¹Sin moj, ako sprejmeš besede moje in pri sebi shraniš zapovedi moje,

¹Mia filo! se vi akceptos miajn parolojn Kaj konservos cxe vi miajn ordonojn,

²tako da nagneš uho svoje k modrosti in srce obrneš k razumnosti;

²Ke via orelo atente auxskultos sagxon Kaj vian koron vi inklinigos al komprenado;

³če zakličeš previdnost in do umnosti zaženeš svoj glas,

³Se vi vokos la prudenton Kaj direktos vian vocxon al la sagxo:

⁴če je iščeš kakor srebra in jo zasleduješ kakor skrite zaklade:

⁴Se vi sercxos gxin kiel argxenton, Sercxegos kiel trezoron:

⁵tedaj boš razumel strah GOSPODOV in dosežeš spoznanje Božje.

⁵Tiam vi komprenos la timon antaux la Eternulo, Kaj vi akiros konadon pri Dio.

⁶Kajti GOSPOD daje modrost, iz njegovih ust prihaja spoznanje in razumnost.

⁶CXar la Eternulo donas sagxon; El Lia busxo venas scio kaj kompreno.

⁷On je zavaroval uspeh poštenim, ščit je njim, ki žive brezmadežno,

⁷Li havas helpon por la virtuloj; Li estas sxildo por tiuj, kiuj vivas pie.

⁸da bi vztrajali na potih pravice; on čuva hojo svetnikov svojih.

⁸Li gardas la iradon de la justo, Kaj zorgas pri la vojo de Siaj piuloj.

⁹Tedaj boš razumel pravičnost in pravo sodbo in karkoli je pošteno, sleherno dobro stezo.

⁹Tiam vi komprenos veremon kaj juston Kaj pion kaj cxiun bonan vojon.

¹⁰Kajti modrost pride v srce tvoje in znanje bode prijetno duši tvoji,

¹⁰CXar sagxo venos en vian koron, Kaj scio estos agrabla por via animo.

¹¹razsodnost bo pazila nate, umnost te bo stražila,

¹¹Bona konscio vin gvidos, Prudento vin gardos,

¹²da te otme slabega pota, mož, ki spačenosti govoré,

¹²Por savi vin de la vojo de malbono, De homo, parolanta kontrauxverajxon,

¹³ki zapuščajo pota poštenja, da bi hodili po stezah teme,

¹³De tiuj, kiuj forlasas la gxustan vojon, Por iri la vojojn de mallumo,

¹⁴ki jim je veselje delati zlo, radujejo se v spačenostih najhujših,

¹⁴Kiuj gxojas, kiam ili faras malbonon, Trovas plezuron en la malordo de la malboneco,

¹⁵katerih pota so kriva, trdovratni so na stezah svojih!

¹⁵Kies vojoj estas malrektaj Kaj kies irado deflankigxis;

¹⁶da te otme žene tuje, tujke, ki se dobrika z besedami gladkimi,

¹⁶Por savi vin de fremda virino, De edzino ne via, kies paroloj estas glataj,

¹⁷ki zapušča mladosti svoje vodnika in zabi Boga svojega zavezo.

¹⁷Kiu forlasas la amikon de sia juneco, Kaj forgesas la ligon de sia Dio;

¹⁸Kajti v smrt se nagiblje hiša njena in v smrtne sence njene steze:

¹⁸CXar sxia domo kondukas al morto, Kaj sxiaj pasxoj al la inferuloj;

¹⁹katerikoli zahajajo k njej, ne povrnejo se in ne dosežejo življenja potov.

¹⁹CXiuj, kiuj eniras al sxi, ne revenas, Kaj ne reatingas la vojon de la vivo;

²⁰Zato hódi po potu dobrih in vztrajaj na stezah pravičnikov!

²⁰Ke vi iru la vojon de bonuloj, Kaj sekvu la pasxosignojn de piuloj.

²¹Zakaj pošteni bodo prebivali v deželi in brezmadežni ostanejo v njej.Brezbožne pa bodo iztrebili iz dežele in nezveste izpulili iz nje.

²¹CXar la piuloj logxos sur la tero, Kaj la senpekuloj restos sur gxi;

²²Brezbožne pa bodo iztrebili iz dežele in nezveste izpulili iz nje.

²²Sed la malpiuloj estos ekstermitaj de sur la tero, Kaj la maliculoj estos malaperigitaj de tie.