¹Hvalite GOSPODA, ker je dobrotljiv, ker vekomaj traja milost njegova!

¹Gloru la Eternulon, cxar Li estas bona; CXar eterna estas Lia boneco:

²Tako naj govoré rešenci GOSPODOVI, ki jih je rešil iz rok tlačitelja

²Diru la liberigitoj de la Eternulo, Kiujn Li liberigis el la mano de malamiko,

³in ki jih je zbral iz dežel, od vzhoda in od zahoda, od severa in od morja.

³Kiujn Li kolektis el la landoj, De oriento kaj okcidento, De nordo kaj de la maro.

⁴Tavali so po puščavi, po potih samotnih, mesta za prebivališče niso našli;

⁴Ili vagis en la dezerto, laux vojo senviva, Urbon logxatan ili ne trovis;

⁵lačni so bili in žejni, njih duša je hirala v njih.

⁵Ili malsatis kaj soifis, Ilia animo en ili senfortigxis.

⁶Tedaj so klicali h GOSPODU v nadlogi svoji, in rešil jih je iz njih stiske,

⁶Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.

⁷in vodil jih je po pravem potu, da bi dospeli v mesto za prebivališče.

⁷Kaj Li kondukis ilin laux gxusta vojo, Ke ili venu al urbo logxata.

⁸Slavé naj GOSPODA za milost njegovo in za čudovita dela njegova pri sinovih človeških:

⁸Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.

⁹da on siti dušo potrebno in dušo gladno napolnjuje z dobrim.

⁹CXar Li satigis animon soifantan, Kaj animon malsatan Li plenigis per bonajxo.

¹⁰Kateri so sedeli v temoti in v smrtni senci, v bridkosti sponah in v železju,

¹⁰Ili sidis en mallumo kaj en ombro de morto, Katenitaj de mizero kaj fero;

¹¹ker so se upirali besedam Boga mogočnega in so zavrgli sklep Najvišjega;

¹¹CXar ili malobeis la vortojn de Dio Kaj malsxatis la decidon de la Plejaltulo.

¹²zato je ponižal njih srce z nadlogo, padli so, in ni ga bilo, ki bi jim bil pomagal.

¹²Kaj Li frapis ilian koron per sufero; Ili falis, kaj neniu helpis.

¹³Tedaj so klicali h GOSPODU v nadlogi svoji, in rešil jih je iz njih stiske;

¹³Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.

¹⁴izpeljal jih je iz temin in smrtne sence in raztrgal je njih vezi.

¹⁴Li eligis ilin el mallumo kaj ombro de morto, Kaj iliajn ligilojn Li dissxiris.

¹⁵Slavé naj GOSPODA za milost njegovo in za čudovita dela njegova pri sinovih človeških,

¹⁵Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.

¹⁶da je strl vrata bronasta in zdrobil zapahe železne.

¹⁶CXar Li rompis kuprajn pordojn, Kaj disbatis ferajn riglilojn.

¹⁷Nespametni zavoljo pota pregrehe, zavoljo krivic svojih so prišli v trpljenje.

¹⁷La malsagxuloj suferis pro siaj pekaj vojoj Kaj pro siaj krimoj;

¹⁸Vsaka hrana se je studila njih duši, smrtnim vratom so se približali.

¹⁸CXiujn mangxojn abomenis ilia animo, Kaj ili atingis la pordegon de la morto.

¹⁹Tedaj so klicali GOSPODA v nadlogi svoji, in rešil jih je iz njih stiske;

¹⁹Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.

²⁰poslal je besedo svojo in jih ozdravil, in jih je otel pogina.

²⁰Li sendis Sian vorton, Kaj Li sanigis ilin kaj savis ilin de la tombo.

²¹Slavé naj GOSPODA za milost njegovo in za čudovita dela njegova pri sinovih človeških

²¹Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.

²²in naj darujejo hvalne daritve ter oznanjajo z radostnim petjem dela njegova!

²²Kaj ili oferdonu dankajn oferojn, Kaj rakontu Liajn farojn kun kantado.

²³Kateri so šli na morje v ladjah, za opravilom svojim po velikih vodah,

²³Kiuj veturas per sxipoj sur la maro, Kiuj komercas sur grandaj akvoj,

²⁴oni so videli dela GOSPODOVA in čuda njegova v globočini:

²⁴Tiuj vidis la farojn de la Eternulo Kaj Liajn miraklojn en la profundo.

²⁵Ukaže namreč in napravi vihar, ki visoko žene valove njegove,

²⁵Li diris, kaj aperis granda ventego Kaj alte levis gxiajn ondojn:

²⁶da se zdaj vzpenjajo do neba, zdaj zopet padajo v globočino, duša jim koprni v nadlogi;

²⁶Ili levigxas gxis la cxielo, mallevigxas en la abismojn; Ilia animo konsumigxas de sufero;

²⁷vrtijo se in opotekajo kakor pijani, in vsa njih spretnost je izginila.

²⁷Ili iras cxirkauxe kaj sxanceligxas kiel ebriulo, Kaj ilia tuta sagxeco malaperas.

²⁸Tedaj so klicali h GOSPODU v nadlogi svoji, in rešil jih je iz njih stiske;

²⁸Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li eligis ilin el ilia mizero.

²⁹premenil je vihar v tišino, in utihnili so jim valovi.

²⁹Li kvietigis la ventegon, Kaj gxiaj ondoj silentigxis.

³⁰Tedaj se razveselé, da so se pomirili valovi, in tako jih je peljal v pristanišče zaželjeno.

³⁰Kaj ili ekgxojis, kiam farigxis silente; Kaj Li alkondukis ilin al la dezirata haveno.

³¹Slavé naj GOSPODA za milost njegovo in za čudovita dela njegova pri sinovih človeških;

³¹Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.

³²in naj ga poveličujejo v zboru ljudstva ter v seji starejšin naj ga hvalijo!

³²Kaj ili altigu Lin en popola kunveno, Kaj en kunsido de plejagxuloj ili Lin lauxdu.

³³Reke izpreminja v puščavo in studence vodá v žejna tla,

³³Li sxangxas riverojn en dezerton, Kaj fontojn de akvo en sekajxon;

³⁴zemljo rodovitno v solnato puščo zavoljo hudobnosti prebivalcev njenih.

³⁴Fruktoportan teron en salan dezerton, Pro la malboneco de gxiaj logxantoj.

³⁵Puščavo izpreminja v jezero in suhotna tla v studence vodá.

³⁵Li sxangxas dezerton en lagon, Kaj sekan teron en fontojn de akvo;

³⁶In tja naseli lačne, da zidajo mesto za prebivanje

³⁶Kaj Li logxigas tie malsatulojn, Kaj ili konstruas urbon logxatan.

³⁷in da posejejo njive in zasadé vinograde in pridelajo vsakoleten sad.

³⁷Kaj ili prisemas kampojn, Plantas vinberujojn, kaj ricevas fruktojn.

³⁸Blagoslavlja jih tako, da se množijo silno, in njih živine ne zmanjšuje.

³⁸Kaj Li ilin benas, kaj ili tre multigxas, Kaj brutoj ne mankas al ili.

³⁹Zmanjšani so pač bili in ponižani vsled zatiranja, nesreče in bridkosti.

³⁹Kaj kiam ili estas tre malmultaj kaj malfortaj Pro la premanta malbono kaj mizero,

⁴⁰On, ki izliva zaničevanje nad kneze in dela, da tavajo po praznoti, ki je brez potov,

⁴⁰Li versxas honton sur eminentulojn, Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja.

⁴¹na višavo je postavil siromaka iz bede in mu razmnožil rodovine kakor črede.

⁴¹Malricxulon Li altigas el mizero, Kaj kreas familiojn kiel sxafojn.

⁴²Vidijo to pravični in se veselé, vsa malopridnost pa zapre usta svoja.Kdorkoli je moder, naj pazi na to, in uvažujejo naj milosti GOSPODOVE!

⁴²La virtuloj tion vidas, kaj gxojas; Kaj cxia malboneco fermas sian busxon.

⁴³Kdorkoli je moder, naj pazi na to, in uvažujejo naj milosti GOSPODOVE!

⁴³Kiu estas sagxa, tiu tion observu, Kaj oni komprenu la favorajxojn de la Eternulo.