1A Job odpovedal a riekol:
1Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:
2Počujteže moju reč, a bude mi to za vaše potešenia.
2"Dëgjoni me kujdes atë që kam për të thënë, dhe kjo të jetë kënaqësia që më jepni.
3Potrpte ma, aby som ja hovoril, a keď dohovorím, potom sa vysmievaj.
3Kini durim me mua dhe më lini të flas dhe, kur të kem folur, edhe talluni me mua.
4Či sa ja azda žalujem ľuďom? Alebo prečo by nemal môj duch ustávať v trpezlivosti?
4A ankohem vallë për një njeri? Dhe pse fryma ime nuk duhet të trishtohet?
5Pozrite na mňa a predeste sa a položte ruku na ústa.
5Shikomëni dhe habituni, dhe vini dorën mbi gojë.
6Keď myslím na to, trniem zdesený, a hrôza pochytáva moje telo.
6Kur e mendoj, më zë frika dhe mishi im fillon të dridhet.
7Prečo žijú bezbožníci, zostarejú sa i mohutnejú v sile?
7Pse, pra, jetojnë të pabesët dhe pse plaken dhe shtojnë pasuritë e tyre?
8Ich semeno stojí pevne u nich pred nimi a ich potomstvo pred ich očami.
8Pasardhësit e tyre fuqizohen bashkë me ta nën vështrimet e tyre dhe fëmijët e tyre lulëzojnë në sytë e tyre.
9Ich domy majú pokoj od strachu, ani nedopáda prút Boží na nich.
9Shtëpitë e tyre janë në siguri, pa tmerre, dhe fshikulli i Perëndisë nuk rëndon mbi ta.
10Jeho byko skočí a nie bez oplodnenia; jeho krava sa telí a nevyvrhne.
10Demi i tyre mbars dhe nuk gabon, lopa e tyre pjell pa dështuar.
11Vypúšťajú svoje decká jako drobné stádo, a ich deti poskakujú.
11Dërgojnë jashtë si një kope të vegjlit e tyre dhe bijtë e tyre hedhin valle.
12Povyšujú svoj hlas pri bubne a pri citare a radujú sa zvuku píšťaly.
12Këndojnë në tingujt e timpanit dhe të qestes dhe kënaqen me zërin e flautit.
13Trávia svoje dni v dobrom a v okamihu sostupujú do hrobu.
13I kalojnë në mirëqënie ditët e tyre, pastaj një çast zbresin në Sheol.
14A hovoria silnému Bohu: Ujdi od nás! Nechceme známosti tvojich ciest.
14Megjithatë i thonin Perëndisë: "Largohu nga ne, sepse nuk dëshirojmë aspak të njohim rrugët e tua.
15Čože je Všemohúci, aby sme mu slúžili? A čo nám to pomôže, keď sa mu budeme modliť?
15Kush është i Plotfuqishmi të cilit duhet t'i shërbejmë? Ç'përfitojmë veç kësaj kur e lusim?".
16Ale hľa, ich dobré nie je v ich ruke, a preto je rada bezbožných ďaleko odo mňa.
16Ja, begatia e tyre a nuk është vallë në duart e tyre? Këshilla e të pabesëve është mjaft larg meje.
17Koľko ráz zhasne lampa bezbožných? A či prichádzava na nich ich zhuba? Či im Bôh udeľuje bolesti vo svojom hneve?
17Sa herë shuhet llamba e të këqijve ose shkatërrimi bie mbi ta, vuajtjet që Perëndia cakton në zemërimin e tij?
18Kedy bývajú ako slama pred vetrom a jako plevy, ktoré ukradne víchor?
18A janë ata si kashta përpara erës ose si byku që e merr me vete stuhia?
19Že vraj Bôh odkladá jeho synom jeho neprávosť? Nech odplatí jemu, aby vedel!
19Ju thoni se Perëndia ruan dënimin e paudhësisë së dikujt për bijtë e tij. Ta shpaguajë Perëndia, që ai të mund ta kuptojë.
20Nech vidia jeho oči jeho nešťastie, a nech sa napije z prchlivosti Všemohúceho!
20Të shohë me sytë e tij shkatërrimin e vet dhe të pijë nga zemërimi i të Plotfuqishmit!
21Lebo čo mu je, bezbožnému, po jeho dome po ňom, keď je urezaný počet jeho mesiacov?!
21Çfarë i hyn në punë në fakt shtëpia e tij mbas vdekjes, kur numri i muajve të tij është mbushur?
22Či bude niekto učiť známosti silného Boha, jeho, ktorý sám súdi vysokomyseľných?
22A mundet ndokush t'i mësojë Perëndisë njohuri, atij që gjykon ata që ndodhen atje lart?
23Jeden zomiera v plnom svojom blahobyte, cele bezpečný a pokojný;
23Dikush vdes kur ka plot fuqi, i qetë dhe i sigurt;
24jeho žochtáre sú plné mlieka, a špik jeho kostí je zvlažovaný,
24ka kovat plot me qumësht dhe palca e kockave të tij është e freskët.
25kým iný zomiera s roztrpčenou dušou a nejedol v živote dobrého.
25Një tjetër përkundrazi vdes me shpirt të hidhëruar, pa pasë shijuar kurrë të mirën.
26No, spolu ľahnú do prachu, a červy ich pokryjú.
26Që të dy dergjen bashkë në pluhur dhe krimbat i mbulojnë.
27Hľa, znám vaše myšlienky a vaše úmysly použiť proti mne násilie.
27Ja, unë i njoh mendimet tuaja dhe planet me të cilat doni të ushtroni dhunën kundër meje.
28Lebo hovoríte: Kde je dom kniežaťa? A kde je stán príbytkov bezbožných?
28Në fakt ju thoni: "Ku është shtëpia e princit, dhe ku është çadra, banesa e njerëzve të këqij?".
29Či ste sa nepýtali tých, ktorí idú pomimo cestou? A či ich pokynov neznáte?
29Nuk i keni pyetur ata që udhëtojnë dhe nuk i njihni shenjat e tyre?
30Že totiž zlý človek býva ušetrený ku dňu záhuby, že bývajú vedení ku dňu výbuchov Božieho hnevu?
30Njerëzit e këqij në fakt shpëtojnë ditën e shkatërrimit dhe çohen në shpëtim ditën e zemërimit.
31Kto mu oznámi jeho cestu do jeho tvári? Alebo keď on niečo spácha, kto mu odplatí?
31Kush e qorton për sjelljen e tij dhe kush i jep shpagim për atë që ka bërë?
32A on bude doprevadený k hrobom, a ešte i po smrti bude bdieť nad rovom.
32Atë e çojnë në varr dhe i bëjnë roje varrit të tij.
33Budú mu sladnúť hrudy údolia, a za ním potiahne každý človek, a tým pred ním neni počtu.
33Plisat e luginës do të jenë të ëmbël për të; tërë njerëzia do ta ndjekë, ndërsa një mori pa fund i shkon para.
34A jako ma tedy potešíte márnosťou, keď vo vašich odpovediach zostáva iba faloš?
34Si mund të më ngushëlloni pra, me fjalë të kota, kur nga fjalët tuaja nuk mbetet veçse gënjeshtra?".