, jednako bude hrob mojím domom; vo tme si usteliem svoju ložu.
13Në rast se e pres Sheolin si shtëpinë time në rast se e shtrij shtrojen time në terr,
14Jame privolám: Ty si môj otec! Moja mať a moja sestra privolám červom.
14në rast se i them vendvarrit: "Ti je ati im", dhe krimbave: "Jeni nëna ime dhe motra ime",
15Kde je tedy moje očakávanie? A čo do môjho očakávania, kto kedy ho uvidí?
15ku është, pra, shpresa ime? Kush mund të dallojë ndonjë shpresë për mua?
16Všetko to sostúpi k závorám hrobu, akže všetko spolu spočíva na prachu.
16A do të zbres vallë në portat e Sheolit, kur do të gjejmë bashkë prehje në pluhur?".