¹A odpovedal Cófar Naamatský a riekol:

¹Atëherë Zofari nga Naamathi u përgjigj dhe tha:

²Tak tedy moje myšlienky ma nútia odpovedať, a to zato, že to súri vo mne.

²"Për këtë mendimet e mia më shtyjnë të përgjigjem, për shkak të shqetësimit që ndjej brenda vetes sime.

³Kázeň, ktorá vrhá potupu na mňa, čujem, a duch mi káže odvetiť z môjho umu.

³Kam dëgjuar një qortim që më turpëron, por fryma ime më shtyn të përgjigjem ashtu si e gjykoj.

⁴Či ty vieš to, čo bolo od veku, odkedy Bôh postavil človeka na zemi:

⁴A nuk e di ti që gjithnjë, qysh prej kohës që njeriu u vu mbi tokë,

⁵že plesanie bezbožných je len hen z blízka, a že radosť pokrytca trvá len na chvíľu?

⁵triumfi i të këqijve zgjat pak dhe gëzimi i të pabesëve zgjat vetëm një çast?

⁶Keby jeho pýcha vystúpila až do neba, a jeho hlava keby sa dotkla oblaku,

⁶Edhe sikur madhështia e tij të arrinte deri në qiell dhe koka e tij të prekte retë,

⁷jednako zahynie na večnosť ako jeho lajno. Tí, ktorí ho vídali, povedia: Kam sa podel?

⁷ai do të vdesë për gjithmonë si jashtëqitjet e tij; ata që e kanë parë do të thonë: "Ku është?".

⁸Zaletí jako sen, a nenajdú ho, a bude zahnaný jako videnie noci.

⁸Do të fluturojë si një ëndërr dhe nuk do të gjendet më; do të zhduket si një vegim nate.

⁹Oko, ktoré ho vídalo, neuvidí ho viacej, ani ho viacej neuzrie jeho miesto.

⁹Syri që e shihte, nuk do ta dallojë më; edhe banesa e tij nuk do ta shohë më.

¹⁰Jeho synovia budú hľadať priazne chudobných, a jeho ruky navrátia jeho nespravedlivo nadobudnutý majetok.

¹⁰Bijtë e tij do të kërkojnë të fitojnë favorin e të varfërve dhe duart e tij do të rivendosin pasurinë e tij.

¹¹Jeho kosti sú plné vlahy jeho mladosti; ale to všetko spolu s ním ľahne do prachu.

¹¹Forca rinore që i mbushte kockat do të dergjet në pluhur bashkë me të.

¹²Ak sladí v jeho ústach zlosť, a on ju utajuje pod svojím jazykom,

¹²Edhe sikur e keqja të jetë e ëmbël në gojën e tij, ai e fsheh atë nën gjuhë,

¹³šetrí ju a neopustí jej, ale ju zdržuje medzi svojimi ďasnami:

¹³nuk lejon që të dalë që andej por vazhdon ta mbajë në gojë.

¹⁴jeho pokrm sa premení v jeho črevách, na žlč jedovatých hadov v jeho vnútornostiach.

¹⁴Por ushqimi i tij, që është në zorrët e veta transformohet dhe bëhet një helm gjarpëri brenda tij.

¹⁵Pohltil majetok, ale ho vyvráti; silný Bôh ho vyženie z jeho brucha.

¹⁵Ai do të vjellë pasuritë që ka gëlltitur; vetë Perëndia do t'ia nxjerrë nga barku.

¹⁶Bude ssať jed ľútych hadov; jazyk vretenice ho zabije.

¹⁶Ai ka thithur helm gjarpëri, gjuha e një nepërke do ta vrasë.

¹⁷Nebude smieť vidieť potoky, rieky tokov medu a mlieka.

¹⁷Nuk ka për të parë më lumenj as përrenj që rrjedhin me mjaltë dhe gjalpë.

¹⁸Navráti cudziu prácu únavnú a nezhltne, jako i majetok, ktorý získal zámenou, a nebude plesať.

¹⁸Do të kthejë atë për të cilën është lodhur pa e vënë aspak në gojë; nuk do të ketë asnjë gëzim nga përfitimet e tregtisë së tij.

¹⁹Lebo drvil, opúšťal chudobných; olúpil dom, a nevystavil ho.

¹⁹Sepse ka shtypur dhe braktisur të varfrin, ka shtënë në dorë me forcë një shtëpi që nuk e kishte ndërtuar.

²⁰Lebo neznal pokoja vo svojom lone a tak ani nezachráni ničoho zo svojich vzácností.

²⁰Duke qenë se lakmia e tij nuk ka njohur kurrë qetësi, ai nuk do të shpëtojë asgjë nga gjërat që dëshironte aq shumë.

²¹Nezostalo ničoho z jeho žrádla; preto ani nepotrvá jeho dobré.

²¹Asgjë nuk do t'i shpëtojë pangopësisë së tij, prandaj mirëqënia e tij nuk do të zgjasë.

²²V plnosti jeho dostatku bude mu úzko; každá ruka utrápeného prijde na neho.

²²Kur të jetë në kulmin e bollëkut do të gjendet ngushtë; dora e të gjithë atyre që vuajnë do të ngrihet kundër tij.

²³Nech len má, čím by naplnil svoje brucho; Bôh pošle na neho páľu svojho hnevu a dá to pršať na neho pri jeho pokrme.

²³Kur të jetë bërë gati për të mbushur barkun, Perëndia do të dërgojë mbi të zjarrin e zemërimit të tij, që do të bjerë mbi të kur të jetë duke ngrënë.

²⁴Bude utekať pred železnou zbraňou; medené lučište ho prebodne.

²⁴Ai mund të shpëtojë nga një armë prej hekuri, por atë do ta shpojë një hark prej bronzi.

²⁵Vytasí meč, ale vyjde z jeho vlastného tela, a lesklá oceľ vyjde z jeho žlči, kým budú na ňom hrôzy smrti.

²⁵Nxirret shigjeta që del nga trupi i tij, maja e shndritshme del nga vreri i tij, atë e pushton tmerri.

²⁶Samá tma je skrytá pre jeho poklady; strávi ho oheň, ktorý nebol rozdúchaný, a spasie ostatok v jeho stáne.

²⁶Errësirë e plotë është caktuar për thesaret e tij; do ta konsumojë një zjarr jo i nxitur; ata që kanë mbetur në çadrën e tij do të jenë në ankth.

²⁷Nebesia odhalia jeho neprávosť, a zem povstane proti nemu.

²⁷Qielli do të zbulojë paudhësinë e tij dhe toka do të ngrihet kundër tij.

²⁸Odstehuje sa úroda jeho domu; rozplynie sa to všetko v deň jeho hnevu.

²⁸Të ardhurat e shtëpisë së tij do t'i merren, do t'i marrin në ditën e zemërimit të tij.

²⁹To je podiel bezbožného človeka od Boha a dedičstvo, pririeknuté mu od silného Boha.

²⁹Ky është fati që Perëndia i cakton njeriut të keq, trashëgimi që i është dhënë nga Perëndia.