1Na to zase odpovedal Job a riekol:
1Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:
2Dokedy budete trápiť moju dušu a dokedy ma budete drtiť rečami?
2"Deri kur do të hidhëroni shpirtin tim dhe do të më mundoni me ligjëratat tuaja?
3Toto ste ma už desaťkrát zhanili. Či sa nehanbíte, že ma tak mučíte?
3U bënë dhjetë herë që më përqeshni dhe nuk keni turp që më fyeni.
4Ale nech je tak, že som naozaj zblúdil; môj blud zostane pri mne.
4Edhe sikur të ishte e vërtetë që kam gabuar, gabimi im më përket vetëm mua.
5Jestli sa skutočne honosíte proti mne a karháte na mne moju potupu,
5Por në rast se doni pikërisht të bëheni kryelartë me mua duke më qortuar për objektin e turpit tim,
6vtedy vedzte, že ma Bôh sprevrátil a obňal ma svojou sieťou.
6mësoni atëherë që Perëndia më ka trajtuar në mënyrë të padrejtë dhe më ka zënë në rrjetat e tij.
7Hľa, jestli kričím pre násilie, neodpovedá sa mi; volám o pomoc, neni súdu.
7Ja, unë bërtas: "Dhunë!", por nuk kam asnjë përgjigje; bërtas për ndihmë, por drejtësi nuk ka!
8Ohradil moju stezku tak, že neprejdem, a na moje chodníky položil tmu.
8Më ka prerë rrugën dhe kështu nuk mund të kaloj; përhapi terrin në rrugën time.
9Svliekol so mňa moju slávu a ta preč odstránil korunu mojej hlavy.
9Më ka zhveshur nga nderi im dhe më ka hequr nga koka kurorën.
10Rozboril ma na všetkých stranách, a idem ta, a vyvrátil ako strom moju nádej.
10Më ka shkatërruar nga të gjitha anët dhe unë po shkoj; e ka shkulur si një dru shpresën time.
11K tomu zapálil proti mne svoj hnev a považuje ma sebe tak ako svojich protivníkov.
11Zemërimi i tij kundër meje është, ndezur dhe më konsideron si armik të tij.
12Razom prišly jeho čaty, vysypali proti mne svoju cestu a táboria vôkol môjho stánu.
12Ushtarët e tij kanë ardhur të gjithë së bashku dhe kanë ndërtuar rrugën e tyre kundër meje; kanë ngritur kampin e tyre rreth çadrës sime.
13Mojich bratov vzdialil odo mňa, a moji známi sa mi cele odcudzili.
13Ai ka larguar nga unë vëllezërit e mi, dhe të njohurit e mi janë bërë plotësisht të huaj me mua.
14Moji príbuzní vystali a moji známi zabudli na mňa.
14Farefisi im më ka braktisur dhe miqtë e mi të ngushtë më kanë harruar.
15Moji spoludomáci a moje dievky ma považujú za cudzieho; stal som sa cudzozemcom v ich očiach.
15Shërbëtorët dhe shërbëtoret e mi më trajtojnë si një njeri të huaj, në sytë e tyre jam një i huaj.
16Volám na svojho sluhu, ale neodpovedá, i keď ho pekne prosím svojimi ústy.
16Thërras shërbëtorin tim, por ai nuk përgjigjet; duhet t'i lutem me gojën time.
17Môj dych je cudzí mojej žene a cudzia moja pokorná prosba synom môjho lona.
17Fryma ime është e neveritshme për gruan time, dhe jam i neveritshëm edhe për fëmijët e barkut tim.
18Ešte i decká mnou pohŕdajú; i keď chcem vstať, hovoria proti mne.
18Edhe fëmijët më përçmojnë; në rast se provoj të ngrihem, flasin kundër meje.
19Zošklivili si ma všetci mužovia mojej rady, a tí, ktorých milujem, obrátili sa proti mne.
19Tërë miqtë më të ngushtë kanë lemeri prej meje, edhe ata që doja janë ngritur kundër meje.
20Moja kosť lipí na mojej koži a na mojom mäse, a unikol som iba s kožou svojich zubov.
20Kockat e mia i ngjiten lëkurës sime dhe mishit tim dhe nuk më ka mbetur veç se lëkura e dhëmbëve.
21Zľutujte sa nado mnou, zľutujte sa nado mnou vy, moji priatelia, lebo ruka Božia sa ma dotkla.
21Mëshiromëni, mëshiromëni, të paktën ju, miqtë e mi, sepse dora e Perëndisë më ka goditur.
22Prečo ma prenasledujete jako silný Bôh a nenasýtite sa už môjho mäsa?
22Pse më persekutoni si bën Perëndia dhe nuk ngopeni kurrë me mishin tim?
23Oj, aby boly spísané moje reči! Oj, aby boly zaznačené do knihy!
23Ah sikur fjalët e mia të ishin të shkruara; ah sikur të kishin zënë vend në një libër;
24Železným rydlom a olovom; aby boly na večnosť vytesané do skaly!
24sikur të ishin të gdhendura përjetë mbi një shkëmb me një stil prej hekuri dhe me plumb!
25Ale ja viem, že môj vykupiteľ žije a posledný sa postaví nad prachom.
25Por unë e di që Shpëtimtari im jeton dhe që në fund do të ngrihet mbi tokë.
26A keď raz toto všetko rozborí moju kožu, potom zo svojho tela uvidím Boha,
26Mbas shkatërrimit të lëkurës sime, në mishin tim do të shoh Perëndinë.
27ktorého ja uvidím sebe, a moje oči budú vidieť a nie cudzí. Moje ľadviny hynú v mojej vnútornosti.
27Do ta shoh unë vetë; sytë e mi do ta sodisin, dhe jo një tjetër. Po më shkrihet zemra.
28Istotne by ste mali povedať: Načo ho máme prenasledovať? Keď sa koreň dobrej veci nachodí vo mne.
28Në rast se thoni: "Pse e persekutojmë?"; kur rrënja e këtyre të këqijave ndodhet tek unë,
29Bojte sa meča, lebo pomsta za neprávosti je meč. Aby ste vedeli, že bude súd!
29ju druani për veten tuaj shpatën, sepse zemërimi sjell ndëshkimin e shpatës, me qëllim që të dini që ekziston një gjykim".