1Ali ne kliče modrost in razumnost ne zaganja svojega glasu?
1CXu ne vokas la sagxo? Kaj cxu la prudento ne auxdigas sian vocxon?
2Na vrhu višav pri cesti, na razpotjih stoji,
2GXi staras sur la pinto de altajxoj, Apud la vojo, cxe la vojkrucxigxoj.
3na strani vrat, ob izhodu mesta, pri vhodu v duri vpije, govoreč:
3Apud la pordegoj, cxe la eniro en la urbon, CXe la eniro tra la pordoj, gxi kantas:
4Vas, možje, kličem in glas moj je do sinov človeških.
4Al vi, ho viroj, mi vokas; Kaj mia vocxo sin turnas al la homoj:
5Umejte, o preprosti, previdnost, in neumni, srce vam bodi razumno!
5Komprenu, naivuloj, la prudenton, Kaj sensprituloj prenu en la koron.
6Čujte, ker vzvišene reči bom govorila, usta svoja odprem, da oznanim, kar je prav.
6Auxskultu, cxar mi parolos gravajxon, Kaj gxustajxo eliros el mia busxo.
7Kajti resnico govoré usta moja in gnusoba je ustnam mojim krivica.
7CXar mia lango parolos veron, Kaj malpiajxon abomenas miaj lipoj.
8Pravične so vse besede mojih ust, nič ni skrivljenega ali spačenega v njih.
8Justaj estas cxiuj paroloj de mia busxo; Ili ne enhavas falson kaj malicon.
9Jasne so vse razumnemu in ravne njim, ki pridobivajo umnost.
9CXiuj ili estas gxustaj por tiu, kiu ilin komprenas, Kaj justaj por tiuj, kiuj akiris scion.
10Sprejmite nauk moj in ne srebra in znanje rajši nego izbrano zlato.
10Prenu mian instruon, kaj ne argxenton; Kaj la scion sxatu pli, ol plej puran oron.
11Zakaj boljša je modrost od biserov, in vse, kar si more kdo želeti, se ne more enačiti ž njo.
11CXar sagxo estas pli bona ol multekostaj sxtonoj; Kaj nenio, kion oni povas deziri, povas esti egala al gxi.
12Jaz, modrost, prebivam s previdnostjo in imam pri sebi spoznanje dobrih sklepov.
12Mi, sagxo, logxas kun la prudento, Kaj mi trovas prudentajn konsilojn.
13Strah GOSPODOV je sovražiti hudo; napuh in prevzetnost in hudobno pot in usta, spačenostim vdana, jaz sovražim.
13Timo antaux la Eternulo malamas malbonon, Fieron, malhumilon, kaj malbonan vojon; Malsinceran busxon mi malamas.
14Moj je svét in zdrava pamet, jaz sem razumnost, moja je moč.
14De mi venas konsilo kaj bonarangxo; Mi estas prudento; al mi apartenas forto.
15Po meni kraljujejo kralji in vladarji določajo pravo.
15Per mi regxas la regxoj, Kaj la estroj donas legxojn de justeco.
16Po meni vladajo knezi in plemenitniki in vsi sodniki zemlje.
16Per mi regas la princoj Kaj la potenculoj kaj cxiuj jugxantoj sur la tero.
17Ljubim tiste, ki mene ljubijo, in kateri me zgodaj iščejo, me najdejo.
17Mi amas miajn amantojn; Kaj miaj sercxantoj min trovos.
18Bogastvo in čast sta pri meni, blago stanovitno in pravičnost.
18Ricxo kaj gloro estas cxe mi, Dauxra havo kaj justo.
19Boljši je sad moj nego zlato, prečisto zlato, in kar donašam, je boljše nego izbrano srebro.
19Mia frukto estas pli bona ol oro kaj ol plej pura oro; Kaj la rikolto de mi estas pli bona ol elektita argxento.
20Po poti pravičnosti hodim, posredi stezá postavnosti,
20Laux la vojo de vero mi iras, Laux la vojstreko de la justo;
21da dam onim, ki me ljubijo, stalno blago v dediščino in napolnim njih zakladnice.
21Por heredigi al miaj amantoj esencan bonon, Kaj plenigi iliajn trezorejojn.
22GOSPOD me je imel v začetku poti svoje, pred vsemi deli svojimi, od nekdaj.
22La Eternulo min formis en la komenco de Sia vojo, Antaux Siaj kreitajxoj, tre antikve.
23Od vekomaj sem postavljena, od začetka, pred početkom zemlje.
23Antaux eterno mi estis firme fondita, en la komenco, Antaux la kreo de la tero.
24Ko še ni bilo brezen nobenih, sem bila rojena, ko še ni bilo nobenih studencev, polnih vodá;
24Kiam ankoraux ne ekzistis la abismoj, mi estis jam naskita, Kiam ankoraux ne ekzistis fontoj, sxprucigantaj akvon.
25ko se niso še bile pogreznile gore na zemljo, preden so bili griči, sem bila rojena;
25Antaux ol la montoj estis starigitaj, Antaux la altajxoj mi estis kreita;
26še ni bil ustvaril zemlje ali polja, ne začetka prahu vesoljne zemlje.
26Kiam la tero ankoraux ne estis farita, nek la kampoj, Nek la komencaj polveroj de la mondo.
27Ko je pripravljal nebesa, bila sem tam, ko je odmerjal krog na brezna površju,
27Dum Li firmigis la cxielojn, mi jam estis tie; Dum Li desegnis limojn sur la suprajxo de la abismo,
28ko je zgoraj utrjal nebesni oblok, ko so izbruhnili brezna studenci,
28Dum Li fortikigis la nubojn supre, Dum Li firmigis la fontojn de la abismo,
29ko je morju postavljal meje, da vode ne prestopijo njegovega ukaza, ko je stavil zemlji podlago:
29Dum Li donis Sian legxon al la maro, Por ke la akvoj ne transpasxu siajn bordojn, Kaj dum Li difinis la fundamentojn de la tero:
30tedaj sem bila pri njem kot delovodja in veselje njegovo vsak dan, igrala sem pred njim vsak čas,
30Tiam mi estis cxe Li kiel konstruanto; Mi estis la gxojo de cxiuj tagoj, Ludante antaux Li cxiutempe.
31igrala sem si na naseljeni zemlji njegovi, in veselje mi je bilo bivati pri otrocih človeških.
31Mi ludas sur Lia mondo-tero; Kaj mia gxojo estas inter la homidoj.
32Zdaj torej, sinovi, poslušajte me; ker blagor njim, ki se držé potov mojih!
32Kaj nun, infanoj, auxskultu min; Kaj felicxaj estos tiuj, kiuj iras laux miaj vojoj.
33Čujte pouk in bodite modri, in ne odklanjajte ga.
33Auxskultu instruon kaj sagxigxu, Kaj ne forjxetu gxin.
34Blagor človeku, ki me posluša, ki čuje pri vratih mojih vsak dan, ki pazi na podboje duri mojih!
34Felicxa estas la homo, kiu min auxskultas, Kiu maldormas cxiutage cxe miaj pordoj, Kiu staras garde cxe la fostoj de miaj pordegoj.
35Kajti kdor zadobi mene, zadobi življenje in prejme milost od GOSPODA.Kdor pa greši zoper mene, dela silo duši svoji; vsi, ki me sovražijo, ljubijo smrt.
35CXar kiu min trovis, tiu trovis vivon, Kaj akiros favoron de la Eternulo.
36Kdor pa greši zoper mene, dela silo duši svoji; vsi, ki me sovražijo, ljubijo smrt.
36Sed kiu maltrafas min, tiu difektas sian animon; CXiuj, kiuj min malamas, amas la morton.