¹Še je Elihu nadaljeval, govoreč:

¹Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:

²Počakaj še malo, in te poučim, kajti še imam besed za Boga.

²Atendu ankoraux iom; mi montros al vi, CXar mi havas ankoraux kion paroli pro Dio.

³Prinesem znanje svoje iz daljave in pripoznam pravičnost Stvarniku svojemu.

³Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.

⁴Kajti zares, besede moje niso lažnive; popoln v spoznanju je, ki stoji pred teboj!

⁴CXar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaux vi.

⁵Glej, Bog je mogočen, vendar ne zaničuje nikogar; mogočen je v moči razuma.

⁵Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malsxatas; Li estas potenca per la forto de la koro.

⁶Brezbožnih ne hrani v življenju, trpinom pa pridobiva pravico.

⁶Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.

⁷Ne odvrača oči svojih od pravičnih, ampak s kralji na prestolu jim da sedeti za vedno, da so povišani.

⁷Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun regxoj sur trono Li sidigas ilin por cxiam, Por ke ili estu altaj.

⁸In ko so zvezani v sponah in ujeti v vezeh revščine,

⁸Kaj se ili estas ligitaj per cxenoj, Malliberigitaj mizere per sxnuroj,

⁹tedaj jim oznani njih dejanje in njih prestopke, da so prevzetovali,

⁹Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.

¹⁰in jim odpre uho za svarilo in veli, naj se preobrnejo od krivice.

¹⁰Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.

¹¹Ako poslušajo in se mu podvržejo, prežive dni svoje v blaginji in leta svoja v prijetnostih.

¹¹Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;

¹²Ako pa ne poslušajo, lete v strelo in mrjo v nerazumu.

¹²Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.

¹³Kateri pa so bogapozabni v srcu, gojé jezo: ne kličejo za pomoč, kadar jih je zvezal.

¹³La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;

¹⁴Njih duša umrje v mladosti in njih življenje pogine med nečistosti prodanimi.

¹⁴Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malcxastuloj.

¹⁵A trpina otimlje v trpljenju njegovem in po stiski jim odpira uho.

¹⁵Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.

¹⁶Tudi tebe bi bil iz žrela stiske odpeljal v prostranost, kjer ni tesnobe, in kar se postavi na mizo tvojo, bi bilo polno tolščobe.

¹⁶Ankaux vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon cxe via tablo, plena de grasajxoj.

¹⁷Ali napolnjen si s sodbo brezbožnikovo: sodba in obsodba te zadeneta.

¹⁷Sed vi farigxis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj jugxo tenas sin kune.

¹⁸Zato glej, da te togota ne zapelje v zasmehovanje Boga, in obilost podkupnine naj te ne prekani!

¹⁸Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elacxeto ne deklinu vin.

¹⁹Pomore ti li tvoje vpitje tja, kjer ni stiske, in vse napenjanje moči tvoje?

¹⁹CXu Li atentos vian ricxecon? Ne, nek oron, nek forton aux potencon.

²⁰Ne žéli si noči, v kateri bodo ljudstva iztrebljena z mesta svojega.

²⁰Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.

²¹Varuj se, ne obračaj se h krivici, kajti njo rajši voliš nego trpljenje.

²¹Gardu vin, ne klinigxu al malpieco; CXar tion vi komencis pro la mizero.

²²Glej, Bog mogočni ravna vzvišeno v moči svoji; kdo je tak učitelj kakor On?

²²Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?

²³Kdo Mu je predpisal pot Njegovo in kdo sme reči: Nepravo si storil?

²³Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri:Vi agis maljuste?

²⁴Pomisli, da ti je poveličevati delo Njegovo, katero opevajo ljudje.

²⁴Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.

²⁵Vsi ljudje je z veseljem gledajo, smrtnik je zagleda oddaleč.

²⁵CXiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.

²⁶Glej, Bog mogočni je prevzvišen za naše spoznanje, število let Njegovih je nedoumno.

²⁶Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.

²⁷Kajti On dviga gori kapljico vode; od sopare, ki jo napravlja, solzé kot dež,

²⁷Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili versxigxas pluve el la nebulo;

²⁸ki ga visoki oblaki izlivajo in kapljajo na človeka v obilosti.

²⁸Versxigxas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.

²⁹In ume li kdo razprostrtje oblakov, prasketanje šatora Njegovega?

²⁹Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapisxojn de Sia tendo,

³⁰Glej, On razširja svetlobo svojo okoli sebe in s koreninami morja se ogrinja;

³⁰Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.

³¹kajti s tem sodi narode, s tem daje jedi v izobilju.

³¹CXar per ili Li jugxas la popolojn Kaj donas ankaux mangxajxon abunde.

³²Roke svoje odeva z bliskom in ga pošilja, da zadene protivnika.Njegovo grmenje Ga naznanja, celo živina čuti, da prihaja.

³²Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al gxi aperi denove.

³³Njegovo grmenje Ga naznanja, celo živina čuti, da prihaja.

³³Antauxdiras pri gxi gxia bruo, Kaj ecx la brutaroj, kiam gxi alproksimigxas.