¹A Job pokračoval vo svojej umnej reči a riekol:

¹Jobi e mori fjalën përsëri dhe tha:

²Ako že žije silný Bôh, ktorý odmietnul môj súd, a Všemohúci, ktorý horkosťou naplnil moju dušu,

²"Ashtu si rron Perëndia që më ka hequr të drejtën time dhe i Plotfuqishmi që më ka hidhëruar shpirtin,

³že tak iste, dokiaľ len bude vo mne dych môjho života a duch Boha v mojich nozdrách,

³deri sa të ketë një frymë jete tek unë dhe të jetë fryma e Perëndisë në flegrat e hundës sime,

⁴nebudú moje rty hovoriť neprávosti, ani môj jazyk nebude vravieť ľsti.

⁴buzët e mia nuk do të thonë asnjë ligësi, as gjuha ime nuk ka për të shqiptuar asnjë gjë të rreme.

⁵To nech je preč odo mňa, aby som vás uznal za spravedlivých vo vašich vineniach. Dokiaľ nezomriem, nedám odstrániť od seba svoju nevinu.

⁵Nuk do të pranoj që ju keni të drejtë; deri në regëtimat e fundit nuk do të heq dorë nga ndershmëria ime.

⁶Držím sa svojej spravedlivosti ani sa jej nepustím. Moje srdce nebude potupovať niktorý z mojich dní.

⁶Do të qëndroj i patundur në drejtësinë time, pa bërë lëshime; zemra nuk më qorton asnjë nga ditët e mia.

⁷Nech je môj nepriateľ ako bezbožník a ten, kto povstáva proti mne, jako nešľachetník.

⁷Armiku im qoftë si njeriu i keq, dhe ai që ngrihet kundër meje ashtu si njeriu i padrejtë.

⁸Lebo jakáže je nádej pokrytca, keď vydiera, keď vytiahne Bôh jeho dušu?

⁸Çfarë shprese mund të ketë në fakt i pabesi, edhe sikur të arrijë të sigurojë fitime, kur Perëndia i heq jetën?

⁹Či počuje silný Bôh jeho krik, keď prijde na neho úzkosť?

⁹A do ta dëgjojë Perëndia britmën e tij, kur mbi të do të bjerë fatkeqësia?

¹⁰Či azda bude sa kochať vo Všemohúcom? Či bude volať na Boha každého času?

¹⁰A do t'i vërë kënaqësitë e tij vallë tek i Plotfuqishmi dhe do të kërkojë ndihmën e Perëndisë në çdo kohë?

¹¹Budem vás vyučovať o ruke silného Boha a toho, čo je u Všemohúceho, nezatajím.

¹¹Do t'ju jap mësime mbi fuqinë e Perëndisë, nuk do t'ju fsheh qëllimet e të Plotfuqishmit.

¹²Hľa, vy všetci ste videli; prečo tedy hovoríte takú márnosť?

¹²Por ju të gjithë i keni vënë re këto gjëra, pse, pra, silleni në mënyrë kaq të kotë?

¹³To je podiel bezbožného človeka u silného Boha a dedičstvo ukrutníkov, ktoré vezmú od Všemohúceho.

¹³Ky është fati që Perëndia i rezervon njeriut të keq, trashëgimia që njerëzit që përdorin dhunën marrin nga i Plotfuqishmi.

¹⁴Jestli sa aj rozmnožia jeho synovia, rozmnožia sa pod meč, a jeho potomci sa nenasýtia chleba.

¹⁴Në rast se ka një numër të madh bijsh, këta i destinohen shpatës, dhe trashëgimtarët e tij nuk do të kenë bukë për t'u ngopur.

¹⁵Jeho pozostalí, ktorí unikli, pochovaní budú smrťou, a jeho vdovy nebudú plakať.

¹⁵Ata që do të mbijetojnë pas tij do të varrosen nga vdekja dhe të vejat e tyre nuk do të qajnë.

¹⁶Keby nahromadil striebra jako prachu a nahotovil šiat ako blata,

¹⁶Në rast se grumbullon argjend si pluhur dhe mbledh rrobe si baltë,

¹⁷nahotoví, ale spravedlivý oblečie, a čo do striebra, podelí nevinný.

¹⁷ai i grumbullon, por do t'i veshë i drejti, dhe argjendin do ta ndajë i pafajmi.

¹⁸Vystaví svoj dom ako moľ a jako búdu, ktorú spravil strážnik.

¹⁸Ai ndërton shtëpinë e tij si një mole, si një kasolle që e ka bërë një rojtar.

¹⁹Ľahne bohatý, a nič nie je odpratané; otvorí svoje oči, a niet ho!

¹⁹I pasuri bie në shtrat, por nuk do të bashkohet me njerëzit e tij; hap sytë dhe nuk është më.

²⁰Hrôza ho zachváti jako voda; víchor ho ukradne vnoci.

²⁰Tmerri e kap në befasi si ujërat; në mes të natës një furtunë e rrëmben tinëzisht.

²¹Vychytí ho východný vietor, a pojde, a urve ho jako víchrica z jeho miesta.

²¹Era e lindjes e merr me vete dhe ai ikën, e fshin nga vendi i tij si një vorbull.

²²Také veci vrhne na neho a nezľutuje sa; bude utekať pred jeho rukou, čo bude stačiť.

²²Ajo sulet kundër tij pa mëshirë, ndërsa ai kërkon në mënyrë të dëshpëruar të shpëtojë nga ajo dorë,

²³Tlieskať budú nad ním svojimi rukami a potupne budú pískať na neho z jeho miesta.

²³njerëzia duartroket në mënyrë tallëse për të dhe fërshëllen kundër tij nga vendi ku ndodhet".